Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...

 

Επίσης . . .

Επιλογές Φεβρουαρίου (21/2)


[Αρχή] Ο πόλεμος της αρχιτεκτονικής & η «Μπρούτζινη Εποχή» των Ρομπότ & η Μεσόγειος γίνεται έρημος & οι φουτουριστικές δυστοπίες μάς μπλοκάρουν από το να έχουμε μια πραγματική μελλοντική ουτοπία & το μυστήριο του Κεχριμπαρένιου Δωματίου & οι «φιλενάδες» τεχνητής νοημοσύνης συλλέγουν περισσότερα δεδομένα απ’ό,τι θα έπρεπε & Cosmic Alchemy (μικρό σουρεαλιστικό φιλμ από κολάζ) & Edge of Alchemy (κι άλλο μικρό σουρεαλιστικό φιλμ από κολάζ) & η τέχνη του Minoru Nomata & Eugène-François Vidocq, η γέννηση του ντετέκτιβ & γιατί θα έπρεπε να εγκαταλείψουμε το GoodReads & ο μυστηριώδης Πύργος του Νιούπορτ & πώς να χρησιμοποιείς τα όνειρα για να εμπνέεσαι και να γράφεις & οι συνήθειες του παραγωγικού μυαλού & παλιές ταχυδρομικές κάρτες με κρανία & bitmagnet, μια νέα τεχνολογία για διαμοίραση αρχείων [τέλοΣ]

 

Ηλεκτρονικά Βιβλία, ή Χάρτινα; (Μέρος Δεύτερο)


Κι άλλες σκέψεις, συμπεράσματα, και ερωτηματικά

Στο προηγούμενο μέρος αυτού του άρθρου είχα υποσχεθεί ότι θα συνεχίσω γράφοντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των χάρτινων βιβλίων όπως τα βλέπω μέχρι στιγμής· αλλά, πρώτα, θέλω να αναφερθώ σε κάτι που θεωρώ αρκετά σημαντικό. Υπάρχει μια σχετική προκατάληψη εναντίον των ηλεκτρονικών βιβλίων στην Ελλάδα και υπέρ των χάρτινων. Λέγεται ότι τα ηλεκτρονικά βιβλία δεν είναι «πραγματικά» βιβλία, ή ακόμα και ότι είναι για να μας κάνουν κάποια ζημιά, υποτίθεται, στην κουλτούρα του βιβλίου ή στον πολιτισμό ή σε οτιδήποτε άλλο. Αυτό με εκπλήσσει αν το πιστεύουν κάποιοι, γιατί δεν νομίζω ότι ισχύει λογικά όπως και να το σκεφτείς. Το μόνο που βγάζει νόημα είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να έχουν συνηθίσει το χάρτινο βιβλίο, και το ηλεκτρονικό να τους φαίνεται «παράξενο». Το ίδιο, όμως, θα φαινόταν «παράξενο» το δικό μας βιβλίο σε όσους, παλιά, διάβαζαν επάνω σε περγαμηνή... Όταν εφευρέθηκε η τυπογραφία, πάω στοίχημα ότι κάποιοι θα έλεγαν και τότε ότι ήταν «του διαβόλου» και καλύτερα να γίνονται χειρόγραφα τα αντίγραφο των βιβλίων από μοναχούς που κάθονται και τα γράφουν ξανά και ξανά, τα ίδια και τα ίδια, ώρες ατελείωτες σε σκιερά μοναστήρια.

Όμως δεν έχουμε μείνει εκεί· έχουμε τυπογραφία και τυπογραφεία. Γιατί; Διότι είναι, πολύ απλά, καλύτερο. Πιο εύκολο, πιο εξυπηρετικό, πιο γρήγορο. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα το χειρόγραφο βιβλίο δεν έχει αξία; Φυσικά και έχει. Καλλιτεχνική αξία. Αλλά κυρίως διαβάζουμε βιβλία που έχουν βγει από τυπογραφείο, όχι βιβλία γραμμένα στο χέρι. (Εγώ, προσωπικά, δεν έχει τύχει ποτέ να διαβάσω βιβλίο γραμμένο στο χέρι.)

Το ίδιο, ουσιαστικά, ισχύει και για τα ηλεκτρονικά βιβλία. Είναι μια εξέλιξη του βιβλίου. Απλώς το μέσο αλλάζει.

Παρ’όλ’ αυτά, υπάρχει η προκατάληψη που λέγαμε: ότι δεν είναι «πραγματικά» βιβλία. Και όχι μόνο αυτό αλλά φαίνεται ενεργά να προωθούνται περισσότερο τα χάρτινα βιβλία εις βάρος των ηλεκτρονικών. Τα ηλεκτρονικά βιβλία παραμερίζονται ως «μη πραγματικά», προκειμένου να προωθηθούν τα χάρτινα.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Φεβρουαρίου (6/2)


Οι απειλές εναντίον της πειρατείας υπάρχει πιθανότητα να την αυξήσουν ● Andrew Lang και Beowulf (και Tolkien) ● Το μυστήριο του Corridor of Mirrors (βιβλίο και ταινία) ● Ghost Blooms (παράξενες ιστορίες) ● Ένα μικρό φιλμ για τον John Bolton ● Ο Denis Villeneuve μίλα για το δεύτερο μέρος της ταινίας Dune (και για το τρίτο) ● RIP Brian Lumley (1937–2024) ● Ο Keanu Reeves και ο China Miéville συνεργάζονται ● Το Dungeons & Dragons έγινε 50 χρονών ● Παλιές ασπρόμαυρες λιθογραφίες ● Ο Houdini στο Weird Tales ● Η πρώτη χρήση του θαυμαστικού ● Η κατάρα του Καρφιού της Κλεοπάτρας ● Πώς είναι δυνατόν οι χεβιμεταλλάδες τραγουδιστές να μην κάνουν ζημιά στις φωνητικές χορδές τους; ● Η Δίωξη των Χάκερ, του Bruce Sterling (δωρεάν, μεταφρασμένο) ● Το σουρεαλιστικό κουτί της Leonora Carrington ● Τα σουρεαλιστικά κολάζ του Steven Cline ● Cosmohedron (μικρή ταινία κινουμένων σχεδίων) ● H P Lovecraft και το παλιό ηλιακό σύστημα