Δεν κάνω μικρές βόλτες. Όταν κάνω βόλτα βαδίζω 10+ χλμ με τυχαίο τρόπο μέσα στην πόλη. Αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά βαδίζω στη μισή Αθήνα πάνω-κάτω. (Αν δεν κάνω λάθος το Λεκανοπέδιο Αττικής είναι ~30 χλμ απ’άκρη σ’άκρη.) Περνάω από πολλούς δρόμους, και βλέπω διάφορα πράγματα. (Από πού νομίζεις ότι πήρα και τόσες ιδέες για τις Θυγατέρες της Πόλης; Εντάξει, δεν βλέπω και «πολεοσημάδια» – όχι όταν είμαι νηφάλιος· κι όταν βαδίζεις, πάντα πρέπει να είσαι νηφάλιος. Έχω υπόψη μου να γράψω κι ένα άρθρο για την αστική περιπλάνηση: το έχω υπόψη μου εδώ και 2-3 χρόνια, και όλο κάτι άλλο προκύπτει κι ακόμα να το γράψω.) Γνωρίζω περίεργα «μονοπάτια», παρατηρώ πώς κινείται ο κόσμος, ξέρω πού μπορείς να βρεις πιο φτηνά τσιγάρα, πού έχουν την καλύτερη σπανακόπιτα, ποιες λαϊκές είναι πιο πλούσιες σε καλά προϊόντα. Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι μαλάκες που παίρνουν τις αποφάσεις για να κλείνουν καταστήματα και να απαγορεύουν τη μετακίνηση έχουν ποτέ στη ζωή τους βαδίσει πάνω από 2-3 χλμ από το σπίτι τους. Πάω στοίχημα ότι ξέρω τους δρόμους της Αθήνας πολύ πιο καλά από αυτούς.

Σκέφτηκα, λοιπόν, να αναφέρω τι είχα δει τις ημέρες προτού πέσει η Χούντα της Μεγάλης Πανούκλας, δηλαδή ξεκινώντας πριν από κανένα μήνα περίπου. Μιλάμε για συνολικά τρεις περιπάτους, αν δεν με γελά η μνήμη.

Πρώτος Περίπατος

Ήταν οι μέρες που είχε αρχίσει ν’ακούγεται ο κορονοϊός αλλά η παράνοια δεν ήταν ακόμα εξαπλωμένη. Λέγανε πως υπήρχαν 2-3 θύματα και στην Ελλάδα. Η κίνηση ήταν φυσιολογική, αν και κάπου-κάπου έβλεπες και κάνα ζόμπι με μάσκα και γάντια. Αλλά ούτως ή άλλως ακόμα και παλιά μπορεί να έβλεπες κάνα ζόμπι με μάσκα και γάντια. Οπότε, το συμπέρασμα είναι: τίποτα το τρομερά αξιοσημείωτο, πέρα από μερικές τυχαίες κουβέντες που μπορεί να άκουγες στον δρόμο σχετικά με τον παράξενο ιό.

Δεύτερος Περίπατος

Τώρα η παράνοια ήταν εξαπλωμένη σε μεγάλο βαθμό. Δεν ήταν ακόμα κλειστά τα μαγαζιά, λειτουργούσαν κανονικά, αλλά ο κόσμος ήταν τρομερά λίγος απ’όπου κι αν περνούσες. Πέρασα από αρκετές συνοικίες της Αθήνας και πουθενά δεν είχε κόσμο. Συνωστισμός δεν υπήρχε ούτε κατά διάνοια παρά μόνο στα ΜΜΜ, κι ακόμα κι εκεί σε μικρό βαθμό. Μπορεί να έβλεπες κανέναν άνθρωπο στις καφετέριες, αλλά δεν ήταν ο ένας κοντά στον άλλο. Και, για να είμαι ειλικρινής, η πόλη ήταν αρκετά έρημη. Τότε νομίζω τράβηξα και αυτή τη φωτογραφία. Η ενημέρωση (τρομοκρατία;) των ΜΜΕ τούς είχε επηρεάσει βαθιά και οι περισσότεροι προτιμούσαν να μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους.

Αυτό ήταν μια κανονική καραντίνα. Δε νομίζω ότι χρειαζόταν τίποτ’ άλλο πέρα από αυτό. Και να ήθελες να κολλήσεις τον ιό – ή οποιονδήποτε ιό – πάω στοίχημα ότι θα ήταν φοβερά δύσκολο.

Το μόνο μέτρο που λογικά θα μπορούσε να παρθεί επιπλέον ήταν να γίνονται κάποιες περιπολίες ώστε να εντοπίζονται πιθανές συγκεντρώσεις όπου συνωστίζεται ο κόσμος και τότε κάποιος να σπεύδει να τις διαλύει – υπό την έννοια τού να τους πει να κρατάνε κάποιες αποστάσεις, όχι να ρίχνει ροπαλιές. Επιπλέον, στα καταστήματα θα μπορούσε να μπει το μέτρο για τον μέγιστο αριθμό πελατών στο εσωτερικό, και οι υπάλληλοι να φοράνε μάσκες και γάντια.

Τίποτα περισσότερο δεν υπήρχε κανένας λόγος να υφίσταται.

Αλλά αυτό δεν έφτανε για τους παρανοϊκούς κορονοβλαβείς...

Τρίτος Περίπατος

Οι παλαβοί που μας διοικούν είχαν μόλις κλείσει όλα τα εμπορικά καταστήματα πέρα από αυτό που είναι για είδη πρώτης ανάγκης. Η ερημιά ήταν τρομερή: βάδιζα από συνοικία σε συνοικία και μου σηκωνόταν η τρίχα. Το σκηνικό σαν να είχε βγει από μεταποκαλυπτική ταινία. Ευτυχώς, όσοι έτυχε να μπανίσω δεν κυκλοφορούσαν όλοι με μάσκες και γάντια. Μπήκα καθοδόν σε μια, δυο τράπεζες, γιατί είχα μια δουλειά, και ήταν νεκρά – εγώ και ένας, δυο άλλοι άνθρωποι.

Ο δρόμος τελικά με οδήγησε και στο κέντρο της Αθήνας, όπου φρίκαρα ακόμα περισσότερο. Ούτε το Πάσχα δεν είναι έτσι. Ούτε μες στο καλοκαίρι, τον Αύγουστο. Μιλάμε για νέκρα και διάλυση. Καταλήγω στην Αθηνάς (όχι τελείως τυχαία· ήθελα κάποια πράγματα) και αυτός ήταν ίσως ο πιο ζωντανός δρόμος. Που σημαίνει ότι ήταν 80% πιο ήσυχος απ’ό,τι συνήθως. Νέκρα, δηλαδή, για τα δεδομένα της Αθηνάς. Άρχισα να τσαντίζομαι. Άγρια. Αισθανόμουν σαν ένας χουντικός θεός του σκότους να έχει κλέψει την πόλη μου.

Αλλά δεν το έκανε χουντικός θεός του σκότους· το έκαναν ένα τσούρμο από 300 βλαμμένους πειρατές που έχουν τα μυαλά τους παίξει από την πολλή κοροναμαστούρα.

Σε μια εφημερίδα διάβασα τυχαία να γράφει ένας φρενοβλαβής ότι κάποιος κουλός είπε πως πιθανώς να υπάρξει σύντομα γενική απαγόρευση μετακινήσεων αν ο κόσμος δεν δείξει πειθαρχία. Και σκέφτηκα: Πειθαρχία; Στο στρατό νομίζουν ότι είμαστε; Σε σχόλη μπάτσων; Πού; Επιπλέον, πόση περισσότερη πειθαρχία να δείξει ο κόσμος; Όλοι οι γαμημένοι δρόμοι είναι έρημοι, κι όλα τα μαγαζιά είναι κλειστά! Τι να κάνουν – να σκάψουν λαγούμι και να μπουν μέσα; Αδύνατον, είπα, να συμβεί τέτοιο πράγμα. Θα γίνει επανάσταση.

Μετά από δυο μέρες, συνέβη.

Ακόμα να κάνετε επανάσταση, ρε κοιμισμένοι;

Μέχρι και ο καιρός αυτές τις μέρες μοιάζει να συνωμοτεί για να κρατήσει τον κόσμο μέσα. Σαν χειμώνας είναι, Απρίλης μήνας! Πάω στοίχημα ότι ο Κούλης ο Κουλός κάλεσε τους μάγους του (όλοι οι καθωσπρέπει δικτάτορες έχουν κι έναν κύκλο μυστικιστών από πίσω – δες τον Χίλτερ, για παράδειγμα) και τους έβαλε να γαμήσουν τον καιρό για να μη διανοείται κανείς να ξεμυτίσει από την τρύπα του. Έτσι – πάρτε τα, πούστηδες, μείνετε όλοι χωμένοι!

Και τι έχει καταφέρει με τα μέτρα του; Έχει καταφέρει τίποτα;

Ας δούμε τι λένε τα σημερινά στατιστικά δεδομένα της κορονομαστούρας για την Ελλάδα. Φτάσαμε τα 1,643 θύματα, αν είναι να πιστέψεις αυτό το εκλεκτό site. Κι αν δεν κάνω λάθος, είχαμε ξεκινήσει από ~500 όταν έγινε γενικό κλείσιμο καταστημάτων και απαγόρευση μετακίνησης. Ύστερα από σχεδόν δύο βδομάδες με αυτή τη γελοία, παρανοϊκή καραντίνα, τα θύματα έχουν τριπλασιαστεί!

Όταν έγραψα σ’ένα προηγούμενο post «ας πούμε πως τα θύματα είναι 1.500», ήταν ακόμα λίγο πιο πάνω από 1.000 – πριν από 3-4 μέρες. Ήλπιζα πως ήμουν λιγάκι υπερβολικός και δεν θα έφταναν τα 1.500, ειδικά τόσο γρήγορα. Αλλά τα ξεπέρασαν.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Ότι τα Κουλά Μέτρα έχουν ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ. Δεν μπορούν να σταματήσουν τον κορονοϊό μ’αυτές τις μπούρδες, απλά περιορίζουν την ελευθερία του κόσμου και συνεχίζουν να καταπατούν το Σύνταγμα.

Τώρα, μπορεί κάποιος να πει ότι ίσως τα θύματα να ήταν ακόμα περισσότερα αν δεν είχαν παρθεί αυτά τα παρανοϊκά μέτρα. Αλλά αυτό ποτέ δεν θα το μάθουμε, έτσι; Είναι σαν τη γάτα του Schrödinger: όταν τελικά ανοίξεις το κουτί, είναι ή νεκρή ή ζωντανή· δεν μπορεί να είναι και τα δύο.

Εγώ λέω πως η γάτα ψόφησε από τον πολύ εγκλεισμό...

Και τώρα πλησιάζει 6 Απριλίου. Και θυμάστε τι υποτίθεται πως θα γίνει τότε... Θυμάστε; Υποτίθεται πως θα άρουν τα μέτρα για την απαγόρευση των μετακινήσεων, αν και ακόμα θ’αφήσουν τα μαγαζιά κλειστά. Αν... αλλάξουν γνώμη λόγω αύξησης των θυμάτων του COVID-19, το σίγουρο είναι ότι θα συνεχίζουν να χρησιμοποιούν μέτρα που δεν είχαν κανένα γαμημένο αποτέλεσμα εκτός απ’το να μας κάνουν όλους να αισθανόμαστε λιγότεροι ελεύθεροι μέσα στην ίδια μας την πατρίδα.

Αν έχουν έστω και λίγο φιλότιμο – ή απλά λογική – επάνω τους, πρέπει όχι μόνο να άρουν τα μέτρα για την απαγόρευση των μετακινήσεων αλλά και τα μέτρα για το κλείσιμο των καταστημάτων.

*

Ευτυχώ, διεθνώς, φαίνεται πως κάποιοι έχουν αρχίσει δειλά-δειλά να ξυπνάνε από την κορονομαστούρα. Παραθέτω τρία links: ένα, δύο, τρία. (Και όχι δεν είναι από αυτά που είχα βάλει πρόσφατα στις Επιλογές.)

 

STAY SANE

and

Viva la revolución!

 

GREECE DAY ONE:

Κάτι βάρβαροι βγαίνουν από τις σπηλιές τους, στενεύοντας τα μάτια για να μην τους ενοχλήσει ο ήλιος. Είναι ντυμένοι με κουρέλια και άπλυτοι, αλλά τουλάχιστον φοράνε μάσκες και γάντια, οπότε νομίζουν ότι όλα είναι καλά. Είναι φετιχιστικό θέμα γι’αυτούς.

Μερικά χιλιόμετρα παραπέρα, ο Κούλης ο Κουλός και το τσούρμο του με τους άλλους 299 κάθονται και τρώνε τα λάφυρα που μάζεψαν από προτού ο Υιός της Κορόνας κυριαρχήσει και πιστεύουν ότι θα τους κρατήσουν ώς το τέλος του κόσμου. Έχουν πια μαστουρώσει από το χόρτο και σκάσει από το παστό κρέας. Αλλά όλα είναι ωραία στον κόσμο.

Οι βάρβαροι τούς μυρίζονται και έρχονται προς το μέρος τους. Μερικοί από τους πειρατές πολύ αργά τούς μπανίζουν. «Ωχ! Τι γαμήσαμε, ρε πούστηδες!» φωνάζει ο Κοντός Μάλαξ ο Τρομερός. «Ξυπνήσανε οι τρωγλοδύτες!» Αρχικά, οι άλλοι δεν τον πιστεύουν–

(«Κάτσε κάτω, ρε μαλάκα, και σνίφαρε λίγο κι εσύ, και θα σου περάσει,» του λέει η Λολώ η Παλαβώ)

–αλλά μετά βλέπουν όλοι τους βαρβάρους. Αρχίζουν να τρέχουν ενώ τους κυνηγάνε με ρόπαλα και σφεντόνες. Δυστυχώς, έχουν πια παχύνει πολύ και δεν μπορούν να πάνε μακριά...

Οι βάρβαροι δεν το κάνουν από κακία, ούτε από δικαιολογημένη εκδίκηση. Το κάνουν επειδή η πείνα τούς θερίζει, και θέλουν πια κάτι, ή κάποιον, να φάνε.

Από ένα ξεχασμένο ηχείο ακούγεται ένα περίεργο τραγούδι με καραμούζες...

 

Στο προηγούμενο post είχα αναφέρει ότι θα έγραφα σήμερα για ένα σενάριο σχετικά με τον κορονοϊό που δεν έχω δει κανέναν άλλο να το αναφέρει, πράγμα που μου έχει κάνει εντύπωση γιατί εγώ προσωπικά το θεωρώ σχετικά πιθανό.

Κάποιες διευκρινίσεις, όμως, πρώτα:

Αυτό δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο παρότι σήμερα είναι πρωταπριλιά.

Και ξαναλέω (όπως ήδη είπα στο προηγούμενο post) ότι αυτό για το οποίο θα μιλήσω τώρα δεν είναι παρά ένα υποθετικό σενάριο. Δεν ξέρω αν ισχύει, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη. Υπάρχουν όμως κάποιες ενδείξεις ότι μπορεί να ισχύει, ή ότι μπορεί να ισχύει κάτι σαν αυτό. Αλλά, βέβαια, μπορεί και να μην ισχύει τίποτα.

Τουτέστιν, δεν το γράφω για να ανησυχήσω τον κόσμο. Αν μη τι άλλο, η τρομολαγνεία και η τρομοκρατία είναι δύο πράγματα που αληθινά με αηδιάζουν.

Τι είναι, λοιπόν, αυτό το σενάριο που θεωρώ πιθανό...

Εν συντομία: βιολογικός πόλεμος.

Γιατί;

Κατά πρώτον, αν προσέξει κανείς την εξάπλωση του COVID-19 θα δει ότι δεν είναι ομοιόμορφη. Είναι σχεδόν σαν να έχεις ρίξει βόμβα σε συγκεκριμένες περιοχές του πλανήτη. Και αυτές οι περιοχές είναι προηγμένες, χώρες του Πρώτου Κόσμου, και χώρες του δυτικού πολιτισμού ή που προσπαθούν να του μοιάσουν. Σε χώρες του Τρίτου Κόσμου έχουμε ελάχιστα κρούσματα του COVID-19, ή και καθόλου. Αυτό είναι παράξενο γιατί σ’αυτές τις χώρες το υγειονομικό σύστημα δεν είναι καλό και, γενικά, η υγιεινή δεν είναι καλή και πολλές λοιμώξεις κυκλοφορούν. Παραδόξως, όχι και ο κορονοϊός. Πολλές από αυτές τις χώρες επίσης έχουν μεγάλους πληθυσμούς που συνωστίζονται, αλλά και πάλι δεν υπάρχουν κρούσματα.

Αυτή τη στιγμή, αν δεν κάνω λάθος, οι μεγαλύτερες εστίες του COVID-19 είναι στην Κίνα, στις ΗΠΑ, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Αγγλία, και στη Γερμανία. Και οι γύρω περιοχές έχουν κάποιες... παράπλευρες απώλειες, θα μπορούσες να πεις – και, ναι, η Ελλάδα είναι σ’αυτές τις γύρω περιοχές. Δεν είναι εστία. Αν ήταν «βόμβες» που έπεσαν, τότε καμιά βόμβα δεν έπεσε εδώ· απλά μας ήρθε προς τα εδώ λίγη από τη φωτιά και πολύς καπνός – δηλητηριώδης καπνός.

Αυτή είναι μία ένδειξη, για εμένα, ότι μπορεί να πρόκειται για βιολογικό πόλεμο: το ότι, δηλαδή, μοιάζει να υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι αυτού του ιού.

Δεν είναι, όμως, η μοναδική ένδειξη. Σκέψου λίγο πώς είναι ο COVID-19. Δεν μοιάζει με άλλες λοιμώξεις που έχουν περάσει από την ανθρώπινη Ιστορία. Υπήρχαν κάποιοι ψιλοπροφανείς λόγοι γιατί παρουσιάζονταν εκείνοι οι λοιμοί. Δεν υπάρχει κανένας ψιλοπροφανής λόγος για την εμφάνιση του COVID-19. Πάρε για παράδειγμα τον Μαύρο Θάνατο, τη χειρότερη πανούκλα που έπεσε την Ευρώπη. Δεν ήταν τυχαία η εμφάνισή του. Εκείνη την εποχή η υγιεινή ήταν χάλια – και η προσωπική υγιεινή και στις πόλεις γενικά. Και γίνονταν και πόλεμοι συνεχώς. Αυτά τα δύο ευνοούν την εμφάνιση λοιμών. Κι αν προσέξεις στην Ιστορία οι περισσότερες πανούκλες γι’αυτούς τους λόγους έχουν εμφανιστεί: πόλεμος και κακή υγιεινή. Σήμερα, ισχύει το αντίθετο: δεν έχουμε παρά ελάχιστους πολέμους και η υγιεινή είναι καλή. Πώς, λοιπόν, εμφανίζεται κάτι σαν τον COVID-19; Το πιο πιθανό είναι ότι είναι φτιαχτό. Δεν είναι επιδημία ο κορονοϊός· είναι όπλο.

Επίσης, πρόσεξε την αντίδραση των κυβερνήσεων ανά τον κόσμο σχετικά με τον COVID-19. Σου μοιάζει με την αντίδραση που θα είχαν για να αντιμετωπίσουν μια απλή επιδημία; Δεν μοιάζει με τέτοιο πράγμα. Μοιάζει πολύ περισσότερο με τα μέτρα που θα έπαιρνε κανείς αν ήξερε ότι έρχεται επίθεση από τον εχθρό του. Δες τι συνέβαινε στο Λονδίνο κατά τον Β’ Παγκόσμιο όταν έκαναν αεροπορικές επιθέσεις οι Γερμανοί: κλείνονταν όλοι αμέσως στα σπίτια τους γιατί ερχόταν επίθεση. Το ίδιο γίνεται και στην Παλαιστίνη όταν πέφτουν οβίδες στους δρόμους. Η λογική «χωθείτε όλοι στην πιο βαθιά τρύπα που μπορείτε και παραφυλάτε μέχρι να περάσει το κακό ή μέχρι να σας πούμε να ξεμυτίσετε» είναι περισσότερο λογική προστασίας από επίθεση παρά λογική προστασίας από λοίμωξη. Εκείνο που νομίζω είναι ότι κάποιοι ξέρουν ότι γίνονται επιθέσεις τώρα – επιθέσεις βιολογικού πολέμου – και γι’αυτό έχουν πάρει τέτοια μέτρα. Δεν το λένε, όμως, για να μην προκληθεί μεγαλύτερος πανικός. Και πιθανώς ακόμα και πολλά πολιτικά πρόσωπα να μην ξέρουν τι πραγματικά συμβαίνει – ίσως και η δική μας κυβέρνηση εν συνόλω. Ο Τραμπ, πάντως, απ’αυτά που λέει, μου δίνει την εντύπωση πως ή δεν ξέρει ή είναι πολύ καλός ηθοποιός. (Δεδομένου πάντα ότι το υποθετικό σενάριο περί βιολογικού πολέμου αληθεύει γενικά ή εν μέρει.)

Κι αν πρόκειται για πόλεμο, ποιος είναι ο εχθρός;

Ένα πολύ καλό ερώτημα. Δεν υπάρχει κανένας προφανείς εχθρός.

Ορισμένοι έχουν υποθέσει ότι η CIA έφτιαξε τον COVID-19 και τον έριξε στην Κίνα. Αλλά αυτό το θεωρώ ανόητο. Γιατί η CIA, παρά άλλα τους ελαττώματα, δεν είναι βλάκες. Αν το είχαν κάνει αυτό, δεν θα το άφηναν να έρθει στη Νέα Υόρκη τόσο ανεξέλεγκτα.

Ποιος θα μπορούσε να το έχει κάνει, λοιπόν; Εδώ φαίνεται πως έχουμε στόχους και σε Ανατολή και σε Δύση. Οι στόχοι, όμως, είναι όλοι δυτικής νοοτροπίας, τουλάχιστον όσον αφορά την οικονομία τους. Μια μεγάλη εξαίρεση είναι η Ρωσία που, παρά το μέγεθός της, έχει ελάχιστα κρούσματα. Θα μπορούσε η Ρωσία να είναι ο εχθρός; Να αναβιώνει πάλι τον Ψυχρό Πόλεμο; Για κάποιο λόγο δεν το νομίζω (αν και δεν το θεωρώ κι απίθανο). Εκείνο που νομίζω είναι πως ο εχθρός είναι κάποιος που μισεί τη σημερινή κατάσταση στην κοινωνία και στην οικονομία παγκοσμίως. Και είναι γνωστό πως υπάρχουν πολλοί που δεν τους αρέσουν τα πράγματα όπως είναι, και πολλές τέτοιες οργανώσεις.

Σε αυτή την περίπτωση δεν θεωρώ πως μια τέτοια οργάνωση μπορεί να ονομαστεί τρομοκρατική αλλά καθαρά οργάνωση μίσους. Γιατί; Επειδή η τρομοκρατική οργάνωση συνήθως θέλει να επιτύχει κάτι πέρα από τη ζημιά, την καταστροφή, που θα προκαλέσει. Και συνήθως οι τρομοκρατικές οργανώσεις αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις επιθέσεις τους. Διατυμπανίζουν ότι εκείνοι έκαναν το τάδε, για τους τάδε λόγους, και ζητάνε κάτι συγκεκριμένο.

Αυτός ο εχθρός δεν ζητά κάτι συγκεκριμένο· απλά θέλει να σε καταστρέψει. Δεν είναι ηλίθιος να σου πει ποιος είναι και να σε βοηθήσει να τον εντοπίσεις. Δρα από τις σκιές και εξαπλώνει το δηλητήριό του μέχρι να διαλύσει τα πάντα. Και είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις έναν τέτοιο εχθρό. Γι’αυτό κιόλας νομίζω πως συμβαίνει όλη αυτή η υποτιθέμενη «καραντίνα» που είναι, ουσιαστικά, κατάσταση πολιορκίας.

Τι μεθόδους χρησιμοποιεί ο τρομερός εχθρός;

Όταν σκέφτεσαι ότι ένας εχθρός σού ρίχνει χημικά όπλα, αμέσως έρχεται ίσως στο μυαλό σου κάποιος που πετά μια φιάλη που βγάζει καπνούς, ή ένα αεροσκάφος που περνά πάνω από μια πόλη και εξαπλώνει ένα δηλητηριώδες σύννεφο.

Προφανώς, εδώ δεν χρησιμοποιούνται τέτοιες μέθοδοι, γιατί θα ήταν και πολύ απλό να εμποδιστούν.

Αν όντως υπάρχει κάποιος εχθρός, η γνώμη μου για το πώς εξαπλώνει τον COVID-19 είναι η εξής: Ορισμένα από τα μέλη αυτής της οργάνωσης παίρνουν μέσα στους τον ιό ενώ συγχρόνως έχουν πάρει και κάποια άλλη ουσία που τους προστατεύει από αυτόν. Δηλαδή, γίνονται φορείς χωρίς οι ίδιοι να έχουν συμπτώματα. Γίνονται πράκτορες του θανάτου, οι Υιοί (και οι Κόρες πιθανώς) του Ιού. Και μετά απλά πάνε και αναμειγνύονται μες στην κοινωνία – φιλάκια, αγάπες, χαιρετούρες, και τα λοιπά. Ξέρεις, φιλικά πράγματα· κι αφήνουν τους άλλους μολυσμένους πίσω τους. Φυσικά, είναι τρομερά δύσκολο να τους εντοπίσεις ή να τους σταματήσεις.

Εξ ου και η σημερινή «καραντίνα»-κατάσταση πολιορκίας. Προσπαθούν να μειώσουν στα όρια του μηδενός τις κοινωνικές συναναστροφές ώστε οι κορονοπράκτορες να δυσκολεύονται να εξαπλώνουν το δηλητήριο. Παρ’όλ’ αυτά κάπως φαίνεται να τα καταφέρνουν, γιατί δεν βλέπουμε να υπάρχει και καμιά τραγική εξασθένιση του φαινομένου...

Αν νομίζεις ότι αυτό είναι πολύ «επιστημονική φαντασία» για να είναι αληθινό, σκέψου μόνο τι μπορεί να κάνει μόνη της μια πόρνη που έχει πάρει μέσα της οικειοθελώς τον COVID-19. Με πόσους πελάτες θα πάει μέσα σε μερικές μέρες, και πόσους θα έχει μολύνει μέσα σε χρόνο dt; Πολλούς, σίγουρα. Σκέψου τώρα, για παράδειγμα, τι μπορείς να κάνεις αν ρίξεις, ας πούμε, 100 τέτοιες πόρνες μέσα σε μια κινέζικη πόλη... Επιδημία. Και μετά αυτές οι πόρνες ή παίρνουν κάποιο φάρμακο που δεν αφήνει μέσα τους κανένα ίχνος του ιού, ή με κάποιο τρόπο εξαφανίζονται και δεν ξέρει κανείς πού πήγαν.

Για να μη νομίσει κάποιος ότι γίνομαι σεξιστής τώρα, δεν ισχυρίζομαι ότι μόνο γυναίκες εξαπλώνουν τον ιό εσκεμμένα. Το πιθανότερο είναι ότι και άντρες και γυναίκες το κάνουν (αν όντως το σενάριο που υποθέτω έχει κάποια πιθανότητα να αληθεύει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει).

Ένας εναλλακτικός τρόπος εξάπλωσης του COVID-19, ως όπλο, από τους πράκτορες του θανάτου μπορεί να είναι η κλασική μέθοδος τού ρίχνω-κάτι-στο-ποτό-σου. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις, πχ, ή ακόμα και σε μικρές, μπορεί κάποιος να ρίξει μια άοσμη, αόρατη σκόνη μέσα στα ποτά η οποία περιέχει τον ιό. Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Και αποκεί εξαπλώνεται πια από μόνος του, και δεν ξέρεις τι στο διάολο συμβαίνει ή από πού ήρθε.

Μα, γιατί κάποιοι να κάνουν τέτοιο πράγμα;

Κοίτα, υπάρχουν πολλοί «τρελοί» σ’αυτό τον κόσμο. Και το βάζω μέσα σε εισαγωγικά γιατί το τι θα πει τρελός είναι πολύ υποκειμενική υπόθεση. Υπάρχουν άτομα που δεν τους αρέσει η κοινωνία ή η οικονομία όπως είναι. Υπάρχουν άτομα που αληθινά μισούν αυτό το μοντέλο για διάφορους λόγους. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα τους ενδιέφερε πόσοι θα πεθάνουν προκειμένου ο κόσμος ν’αλλάξει. Δεν είναι όλοι βολεμένοι μικροαστοί πάνω σ’αυτό τον πλανήτη.

Θέλουν, λοιπόν, να μας σκοτώσουν όλους;

Αυτό, μάλλον, τους είναι αδιάφορο. Απλά θέλουν να δημιουργηθεί τόσο μεγάλο χάος που, μέσα από το χάος, θα γεννηθεί κάτι καινούργιο. Και η πλάκα είναι πως τους κάναμε τη χάρη αμέσως. Κλείσαμε τα πάντα, διαλύσαμε την κοινωνία, χεστήκαμε επάνω μας. Πάω στοίχημα ότι τώρα κάποιος παρακολουθεί τις ειδήσεις από διάφορους σταθμούς ανά τον κόσμο και γελάει και γελάει και γελάει σαν μαλάκας.

Πολλοί έχουν αναφέρει διάφορα ανεπιτυχή αποφθέγματα του Ρούσβελτ τελευταία. Εκείνο που ξεχνάνε είναι το πιο σημαντικό που είχε πει:

The only thing we have to fear is fear itself.

Θες να σ’το πω και με απόφθεγμα από το Dune του Frank Herbert; Fear is the mind-killer.

Θες να σ’το πω και στα ελληνικά; Όταν αρχίσεις να φοβάσαι περισσότερο από το να σκέφτεσαι νηφάλια, την έχεις γαμήσει.

Η κατάσταση είναι δίκοπο μαχαίρι. Αν δεν μπεις σε καραντίνα– συγνώμη, κατάσταση πολιορκίας, φοβάσαι ότι θα σε φάει το τέρας της κορόνας που τριγυρίζει αμολητό και παραφουσκωμένο από τα ΜΜΕ. Αν μπεις σε κατάσταση πολιορκίας και κλειστείς στην τρύπα σου, καταστρέφεις τον εαυτό σου με άλλους τρόπους. Κι αυτό ισχύει είτε όντως υπάρχει σκιερός εχθρός είτε όχι. Είτε είναι βιολογικός πόλεμος είτε όχι.

Εδώ χρειάζεται μια μέση λύση. Μια έξυπνη λύση. Βλέπεις να γίνεται τίποτα το έξυπνο, όμως; Απλά τρέχουν σαν πανικόβλητα κατσίκια. Αυτός δεν είναι νηφάλιος τρόπος αντιμετώπισης.

Μα, όλα αυτά είναι προσωρινά. Θα βρούμε το εμβόλιο και θα νικήσουμε!

Αν ισχύει αυτό το σενάριο που αναφέρω εδώ, το εμβόλιο δεν είναι το τέλος. Είναι απλά η αρχή του πολέμου. Αν φτιάξεις ένα φάρμακο που καταπολεμά τον COVID-19, ο εχθρός σου – που καταφανώς είναι άριστος χημικός – απλά θα αλλάξει λίγο τον ιό και το εμβόλιό σου δεν θα τον πιάνει. Και πάλι τα ίδια! Κλείσιμο των καταστημάτων, χώσιμο σε τρύπες, κατάσταση πολιορκίας – μας κυνηγά άλλο φάντασμα τώρα. Και ξανά θα παίζεις το παιχνίδι του...

Δεν μπορείς να νικήσεις έτσι. Απλά συνεχώς μειώνεις από μόνος σου τις δικές σου δυνάμεις μέχρι που να εξαφανιστείς.

*

Λοιπόν. Το ξαναλέω όπως και στην αρχή: Αυτό είναι απλά ένα υποθετικό σενάριο. Μπορεί να μην ισχύει. Απλώς, βάσει των ενδείξεων που έχουμε, εμένα μού φαίνεται πιθανό ότι θα μπορούσε όλο αυτό να είναι και βιολογικός πόλεμος.

Μακάρι, φυσικά, να μην αληθεύει τίποτα.

 

(Αυτό είναι το πρώτο post που αποφάσισα να γράψω κάτι τελείως σοβαρό για τον Γαμιολοϊό. Έχω αρχίσει να χαλάω...)

Τις τελευταίες μέρες ψάχνω να βρω ό,τι μπορώ για τον COVID-19, γιατί μου έχει κινήσει την περιέργεια. Εξαρχής, από τις πρώτες κιόλας αναφορές σ’αυτό το θέμα, είχα την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά – και δεν ήταν η λοίμωξη. Τα όσα έχω βρει μέχρι στιγμής απλά το επιβεβαιώνουν αυτό. Θα μπορούσα να είχα ψάξει και περισσότερο, αλλά έχω και τα δικά μου πράγματα να κάνω, τα οποία μ’αρέσουν πιο πολύ, οπότε μάντεψε τι πάει δεύτερο.

Ωστόσο, δεν μπορείς παρά αμέσως να παρατηρήσεις το εξής: Ξεκινώντας να κάνεις μια τέτοια έρευνα, βλέπεις ότι βρίσκεις μια σωρεία πληροφοριών που κατά βάση λένε τα ίδια: την κλασική καραμέλα που πουλάνε τα ΜΜΕ, Stay Safe και τα λοιπά. (Δυστυχώς, κανείς δεν λέει επίσης Stay Sane, γιατί ίσως προτιμάνε να μην είσαι σώφρων.) Αν το ψάξεις λίγο περισσότερο το θέμα, μένεις εκεί, στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο και σε κάποιες ηλίθιες συνωμοσιολογικές θεωρίες, όπως ότι ο κορονοϊός προήλθε από τους Κινέζους επειδή τρώνε νυχτερίδες. Αν είναι δυνατόν... (Αν τρώνε νυχτερίδες, τις έτρωγαν από παλιά· γιατί τώρα να εμφανιστεί ο COVID-19 από αυτό το μενού;)

Εκείνο που δεν μπορείς εύκολα να βρεις για τον κορονοϊό (a.k.a. Γαμιολοϊός) είναι διαφορετικές απόψεις και πολιτικούς σχολιασμούς. Κανείς δεν μιλάει στα mainstream media για τέτοια πράγματα. Ακολουθούν τη λογική «κάνε μόκο και Stay Safe» – δηλαδή, κλειδαμπαρωμένος στις πόλεις-φυλακές.

Όμως το θέμα, αυτή τη στιγμή, έτσι όπως έχει εξελιχτεί, είναι περισσότερο πολιτικό απ’ό,τι ιατρικό.

Όσοι διαβάζουν τακτικά αυτό το blog ή το κεντρικό μου website σίγουρα γνωρίζουν ότι δεν μιλάω συχνά για πολιτικά θέματα. Δεν μιλάω σχεδόν ποτέ για πολιτικά θέματα. Και ούτε είμαι με καμιά συγκεκριμένη πολιτική παράταξη. Αν δω κάτι σωστό, είναι σωστό. Αν δω κάτι λάθος, είναι λάθος – όποιος κι αν είναι που κάνει τη μαλακία, αριστερός, δεξιός, ή εξωγήινος, δεν μ’ενδιαφέρει· δεν νομίζω ότι έχουν και πολύ μεγάλες διαφορές αναμεταξύ τους ούτως ή άλλως.

Όταν σχολιάζω πολιτικά θέματα, είναι συνήθως κάτι που θεωρώ σοβαρό. Και αυτή η υπόθεση με τον κορονοϊό είναι, νομίζω, κάτι το πολύ σοβαρό, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για όλο τον κόσμο. Διότι τώρα οι κυβερνήσεις καταργούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ουσιαστικά, καταλύουν το Σύνταγμα. Μα, θα μου πεις, υπάρχει καλός λόγος, έτσι; Όχι, δεν είναι έτσι. Ποτέ δεν υπάρχει «καλός λόγος» για να καταλύεις το Σύνταγμα και τις βασικές ελευθερίες του ανθρώπου. Αυτά γίνονται μόνο όταν παύεις να έχεις δημοκρατία.

Η κυβέρνηση μπορεί να σου ζητήσει να μη βγαίνεις από το σπίτι σου. Δεν μπορεί να σου το επιβάλλει. Γιατί τότε πλέον δεν είναι δημοκρατική κυβέρνηση. Το ίδιο ισχύει και για το λουκέτο στα εμπορικά καταστήματα, και για πολλά άλλα πράγματα.

Σήμερα καθόμαστε πλάι σε μια ωρολογιακή βόμβα. Και δεν εννοώ τον COVID-19. Εννοώ ότι ο κόσμος κάποια στιγμή δεν θα μπορεί πλέον να ανεχθεί να τον καταπιέζουν, θα πεταχτεί έξω, και θα τους κάνει όλους κομμάτια. Αυτή είναι η ωρολογιακή βόμβα.

Πρόσεξε να δεις τι συμβαίνει στην Ελλάδα απλώς. Πόσα θύματα του COVID-19 έχουμε; Λίγο παραπάνω από 1.000 μέχρι στιγμής, αν δεν κάνω λάθος. Αλλά ας πούμε ότι είναι 1.500, εντάξει; Και η χώρα έχει 10.000.000 κατοίκους. Το 1.500 είναι το 0,015% του συνολικού πληθυσμού. Δηλαδή, η κυβέρνησή σου σήμερα σού λέει ότι, επειδή ο ένας-και-μισός στους δέκα χιλιάδες έχει μια λοίμωξη, πρέπει το υπόλοιπο 99,985% του πληθυσμού να βρίσκεται σε μια κατάσταση περιορισμού και ουσιαστικά φυλάκισης μέσα στις ίδιες του τις πόλεις!

Είναι αυτό παραδεκτό; Όχι. Είναι τελείως απαράδεκτο, για οποιονδήποτε λόγο. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Είναι αντισυνταγματικό. Είσαι, ξεκάθαρα, φασίστας όταν κάνεις τέτοιο πράγμα. Δεν έχει σημασία αν οι προθέσεις σου είναι καλές. Δεν έχει σημασία αν το κάνεις για το «κοινωνικό σύνολο» και τέτοιες μπαρούφες. Το κοινωνικό σύνολο είναι το 99,985% του πληθυσμού το οποίο ξεδιάντροπα καταπιέζεις.

Μα, θα μου πεις, επειδή συμβαίνει αυτό δεν έχουμε πιο πολλά κρούσματα!... Έτσι;

Όχι, αλλιώς. Μέτρα πόσα είναι τα κρούσματα στις Η.Π.Α., πχ, ή στην Κίνα και δες πόσο πληθυσμό έχουν. Το ποσοστό είναι παρόμοιο. (Μόλις το μέτρησα τώρα για τις Η.Π.Α., και είναι γύρω στο 0,24% – λίγο πιο πάνω απ’το δικό μας παρότι οι Η.Π.Α. είναι εστία της μόλυνσης ενώ εμείς όχι.)

Εκείνο που συμβαίνει, βασικά, παγκοσμίως είναι ότι, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία ένα πολύ μικρό ποσοστό θυμάτων μιας λοίμωξης, έχουν θέσει υπό περιορισμό τους πληθυσμούς ολόκληρων χωρών!

Παραδεκτό; Όχι. Τελείως απαράδεκτο.

Ίσως να γίνομαι υπερβολικός και «alarmist», που λένε, όπως και άλλοι που ανησυχούν γι’αυτό... Μακάρι. Μακάρι όσοι ανησυχούν να είναι υπερβολικοί και «alarmist». Αλλιώς, στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον δεν χρειάζεται να είσαι ο Νοστράδαμος για να προβλέψεις ότι θα χυθεί πολύ αίμα.

Πάρε για παράδειγμα τι είπε ο «αξιότιμος» Πρωθυπουργός μας: ότι τα μέτρα περιορισμού θα ισχύουν μέχρι τις 6 Απριλίου. Θα το τηρήσει; Αν δεν το τηρήσει, μέχρι πότε θα δέχεται ο κόσμος να είναι φυλακισμένος; Και για τα καταστήματα ούτε κουβέντα, φυσικά. Κανείς δεν ξέρει ώς πότε θα μείνουν κλειστά...

Τι θα γίνει με την οικονομία; Θα καταρρεύσει τελείως μετά από αυτό;

Τι θα γίνει με τις διάφορες δουλειές του κόσμου εκτός απ’το να παίρνει γάλα και ψωμί; Οι άνθρωποι δεν ζούνε για να τρώνε και να κοιμούνται. Δεν είναι ζώα στη μάντρα.

Βλέπεις τον κόσμο ουρά έξω από τα σουπερμάρκετ και σου θυμίζουν ανθρώπους που, σε άλλες εποχές, περίμεναν το συσσίτιό τους. Θέλουμε να φτάσουμε εκεί;

Πότε θα αρχίσουν κάποιοι να τρελαίνονται από τον πολύ εγκλεισμό και την τρομοκρατία των ΜΜΕ;

Και πρόσεξε τώρα ποιο είναι το αστείο: Τα λέει αυτά κάποιος σαν εμένα που είναι κατά βάση σπιτόγατος, γιατί το βρίσκει πιο διεγερτικό να ασχολείται με διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα στο σπίτι του από το να τριγυρίζει άσκοπα σε καφετέριες. Ωστόσο, είμαι επίσης από τους ανθρώπους που όταν κάνουν βόλτα βαδίζουν 10 και άνω χιλιόμετρα μέσα στην πόλη με τυχαίο τρόπο· κι αν θέλω τώρα να το κάνω αυτό, θα πρέπει να βρω μια πολύ καλή δικαιολογία και, συγχρόνως, καλού-κακού, να προσέχω να αποφεύγω τις περιπολίες σαν να είμαι μέσα σε ταινία του Carpenter. Και μιλάμε ότι ακόμα έχουμε δημοκρατία;

Γενικά, πάντως, δεν μπορώ να πω ότι προσωπικά η καραντίνα μ’έχει ενοχλήσει ιδιαίτερα. Προσωπικά. Αλλά εδώ το θέμα δεν είναι μόνο προσωπικό...

Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά έχω ήδη πει πολλά και ο χρόνος τρέχει. Παραθέτω δύο links που βρήκα τελευταία τα οποία έχουν ενδιαφέρον γιατί είναι διαφορετικές απόψεις σε σχέση με τις επαναλαμβανόμενες καραμέλες των ΜΜΕ (τα οποία πάντα πρέπει να αμφισβητείς ότι σου λένε την αλήθεια, ή όλη την αλήθεια, ή την αλήθεια όπως όντως είναι).

Αυτό το link οδηγεί σε ελληνική σελίδα.

Αυτό το link οδηγεί σε αγγλική σελίδα.

Και τα δύο έχουν ενδιαφέρον. Και στις επόμενες Επιλογές στο κεντρικό μου website θα έχω ολόκληρο αφιέρωμα με ένα σωρό συνδέσμους που έχω ώς τώρα συγκεντρώσει για τον COVID-19 – και, όχι, δεν οδηγούν όλοι σε σελίδες με εναλλακτικές απόψεις για τον κορονοϊό· είναι μια όσο το δυνατόν πιο πλήρης εικόνα – κάτι που τα ΜΜΕ, είτε στο Διαδίκτυο είτε έξω από αυτό, αποφεύγουν να κάνουν σαν να έχουν κάτι να κρύψουν.

Όμως η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα να γράφω αυτό το post επειδή ήθελα να αναφέρω μια δική μου θεωρία για τον COVID-19 – για το τι μπορεί να συμβαίνει μαζί του. Φυσικά, δεν έχω αποδείξεις. Έχω όμως ενδείξεις. Και είναι το καλύτερο που μπορείς να έχεις έτσι όπως είναι η κατάσταση σήμερα. Είναι ακόμα ένα σενάριο, το οποίο όμως δεν έχω δει ώς τώρα να αναφέρει κανένας άλλος, και, για να είμαι ειλικρινής, μου κάνει κάποια εντύπωση.

Αλλά αυτό το post έχει ήδη καταντήσει πολύ μεγάλο και ο χρόνος μου δεν είναι άπειρος και τυχαίνει να τον εκτιμώ περισσότερο από άλλα πράγματα. Οπότε, το σενάριο αυτό θα το γράψω σε επόμενο post. Αύριο, πιθανώς, αν ακόμα δεν με έχει σκοτώσει ο Γαμιολοϊός.

(Hint: έχει σχέση με βιολογικό πόλεμο.)

 

Πριν από κάμποσο καιρό είχα βρει αυτό το απόφθεγμα κάπου στο Διαδίκτυο. Δυστυχώς, δεν θυμάμαι πού. Αλλά έχει ενδιαφέρον από διάφορες απόψεις. Το κάνω απλά copy/paste, ακόμα και μαζί με τα τυπογραφικά του λάθη (αν μη τι άλλο, ο δαίμων του τυπογραφείου είναι ένας σουρεαλιστικός δαίμων από μόνος του). Χρόνος για μετάφραση στα ελληνικά δεν υπάρχει.