
Ζώα στους τοίχους.
(Και κλικ στην εικόνα για να δείτε το επόμενο.)
|
|
Μια στιγμή... |

Ζώα στους τοίχους.
(Και κλικ στην εικόνα για να δείτε το επόμενο.)
Καλή Χρονιά σε όλους. Ό,τι επιθυμείτε. Υγεία, όπως συνηθίζεται να λένε, αλλά όχι άλλες μάσκες (όχι τέτοια υγεία).
Να είστε καλά και να κάνετε το 2023 καταπληκτικό.

Αυτό είναι το δέντρο μου, με μπόλικο blur και κάποια άλλα ειδικά εφέ της πλάκας. :)
Φαίνεται πως έχουν επανεκδόσει τα βιβλία με τον Lone Wolfe, του Joe Dever, αυτά τα Choose-Your-Own-Adventure gamebooks, και έχουν στήσει ένα καθαρά διαφημιστικό, εντυπωσιακό website το οποίο σε τραβά να αγοράσεις. Και δεν λέω πως αυτό είναι τίποτα το κακό· αλλά υπάρχει και εκείνο το άλλο website που δίνει όλα τα βιβλία του Lone Wolf, καθώς και άλλα βιβλιοπαιχνίδια, δωρεάν (ναι, νόμιμα· δεν είναι πειρατικό). Και αναρωτιέμαι τι θα γίνει μ’αυτό. Θα το κυνηγήσουν ώστε να κλείσει; Θα το αγνοήσουν απλώς ώστε να περάσει στο περιθώριο; Τίποτα από τα δύο;
Όπως και νάχει, κατεβάστε τώρα όλα τα δωρεάν βιβλία όσο έχετε καιρό. Μετά, μπορεί να τα βρίσκεις μόνο σε πειρατικές σελίδες.
Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα, για εμένα. Το θέμα είναι ότι από όλα αυτά βλέπουμε, ξεκάθαρα, πάλι αυτή την τάση για εμπορευματοποίηση του διαδικτύου η οποία ξεκίνησε, αν δε λαθεύω, από το 2012 και ύστερα (ή εκεί γύρω), και έχει πραγματικά βλάψει το διαδίκτυο. Πολλοί νέοι χρήστες του διαδικτύου δεν ξέρουν καν πώς ήταν παλιά.
Παλιά, υπήρχε μόνο η μαγεία και η ανταλλαγή της πληροφορίας, με κάποια ελάχιστη διαφήμιση. Σήμερα, υπάρχει μια συνεχόμενη εμπορική διαφήμιση και κάποια από την παλιά μαγεία και την ανταλλαγή της πληροφορίας.
Εντάξει, αν αληθινά θέλεις κάποια πράγματα, μπορείς να ψάξεις να τα βρεις. Και πάντα έτσι θα είναι το διαδίκτυο. Δεν μπορεί κανένας να το μετατρέψει απλώς σε ένα διαφημιστικό φυλλάδιο, όσο κι αν το θέλει. Όμως, σήμερα, αναζητώντας το πραγματικό διαδίκτυο είναι σαν να κινείσαι underground, ακόμα κι όταν δεν πλοηγείσαι σε onion websites αλλά σε κανονικά websites.
Οι ιστοσελίδες έχουν γεμίσει διαφημιστικό περιεχόμενο ενώ παλιά ήταν γεμάτες ουσιαστικό, δημιουργικό περιεχόμενο. Το βλέπω σε πάρα πολλά μέρη. Κατά πρώτον, σε sites που πηγαίνω για βιβλία φαντασίας. Παρουσιάζονται τόσα πολλά βιβλία και με τόσο διαφημιστικό τρόπο (γιατί είναι διαφήμιση, δεν είναι κάτι άλλο – απλώς δελτία τύπου τα περισσότερα από αυτά τα κείμενα) που δεν έχει νόημα να δώσεις σημασία σε κανένα. Δεν ξέρεις σε ποιο να δώσεις σημασία. Απλά τα προσπερνάς και πας παρακάτω.
Τα websites που πρόσφεραν αληθινά δωρεάν περιεχόμενο έχουν συρρικνωθεί. Παλιότερα δεν ήταν τίποτα περίεργο να ανοίξει ακόμα ένα δωρεάν περιοδικό στο διαδίκτυο. Σήμερα το πιο συνηθισμένο είναι να δεις απλώς ένα διαφημιστικό site για κάποιο περιοδικό που πωλείται σε ηλεκτρονική μορφή ή μη. Με αποτέλεσμα απλώς να το προσπερνάς και να το αγνοείς, αντί να το κατεβάσεις δωρεάν και να του ρίξεις τουλάχιστον μια ματιά μήπως και βρεις κάτι που σ’ενδιαφέρει.
Το ίδιο και για τα βιβλία. Κάποτε, ήταν το σύνηθες να δίνεις τα βιβλία σου δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή. Τώρα, όσοι τα δίνουμε δωρεάν έχουμε αρχίσει να θεωρούμαστε «περίεργοι». Ακόμα και κάποιοι που παλιά τα έδιναν δωρεάν (και το έπαιζαν και «προχωρημένοι» και «αριστεροί», μάλιστα) τώρα το γύρισαν το φύλλο και έχουν βάλει μπανεράκι για να τα πουλάνε με link προς το Amazon.
Εγώ αυτό το λέω χάλι.
Και η οικονομία, παρ’ολ’ αυτά, δεν πάει καλύτερα. (Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.)
Όπως έλεγα, όμως, το πραγματικό διαδίκτυο ποτέ δεν θα πεθάνει. Δεν μπορεί να πεθάνει. Η φύση του είναι ελεύθερη, δεν είναι εμπορευματοποιημένη. Είναι να μπαίνεις και να βρίσκεις ό,τι αγαπά η ψυχή σου. Τέλος. Τα άλλα είναι μαλακίες.
Το έχουμε δει αυτό να συρρικνώνεται, και τις ιστοσελίδες να γεμίζουν διαφημιστικό περιεχόμενο χωρίς κανένα νόημα. Σκουπίδια. Ή μπορεί και ορισμένα από αυτά να είναι καλά· αλλά δεν μπορείς να τα διακρίνεις. Δεν έχεις τον χρόνο, και τα «παράσιτα» στην οθόνη είναι πάρα πολλά.
Ορισμένοι έχουν αρχίσει να το καταλαβαίνουν αυτό το χάλι. Ορισμένοι γράφουν και γι’αυτό, μιλάνε, δεν το κρατάνε κρυφό.
Δεν λέμε να πάψει η διαφήμιση στο διαδίκτυο. Λέμε το διαδίκτυο να μη χάσει την ψυχή του από τη διαφήμιση. Η διαφήμιση δεν είναι το κεντρικό θέμα του διαδικτύου. Το κεντρικό θέμα είναι η ελευθερία και η ανταλλαγή της πληροφορίας.
Ας ελπίσουμε πως από τον νέο χρόνο θα δούμε μια αναζωπύρωση της δημιουργικότητας και της ελευθερίας και μια συρρίκνωση της εμπορευματοποίησης, που πιστεύω ότι ακόμα και οι πιο φανατικοί marketeers θα έχουν καταλάβει πλέον ότι δεν αποφέρει και τόσο σημαντικά αποτελέσματα όσο νόμιζαν.
Θυμάστε τα προηγούμενα Χριστούγεννα; Μερικό λοκντάουν και να προσπαθούν να εξαναγκάσουν τον κόσμο να κάνει εμβόλια και λες είμαστε την εποχή της ευγονική χουντοκρατίας.
Θυμάστε τα προ-προηγούμενα Χριστούγεννα; Λοκντάουν και πάλι λοκντάουν. Μες στην τρύπα σας και μόκο.
Τώρα τα σκέφτεσαι και νομίζεις ότι ήταν παραμύθι. Γαμώτο... Πόσο εύκολο είναι να ξεχάσεις.
Και μετά, σου λέει ότι η οικονομία σήμερα έχει άνοδο... Ε, ναι, εντάξει έχει άνοδο: σε σύγκριση με τα προηγούμενα λοκντάουν. Πιο κάτω πού να πήγαινε; Ύστερα επέρχεται διάλυση.
Αλλά τι βλέπεις στην πραγματικότητα στους δρόμους της Αθήνας; Πολύ λίγος κόσμος κυκλοφορεί, ελάχιστη κίνηση στα μαγαζιά, ακόμα και στα φαγάδικα, αυτές τις δύο ημέρες, παραμονή και προπαραμονή Χριστουγέννων. Λες και είναι Αύγουστος. Εντάξει, εκτός από το κρύο.
Με τόση αφαίμαξη από το πετρέλαιο και το ρεύμα, δεν αντέχει πια ο κόσμος ούτε για μια βόλτα.
Όπως και νάχει, ένα πολύ βασικό είναι πάντα να θυμάσαι: Η ευτυχία ξεκινά από μέσα. Από αυτά που κάνεις εσύ. Έτσι, όχι, δεν φοβάμαι καθόλου να ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα σε Όλους!

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)
Ο καλύτερος τρόπος για να πλοηγείσαι στο Διαδίκτυο είναι ο τυχαίος τρόπος, ο μη προβλεπόμενος – με τη χρήση μηχανών αναζήτησης και feed reader.
Ο χειρότερος τρόπος να πλοηγείσαι στο Διαδίκτυο είναι να παρακολουθείς συνέχεια ό,τι σου δίνει ένα social media, ή να είσαι συνέχεια προσκολλημένος σε κάποιο φόρουμ. Τότε, είσαι συνήθως προβλεπόμενος και άκρως επιρρεπής σε νοητικό ζούληγμα. (Δεν λέω να μην κάνεις χρήση των κοινωνικών μυδιών· κι εγώ κάνω χρήση των κοινωνικών μυδιών. Λέω να μην κάνεις προσκολλημένη χρήση – να μην χρησιμοποιείς αυτά για το 80% της δικτυακής σου δραστηριότητας.)
Και πώς να πλοηγείσαι με τυχαίο τρόπο; Είναι τόσο εύκολο; Είναι πανεύκολο, βασικά. Κατά πρώτον, άρχισε να μαζεύεις feed από όσα sites σε ενδιαφέρουν. Κι αν έχεις κολλήσει και δεν ξέρεις ποιες λέξεις να αναζητήσεις σε μια μηχανή αναζήτησης, κάνε το εξής μαγικό:
Πιάσε ένα βιβλίο (δεν έχει σημασία ποιο βιβλίο), γύρνα το σε μια τυχαία σελίδα, βάλε το δάχτυλό σου ξαφνικά πάνω σ’ένα τυχαίο μέρος αυτής της σελίδας. Τι λέξη δείχνει; Ψάξε για αυτή τη λέξη. (Αν είναι σύνδεσμος, άρθρο, ή άλλο επαναλαμβανόμενο μόριο, πήγαινε στην αμέσως κοντινότερη λέξη.)
Τι; Το θέλεις και σε pdf; Ακόμα πιο εύκολο. Άνοιξε το pdf, σκρόλαρε προς τυχαία σελίδα, και αμέσως βάλε τον δείκτη του ποντικιού πάνω σε μια τυχαία λέξη. Το ίδιο αποτέλεσμα.
Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_pragmatika_na_ploigeisai
46η σελίδα από τις 182
Επίσης . . .
Επιλογές Ιουνίου (15/6)
HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

Επιλογές Ιουνίου (10/6)
Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;
Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;
Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);
Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;
Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.
Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.