Διαβάζεις κάτι πράγματα μέσα σε λογοτεχνικές ιστορίες και σκέφτεσαι: Ο συγγραφέας σίγουρα γούσταρε πολύ γράφοντάς το αυτό· ή: Αυτό σίγουρα είχε ένα κάποιο ιδιαίτερο νόημα για τον συγγραφέα. Και μια τέτοια σκέψη συνήθως ακολουθείται από: Εμένα, όμως, δεν μου λέει σχεδόν τίποτα.

Ή, τουλάχιστον, για αυτόν που το διαβάζει, για τον αναγνώστη, η εμπειρία δεν είναι η ίδια. Δεν είναι το ίδιο έντονη. Δεν μπορεί να είναι.

Δεν το έχω παρατηρήσει αυτό μόνο διαβάζοντας αλλά και γράφοντας. Κυρίως γράφοντας. Πριν από πολλά χρόνια, έτυχε να προσέξω ότι η όλη εμπειρία που λαμβάνεις από τη λογοτεχνία είναι πολύ πιο έντονη όταν γράφεις. Ανέκαθεν, μου άρεσε πιο πολύ να γράφω παρά να διαβάζω. Ήταν (και είναι) πιο πραγματικό για εμένα.

Και νομίζω πως αυτό είναι κάτι που ισχύει γενικά. Αλλά, συνήθως, πρέπει να είσαι και συγγραφέας και αναγνώστης για να το καταλάβεις σωστά.

Τότε πάλι, πριν από χρόνια, έτυχε να σκεφτώ: Μα ο αναγνώστης, όταν διαβάζει, μπορεί να έχει την εμπειρία που είχα εγώ όταν το έγραφα; Όσο και καλά να το έχεις γράψει, όσο και να έχεις προσπαθήσει, δεν είναι δυνατόν ο αναγνώστης να λάβει την ίδια εμπειρία. Τουλάχιστον, όχι το ίδιο έντονη.

Και το έβλεπα αυτό διαβάζοντας άλλων τα βιβλία – και ακόμα το βλέπω. Σίγουρα έχεις μια κάποια εμπειρία από αυτά που διαβάζεις, αλλά σίγουρα δεν είναι όπως όταν γράφεις εσύ, και αμφιβάλλω αν είναι αυτό που καταλάβαινε/αισθανόταν ο συγγραφέας όταν το έγραφε.

Στον αναγνώστη έρχεται δέκα σκάλες πιο ασθενικό.

Είναι απλά γεγονός. Δεν μπορεί να αλλάξει.

Ίσως, βέβαια, να υπάρχουν και συγγραφείς που δεν έχουν καμιά σπουδαία εμπειρία γράφοντας λογοτεχνία, που απλά βάζουν τη μια λέξη πίσω από την άλλη· ίσως να το κάνουν μόνο επειδή πληρώνονται γι’αυτό. Αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι πραγματικοί συγγραφείς την έχουν αυτή την εμπειρία που η ανάγνωση δεν μπορεί να τη φέρει. Αλλιώς, γιατί να γράφεις καν;

(Είχα γράψει παλιότερα κι ένα άρθρο που το αγγίζει αυτό το θέμα.)

 

Ακόμα ένας όμορφος τοίχος.

Μυστηριακές Οντότητες

 

(Για όσους δεν ξέρουν, θίνα = αμμόλοφος = dune.)

Έρχεται το δεύτερο μέρος της ταινίας Dune στις 25 Φεβρουαρίου. Δηλαδή, μετράμε τις μέρες πια. Countdown κατάσταση. Και έχω τρομερή περιέργεια να δω αυτή την ταινία.

Η προηγούμενη, το πρώτο μέρος, ήταν καταπληκτική. Αν και αρχικά είχα τους ενδοιασμούς μου για τον ηθοποιό που έπαιζε τον Πολ Ατρείδη (μου φαινόταν να ταιριάζει περισσότερο σε ταινία Χάλι Πλόπερ), πολύ σύντομα αυτό έπαψε να με προβληματίζει. Η ταινία ήταν πολύ πιστή στο βιβλίο και πολύ καλοφτιαγμένη. Τα ορνιθόπτερα, δε, ήταν ακολασία. Και, φυσικά, ο Shai-Hulud.

Αν και το δεύτερο μέρος είναι έτσι, κατά τη γνώμη μου αυτή η ταινία, ως σύνολο, θα είναι κλασική, όχι απλώς καλτ.

Κάτι έχω ακούσει να λένε και για τρίτο μέρος, βασισμένο στο Dune Messiah, και ελπίζω να μην το καταστρέψουν, όπως γίνεται πολλές φορές όταν αρχίζει το άρμεγμα...

Για την ώρα, όμως, ας δούμε το δεύτερο μέρος – κι αυτή τη φορά, που δεν έχουμε πια κορονοχούντα, στους κινηματογράφους.

Shai-Hulud is my master.

 

Μαγικές πύλες στους δρόμους της πόλης.

Μυστηριακές Οντότητες

 

Τώρα που έχω αρχίσει να χρησιμοποιώ τα Windows 11 κανονικά, βλέπω ολοένα και περισσότερες σαχλαμάρες. Το σύστημα είναι πραγματική επιδείνωση σε σχέση με τα Windows 10, και όχι μόνο στην εμφάνιση· δεν θα το έβαζα σε προσωπικό κομπιούτερ (δηλαδή, που δεν συνδέεται με το διαδίκτυο) που να με πλήρωναν. Κυριολεκτικά.

Προχτές ήθελα να ανοίξω κάτι αρχεία βίντεο τα οποία ήταν mp4 και mkv. Έχω ένα πρόγραμμα που χρησιμοποιώ από παλιά για να βλέπω βίντεο και ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει: το VLC – δωρεάν, μπορείτε κι εσείς να το κατεβάσετε. Είναι υπέροχο πρόγραμμα· κάνει σχεδόν τα πάντα που μπορεί να θέλεις για να βλέπεις βίντεο.

Ήθελα, λοιπόν, να συσχετίσω τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC ώστε όταν κάνω διπλό κλικ να ανοίγουν κατευθείαν με το VLC και όχι με άλλο πρόγραμμα. Αυτό, κανονικά, είναι κάτι πανεύκολο. Απλά ανοίγεις το context menu με δεξί κλικ πάνω στο αρχείο, επιλέγεις "Open with...", και μετά επιλέγεις το πρόγραμμα που θέλεις ενώ έχεις τσεκαρισμένο και το "Always open with this app". Είναι πραγματικά κάτι το πολύ απλό σε όλα τα Windows... εκτός από τα Windows 11.

Δεν θα μπω καν στον κόπο να γράψω για την ηλιθιότητα του νέου διπλού context menu (αν είναι δυνατόν – διπλό context menu...)· αυτό ίσως να το κάνω σε άλλο κείμενο. Θα πω μόνο ότι δεν εμφανίζεται η επιλογή να ανοίγεις πάντα τον συγκεκριμένο τύπο αρχείου με το πρόγραμμα που θέλεις – δηλαδή, το "Always open with this app". Επομένως, αν θες, πχ, να ανοίγεις πάντα τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC, πρέπει κάθε φορά να πατάς δεξί κλικ και να επιλέγεις "Open with..." μέσα από το context menu. Αν κάνεις διπλό κλικ, ανοίγουν αυτά τα αρχεία με ένα πρόγραμμα των Windows 11 που λέγεται "Movies & TV".

Αλλά λέω: δεν είναι δυνατόν, σίγουρα θα μπορείς κάπως να αλλάξεις τις συσχετίσεις των αρχείων (file association). Κανονικά, αυτό γίνεται μέσω του Default Apps από τα Settings των Windows. Πηγαίνω λοιπόν εκεί και ψάχνω για .mkv και .mp4... και δεν υπάρχουν! Ναι, στα Windows 11, στο πρόγραμμα που είναι για file association, δεν υπάρχουν τα αρχεία .mkv και .mp4 (και άλλοι τύποι αρχείων, απ’ό,τι έχω διαβάσει).

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

Δεν μπορεί, σκέφτομαι, πρέπει να ονειρεύομαι.

Πάω να το ψάξω από το Registry. Ξέρω πώς γίνονται τα file associations από εκεί, γιατί, πριν από κάποιο καιρό, το έψαχνα για δικά μου προγράμματα – ήθελα να φτιάξω ένα είδος αρχείου που ανοίγει με κάποιο δικό μου πρόγραμμα. Τελικά, δεν το έκανα γιατί δεν μου χρειάστηκε· αλλά ξέρω τη διαδικασία. Αν δεν ξέρεις, καλύτερα να μην πειράξεις το Registry γιατί μπορεί να έχεις προβλήματα.

Τσεκάρω, λοιπόν, το Registry να δω τι γράφει στις καταλήξεις .mkv και .mp4. Είναι όλα κανονικά; Ναι, όλα κανονικά μού φάνηκαν. Θα έπρεπε να ανοίγουν με το VLC.

Πάω και το τσεκάρω και από τα Windows 10 (γιατί σε όλα τα Windows το Registry είναι ίδιο στα βασικά τουλάχιστον) και είδα τα ίδια πράγματα.

Οπότε, βάσει λογικής, τα αρχεία .mkv και .mp4 θα έπρεπε να ανοίγουν με το VLC όταν κάνεις διπλό κλικ.

Αλλά δεν άνοιγαν.

Τι μπορείς να κάνεις, λοιπόν, αν θες να αλλάξεις συσχετισμούς αρχείων στα Windows 11; Παράκληση στον Θεό;

Έκανα το εξής: Έψαξα να δω αν μπορείς να κάνεις uninstall το καταραμένο Movies & TV. Και, ναι, ευτυχώς, μπορείς. Το έκανα uninstall και έτσι το σύστημα, μετά, υποχρεώνεται να ακολουθήσει την κανονική διαδικασία και να συσχετίσει τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC.

Κοντολογίς, η Microsoft έχει βάλει ένα πρόγραμμα μέσα στα Windows 11 (και ίσως και άλλα προγράμματα) που κάνει hijack τη φυσιολογική διαδικασία συσχέτισης των αρχείων!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

Θα τρελαθούμε τελείως.

Μόλις το Movies & TV έφυγε, μπορούσες μάλιστα να συσχετίσεις αρχεία βίντεο και από το context menu, που πλέον σου έβγαζε την επιλογή "Always open with this app".

Το πιστεύεις;

Εγώ ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.

Αυτά είναι, ίσως, τα χειρότερα Windows που έχουν βγάλει ποτέ. Τέλος.

Σοβαρά τώρα. Δεν ντρέπονται να κυκλοφορούν λειτουργικό σύστημα που δεν εμφανίζει σωστά όλων των ειδών τα αρχεία ώστε να μπορείς να τα συσχετίσεις κανονικά με ό,τι πρόγραμμα θέλεις; Αυτό το πράγμα είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.