Τελευταία φορά που είχα πάρει τη Lifo επιδιδόταν σε τρομοκρατική κορονοπροπαγάνδα ενώ έγραφε για τους κακούς «ψεκασμένους» που λένε την αλήθεια– εεεε, συγνώμη, που είναι «ακροδεξιοί», «δεξιοί αναρχικοί», «τρελοί», και κάτι τέτοια. Μια κατάσταση που προκαλούσε, τουλάχιστον, αηδία. Είχα πει να μην ξαναγγίξω το έντυπο παρά μόνο με μάσκα για να μην κολλήσω τίποτα. Ή, καλύτερα, να μην το ξαναγγίξω απλά.

Αλλά την έκανα πάλι τη μαλακία και το πήρα. Φύλλο της Lifo 12/5/2022. Κοιτάζοντας τις σελίδες του νομίζεις ότι σ’αυτή τη χώρα υπάρχει τρομερή οικονομική ανάπτυξη και όλα πάνε καλά: οι πάντες χαμογελάνε ώς τ’αφτιά και ακολουθούν το όνειρό τους ενώ τα λεφτά πέφτουν με τη σέσουλα.

Μια βόλτα στην Αθήνα, όμως, θα σας πείσει για το... αντίθετο. Φυσικά.

Καλά, εντάξει, το ξέραμε ότι η Lifo είναι, κατά βάση, διαφημιστικό φυλλάδιο, αλλά πλέον πρέπει να είναι διαφημιστικό φυλλάδιο συγκεκριμένα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση γι’αυτό το πράγμα.

Ακόμα και την «αγιότητα» της ΔΕΗ εκθειάζει ενώ ο κόσμος αναστενάζει κάτω από την παράλογη αύξηση του ρεύματος. Δείτε αυτό – όχι δείτε το. Ένα με την κοινωνία η ΔΕΗ, ένα με τους πολίτες, τους απλούς ανθρώπους, τους ολιγοχρήματους. Αχ, ΔΕΗ, πόσο σ’αγαπάνε!...

Και δείτε και το άλλο, τώρα, για τον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών. Πςςς... Καλά, φυσάμε σ’αυτή τη χώρα... Όλα είναι υπέροχα!

Δεν ντρέπονται τίποτα πλέον. Πλήρης αναισθησία και άρνηση της πραγματικότητας, σε σημείο ψυχικής διαταραχής.

Ούτε καν τα γκράφιτι που έχει βάλει σ’αυτό το φύλλο (ο βασικός λόγος που το πήρα) δεν είναι της προκοπής. Απλώς μερικά πολύ, πολύ φανερά. Επιλεγμένα, καταφανώς, από ανθρώπους που δεν τριγυρίζουν στους δρόμους της Αθήνας.

Και, όπως πάντα, σταθερά, η Lifo πρέπει στις πρώτες σελίδες να ευλογήσει τα τριχίδιά της λέγοντάς μας πόσο δημοφιλής είναι. Να, βρε, δείτε: το έβγαλε η Focus-Bari: είμαστε οι καλύτεροι!

Φόκους μπάρι και το δεξί μας το παπάρι. Με το συμπάθιο.

Ελπίζω, τουλάχιστον, η Κυβέρνηση του Εμβολιαστικού Σκότους να τους έριξε κανένα τάλιρο παραπάνω αυτή τη φορά. Σίγουρα το αξίζουν.

*

Σε ένα πράγμα πρέπει μόνο να συμφωνήσω (αν και, μάλλον, αυτό θα έπρεπε να γραφτεί – και ίσως όντως να γραφτεί – σε μελλοντικό κείμενο εδώ για τη μετα-εμβολιοχουντική περίοδο): Υπάρχει πράγματι άνοδος της οικονομίας και της κυκλοφορίας αυτό τον μήνα στην Αθήνα. Προφανώς και υπάρχει. Αφού πιο πριν σερνόμασταν μέσα σε έναν λάκκο γεμάτο πίσσα. Ε, από εκεί, μόνο πιο πάνω μπορείς να πας. Έστω και με το να σέρνεσαι στη λάσπη.

 

«Κόλλα το, ρε φίλε!»

Και άλλα ανθρωπάκια που κάνουν παράξενες χειρονομίες...

Μυστηριακές Οντότητες

 

Έχω δει κάτι νοοτροπίες για τους χορτοφάγους οι οποίες με εκπλήσσουν και με παραξενεύουν, ειδικά αφού είμαι κι ο ίδιος χορτοφάγος. Όχι, δεν είμαι από τους «ιδεολογικούς» χορτοφάγους που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να σκοτώνουμε τα ζώα και τα λοιπά και τα λοιπά (αν και δεν διαφωνώ με αυτό). Απλώς τα χορτοφαγικά πράγματα είναι που ταιριάζουν καλύτερα στον οργανισμό μου. Ζωικά πράγματα δεν τρώω καθόλου· και εννοώ ούτε αβγά, ούτε γιαούρτια, ούτε τυριά, ούτε τίποτα από αυτά. Ποτέ δεν μου άρεσαν, αλλά κάποτε, μικρός, με είχαν εξαπατήσει ότι «έπρεπε» να τα τρώω. Μέχρι που το σώμα μου το ίδιο έκανε επανάσταση και εγώ έκανα πειραματισμούς επάνω στον εαυτό μου ώσπου να ανακαλύψω τι στο διάολο είναι, τελικά, καλό να τρως. (Όχι, δεν πήγα σε κανέναν «ειδικό», ούτε για αστείο.)

Αυτό για αρχή: για να εξηγήσω τι εννοώ όταν λέω πως είμαι χορτοφάγος. Είμαι, ας πούμε, εκ φύσεως χορτοφάγος, όχι εκ πεποιθήσεως.

Και έχω δει κάτι νοοτροπίες που με εκπλήσσουν. Ορισμένοι νομίζουν ότι οι χορτοφάγοι θέλουν να τους εξαναγκάσουν να μην τρώνε κρέατα... Εντάξει, ίσως ορισμένοι ιδεολογικοί χορτοφάγοι να το θέλουν αυτό. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτοί είναι οι χορτοφάγοι που τρώνε και υποκατάστατα κρέατος, τυριών, και τα λοιπά. Εγώ δεν τρώω τέτοια ούτε για πλάκα. Ούτε φάρμακα παίρνω τα οποία σε βοηθάνε να αναπληρώσεις στοιχεία που υποτίθεται ότι σου λείπουν. (Αυτά είναι μαλακίες, και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί.)

Όμως θέλω, αρχικά, να πω το εξής: Παιδιά, οι χορτοφάγοι δεν είναι εναντίον σας. Άμα θέλετε να τρώτε κρέας, φάτε κρέας. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με όσους τρώνε κρέας. (Κι εγώ μπορεί να καθίσω να φάω με κάποιον που εκείνος τρώει κρέας αλλά εγώ τρώω σαλάτα· δεν με πειράζει καθόλου.)

Όμως το κρέας, έτσι όπως μου φαίνεται εμένα τουλάχιστον, δεν είναι η φυσική τροφή του ανθρώπου. Δες, για παράδειγμα, πώς είναι τα δόντια μας. Σου μοιάζουν για δόντια σαρκοβόρου, όπως της γάτας ή του λύκου; Δες πώς είναι το σχήμα του προσώπου μας. Έχουμε ρύγχος;

Δεν είμαστε από τη φύση μας σαρκοφάγοι.

Επιπλέον, μπορείς να φας κρέας ωμό; Όχι. Κι αν το επιχειρήσεις, κατά πάσα πιθανότητα θα αρρωστήσεις.

Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τα λαχανικά και τα φρούτα, που τα περισσότερα μπορείς να τα φας και ωμά. Κι ακόμα κι αυτά που δεν είναι ωραίο να τα φας ωμά, αν τα φας, μάλλον δεν θα αρρωστήσεις. Το πολύ-πολύ να σε πονέσει λίγο η κοιλιά σου.

Το γεγονός ότι ψήνεις ή βράζεις κρέας και μπορείς να το φας δεν σημαίνει ότι αυτό είναι απαραίτητα και στη φύση σου. Ακόμα κι ένα χορτοφάγο ζώο μπορεί να φάει μαγειρεμένο κρέας.

Ένα άλλο που έχω παρατηρήσει είναι διάφορες φήμες που κυκλοφορούν – και κυκλοφορούσαν από χρόνια – ότι αν δεν τρως ζωικά πράγματα θα πεθάνεις γιατί είναι «απαραίτητα» για τον οργανισμό σου.

Όχι, δεν ισχύει αυτό. Καθόλου.

Ούτε υποκατάστατα χρειάζεσαι, ούτε φάρμακα, ούτε τίποτα.

Μπορείς να ζήσεις κανονικότατα τρώγοντας οτιδήποτε άλλο εκτός από ζωικά. Αλλά, βέβαια, πρέπει να τρως διάφορα από τα άλλα πράγματα, όχι μόνο ένα, δύο. Αν προσπαθείς να επιβιώσεις τρώγοντας μόνο κρεμμύδι και αγγούρι, ε, εκεί ίσως να έχεις κάποιο πρόβλημα...

Απορώ, μάλιστα, γιατί έχει διατηρηθεί τόσο πολύ και τόσο έντονα αυτή η προπαγάνδα ότι «θα πεθάνεις αν δεν τρως κρέας». Δεν αληθεύει, σε καμία περίπτωση.

Σε τελική ανάλυση, σκέψου ότι τα ζώα που τρως δεν τρώνε κρέας· τρώνε χόρτα. Όταν τρως το ζώο, τρως τα στοιχεία που έχει πάρει από τα χόρτα (μαζί με το κρέας του, φυσικά, και κάποιο αίμα). Γιατί, λοιπόν, να μη φας κατευθείαν αυτό που τρώει το ζώο; Γιατί να φας κάτι που τρώει κάτι άλλο, όταν μπορείς να φας κατευθείαν το κάτι άλλο; Δεν είναι χαζό; Είναι χαζό. (Μιλώντας πάντα από άποψη στοιχείων που παίρνει ο οργανισμός. Αν σε κάποιον αρέσει κάτι για γευστικούς λόγους, τότε... περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ή κρεατόπιτα, ή οτιδήποτε.)

Εγώ, προσωπικά, παρατήρησα μόνο θετικά πράγματα στον εαυτό μου όταν έκοψα όλα τα ζωικά. Και τα έχω κόψει εδώ και πάνω από δέκα χρόνια πλέον. Δεν έχω προσέξει κανένα αρνητικό αποτέλεσμα. Ούτε κόπωση από έλλειψη σιδήρου, ούτε τίποτα τέτοιο.

Και για όσους νομίζουν ότι ο άνθρωπος έτρωγε ανέκαθεν πολύ κρέας, δεν έχουν δίκιο. Τις τελευταίες δεκαετίες είναι που συμβαίνει αυτή η υπερκατανάλωση κρέατος. Παλιότερα δεν γινόταν τέτοια μαζική παραγωγή ζώων, οπότε δεν μπορούσαν και να φάνε πολύ κρέας, ακόμα κι αν ήθελαν. Έτρωγαν κρέας μια φορά τον μήνα όταν έσφαζαν κάποιο ζώο. Τις υπόλοιπες μέρες έτρωγαν άλλα πράγματα.

Σήμερα, περνώντας από διάφορους δρόμους της Αθήνας, μπορείς να δεις κάτι βιτρίνες γεμάτες ψητά κοτόπουλα που κάποια θα πουληθούν κάποια θα πεταχτούν. Κάθε μέρα. Και αναρωτιέσαι πώς στο διάολο γεννοβολάνε έτσι αυτές οι κότες ώστε να γεμίζουν οι βιτρίνες! Προφανώς, αυτό είναι κάτι που συμβαίνει λόγω της «βιομηχανίας». Δεν θα συνέβαινε αλλιώς.

Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν είναι καλό να τρως κάθε μέρα κρέας. Αν δεν είσαι τόσο φανατικός με το θέμα, δοκίμασε να φας και άλλα πράγματα. Όταν κόψεις το κρέας, αρχίζει να σου φαίνεται σταδιακά ολοένα και πιο παράξενο ότι κάποτε το έτρωγες.

Και δεν θέλω να κάνω προπαγάνδα. Όπως είπα, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Αλλά πραγματικά νομίζω ότι πολλοί δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς τρώνε, ή πώς θα μπορούσαν να φάνε κάτι καλύτερο. Πολλές παθήσεις, μάλιστα, του πεπτικού οφείλονται στα κρέατα και στα ζωικά πράγματα γενικά, και αρκετός κόσμος δεν το έχει καταλάβει. Επειδή, ξέρεις, αυτά «δεν μπορείς» να τα κόψεις γιατί είναι «απαραίτητα». Έλα, όμως, που δεν είναι...

Καταλήγοντας, θα επαναλάβω τα βασικά:

Οι χορτοφάγοι δεν είναι εναντίον σου· δεν τους πειράζει αν τρως κρέας. (Εκτός από κάποιους «ιδεολογικούς» χορτοφάγους.)

Ναι, μπορείς να ζήσεις κανονικότατα χωρίς να τρως καθόλου ζωικά πράγματα (ή υποκατάστατα ή φάρμακα).

Ο άνθρωπος δεν είναι εκ φύσεως σαρκοφάγος· μάλλον το αντίθετο.

 

Με το πτηνόν ανά χείρας. Κουκουβάγ κουκουβάγ.

Μυστηριακές Οντότητες

 

Έτυχε να δω, τελευταία, σ’ένα λογοτεχνικό περιοδικό – τον Αναγνώστη, νομίζω – κάποιον να γράφει ότι η βιβλιοθήκη είναι ο καλύτερος ρουφιάνος. Λέει τα πάντα για σένα. (Δεν συμφωνώ.) Οπότε, είπα σήμερα να σας δείξω τον δικό μου ρουφιάνο. Ή, τουλάχιστον, ένα μέρος του – δεν μπορώ να τον φωτογραφήσω ολόκληρο.

Αυτό το μέρος της βιβλιοθήκης που βλέπετε παρακάτω περιέχει κυρίως βιβλία που έχω αγοράσει τα τελευταία χρόνια από παλαιοβιβλιοπωλεία, και τα περισσότερα δεν τα έχω διαβάσει ακόμα. Επίσης, πίσω από αυτά τα βιβλία κρύβονται κι άλλα βιβλία.

Βιβλία πίσω από βιβλία... (Ναι, απλά ήθελα να το γράψω αυτό!)

Επιτέλους, φαίνεται να έχει ανοίξει ο καιρός, και η χούντα φαίνεται να έχει πέσει (αν και εν μέρει και προσωρινά). Εύχομαι καλό μηνά σε όλους. Εκτός από όσους ακόμα επιμένουν σε εξαναγκαστικές ιατρικές πράξεις επάνω στους ανθρώπους.