|
|
Μια στιγμή... |
Θερινό ηλιοστάσιο σήμερα. Μια γιορτή με αιτία τη Φύση. Η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Και 9 πράγματα που μάλλον δεν θα ξέρεις για το θερινό ηλιοστάσιο. Επίσης, ποια η σχέση του με το θρυλικό Stonehenge;
Και, φυσικά, υπάρχουν πολλά ακόμα στο Διαδίκτυο αν ψάξεις για “summer solstice” ή “θερινό ηλιοστάσιο”.
Ύστερα από έναν κάποιο σάλο που είχε γίνει για το Captain Marvel αποφάσισα τελικά να το δω. Κυρίως είχα ακούσει να λένε ότι είναι υπερβολικά φεμινιστικό και, ως εκ τούτου, στρατευμένο. Προσωπικά δεν πρόσεξα κάτι τέτοιο. Απλά είναι μια ταινία με μια δυνατή ηρωίδα. Και τι μ’αυτό; Νομίζω, μάλιστα, ότι παρουσιάζει μια τέτοιου είδους ηρωίδα πολύ καλύτερα απ’ό,τι σε κάποιες άλλες ταινίες ή βιβλία.
Επιπλέον, το Captain Marvel μού φάνηκε καλύτερο από πολλές άλλες ταινίες με σουπερήρωες οι οποίες δεν μου άρεσαν καθόλου. Ακόμα και το Dr. Strange με είχε απογοητεύσει τελείως. Το Captain Marvel δεν είναι άσχημο για το είδος του. Έχει ακόμα και κάποια στοιχειώδη πλοκή, και οι διάλογοί του είναι έξυπνοι, όχι ανόητοι. Εντάξει, δεν είναι καμιά τρομερά ψαγμένη ταινία, αλλά δεν περιμένεις να δεις κάτι τέτοιο από μια ταινία με σουπερήρωες, έτσι;
Για να είμαι ειλικρινής, το μετάνιωσα που δεν είχα πάει να τη δω στον κινηματογράφο. Εκεί θα ήταν σίγουρα πολύ πιο εντυπωσιακή.
Τι βλέμμα είν’ αυτό; Με τρομάζει.
Το THE KRAH υποθέτω πως είναι η υπογραφή του καλλιτέχνη του συγκεκριμένου γκράφιτι.
Επειδή πρόσφατα έλαβα πάλι ένα email όπου κάποιος μού προτείνει να διαβάσω τα βιβλία του, νομίζω ότι είναι καλό να βάλω κάπου εδώ ένα link για αυτό το ελαφρώς παλιότερο post όπου εξηγώ πως δεν υπάρχει χρόνος για κάτι τέτοιο.
Σόρυ αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Επειδή γράφω λογοτεχνία δεν σημαίνει ότι έχω και τον χρόνο να διαβάζω οτιδήποτε μπορεί να μου στείλει κάποιος και να το σχολιάζω. Με το ζόρι προλαβαίνω να διαβάσω τα βιβλία που πραγματικά θέλω να διαβάσω, και τελευταία ολοένα και πιο δύσκολα βρίσκω βιβλία που αληθινά να με συνεπαίρνουν.
Ίσως κάποιοι να μην το έχουν διαβάσει αυτό, γι’αυτό κιόλας το επαναλαμβάνω.
Και, γενικά, είναι καλό πάντα να έχεις υπόψη σου πως επειδή ο άλλος γράφει βιβλία δεν σημαίνει ότι έχει χρόνο να διαβάσει και το δικό σου βιβλίο. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Κι αυτό δεν πάει να πει ότι δεν σε γουστάρει ή έχει κάτι εναντίον σου. Πάει να πει ότι δεν είναι υπάλληλός σου. Είναι απλά ένας συγγραφέας.
(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)
Triadobatrachus massinoti, a proto-frog from the Early Triassic of Madagascar.
Δεν είναι υπέροχοι;
Τελευταία, γράφω κάτι που με έχει οδηγήσει να ψάχνω για αμφίβια και, περισσότερο, για τις σαλαμάνδρες.
Νομίζεις ότι αυτό είναι ερπετό; Κάνεις λάθος· δεν είναι ερπετό, είναι σαλαμάνδρα της φωτιάς. Μια πολύ συνηθισμένη ευρωπαϊκή σαλαμάνδρα που κυκλοφορεί και στο Ελλαδιστάν. Και είναι αμφίβιο, όπως ο βάτραχος.
Επίσης, αξιοσημείωτοι και οι μύθοι για τις σαλαμάνδρες. Και για το ιαπωνικό kappa. Και τι εννοεί ότι τραβούσε ένα shirikodama από τα οπίσθια του θύματός του, και ότι αυτό περιείχε την ψυχή του;; Κουβαλούσαν την ψυχή τους στον κ*λο τους; Τι φαντασία αυτοί οι ανατολίτες, γαμώτο…
Αυτός ο φίλος κάνει διακοπές· μην ενοχλείτε.
162η σελίδα από τις 182
Επίσης . . .
Επιλογές Αυγούστου (18/8)
Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα
Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu
Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...
Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.
Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.
Επιλογές Αυγούστου (5/8)
Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)
