Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
5 / 3 / 2019

Το Almuric είναι μια νουβέλα του R.E. Howard (δημιουργού του πασίγνωστου Κόναν) η οποία μοιάζει με τις ιστορίες του Edgar Rice Burroughs ‒ δηλαδή, ο ήρωας μεταφέρεται σε έναν άλλο πλανήτη που είναι κατά βάση βαρβαρικός αν και παράξενος, και τα λοιπά και τα λοιπά. Planetary romance, τουτέστιν.

Αυτό το βιβλιαράκι το είχε κυκλοφορήσει η Ωρόρα.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

5 / 3 / 2019

BC… Back to the Classics.

Δεν μπορώ να πω ότι αυτή η εικόνα μού αρέσει τόσο όσο εκείνη στο πρώτο βιβλίο του Άρχοντα.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

4 / 3 / 2019

Κάνοντας μια τυχαία αναζήτηση έπεσα πάνω σε έναν ορισμό/εξήγηση που δίνει η Wikipedia για το σημείο στίξης “greek ano teleia” – την άνω τελεία. Γράφει, ανάμεσα σε άλλα, το εξής:

The modern Greek ano teleia mark (άνω τελεία, ánō teleía, lit. “upper stop”, also known as the áno stigmī́ (άνω στιγμή), is the infrequently-encountered Greek semicolon and is properly romanized as such.[7] It is also used to introduce lists in the manner of an English colon.

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα όλα αυτά μού φαίνονται λιγάκι λάθος· ή, τουλάχιστον, όχι ακριβώς σωστά. Λέει ότι η άνω τελεία είναι “infrequently-encountered”, δηλαδή ότι σπάνια τη συναντάς: πράγμα που δεν αληθεύει ακριβώς, και δίνει την αίσθηση που διάφοροι προσπαθούν να περάσουν ότι η άνω τελεία είναι “άχρηστο” ή “περιττό” σημείο στίξης, ή κάτι από το παρελθόν που δεν θα έπρεπε πλέον να χρησιμοποιείται, όπως οι δασείες και οι ψιλές. Αλλά δεν είναι έτσι. Αρκετοί, βέβαια, μπορεί να μη χρησιμοποιούν τις άνω τελείες, ή να τις θεωρούν “εξωτικό σημείο στίξης”, όμως νομίζω πως κυρίως αυτό ισχύει για τους ανθρώπους που δεν ασχολούνται και πολύ με τον γραπτό λόγο, ή ασχολούνται επιπόλαια. Οι περισσότεροι συγγραφείς που ξέρουν τι κάνουν πάω στοίχημα ότι ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν την άνω τελεία, και τη χρησιμοποιούν. (Έχω γράψει και παλιότερα ένα σχετικό άρθρο για τις άνω τελείες.)

Προσωπικά, βρίσκω πως η άνω τελεία αποδίδει νοήματα που, πολύ απλά, δεν μπορούν να αποδοθούν με άλλο σημείο στίξης. Κάποιοι, αντί γι’αυτές, βάζουν κόμμα, όμως αυτό πάντα φαίνεται λάθος σε όσους ξέρουν πώς να γράφουν, γιατί το κόμμα δεν είναι δυνατόν να αντικαταστήσει την άνω τελεία· είναι ένα πολύ πιο αδύναμο σημείο στίξης. Τα κόμματα είναι για άλλες δουλειές.

Παρακάτω, επίσης, το κομμάτι από τη Wikipedia έχει ένα ακόμα χειρότερο λάθος: Γράφει πως η άνω τελεία χρησιμοποιείται για να ξεκινά λίστες. Αυτό δεν είναι σωστό. Αυτό το κάνει η άνω-κάτω τελεία, όχι η άνω τελεία. Πχ, γράφεις Θέλω να αγοράσω τα εξής πράγματα: μήλα, αχλάδια, σπαθιά· δεν γράφεις Θέλω να αγοράσω τα εξής πράγματα· μήλα, αχλάδια, σπαθιά.

Εκείνο που μπορεί να κάνει η άνω τελεία μέσα σε μια λίστα είναι να διαχωρίζει τα αντικείμενα της λίστας (ειδικά αν το καθένα αποτελείται από περισσότερες από μία λέξεις και είναι, άρα, πολυσύνθετο), όχι να ξεκινά τη λίστα. Υπάρχει διαφορά. Πχ, μπορείς να γράψεις Θέλω να αγοράσω τα εξής αύριο: αχλάδια, πράσινα και με σκληρή φλούδα, από εκείνα που αρέσουν στη γυναίκα μου· ένα από τα πλαστικά σπαθιά για το καρναβάλι, για τον γιο μου· τρία πορτοκάλια για τη γιαγιά· α, ναι, και ένα κουνουπίδι για να το βάλω εγκέφαλο στο ρομπότ! Αυτή είναι μια σωστή χρήση της άνω τελείας μέσα σε μια λίστα.

Ακόμα ένα πράγμα που μου χτύπησε άσχημα σ’εκείνο το κομμάτι στη Wikipedia είναι το ότι γράφει πως η χρήση της άνω τελείας αποτελεί “romanization” της ελληνικής γλώσσας. Ε όχι, δεν αποτελεί romanization· η ελληνική άνω τελεία προηγείται του οποιουδήποτε romanization, νομίζω.

 

2 / 3 / 2019

Αυτή ήταν μια συλλογή διηγημάτων που είχε γίνει μέσω του περιοδικού Metal Invader (περιοδικό για μουσική χέβι μέταλ, για όσους δεν το ξέρουν) το οποίο δεν κυκλοφορεί πλέον.

Το βιβλίο περιλάμβανε, μάλιστα, και αρκετές πολύ συμπαθητικές εικόνες στο εσωτερικό. Παραθέτω δύο από αυτές:

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

2 / 3 / 2019

Το βρήκα πρόσφατα σ’ένα παλαιοπωλείο. Το οπισθόφυλλο είναι κενό: λέξη δεν γράφει. Και ούτε καν το copyright δεν έχει στην πρώτη σελίδα. Ναι, το βιβλίο είναι τόσο παλιό.

Ακολουθεί μια σελίδα από το εσωτερικό–

Φαίνεται ότι είναι παλιό, δεν φαίνεται;

Αλλά μ’αρέσουν τα εξώφυλλα σαν αυτό πολύ περισσότερο από κάτι άλλα σύγχρονα εξώφυλλα. Έχει τρομερό στιλ!

(Όλα τα Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα (από 1 έως 29) πρωτοεμφανίστηκαν στο παλιό blog: http://skiodi-paralipomena.tumblr.com)

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

174η σελίδα από τις 181

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (12/5)


Forest Rogers (παράξενα αγάλματα) + Μυθολογία Κθούλου (Strange Tales, 1930) + 29 γκράφιτι (Μεξικό) + Edmund Dulac (τέχνη στο In the Kingdom of the Pearl) + Léon Carré (τέχνη στο In the Garden of Gems) + Βιβλία αφιερωμένα στον Tolkien + Solarpunk (το μέλλον) + Chain Story Project (ιστορίες φαντασίας δωρεάν) + OpenGame (web games από τεχνητή νοημοσύνη) + Dangerous Frontiers (κόσμοι επιστημονικής φαντασίας) + Jack London (The Red One, διήγημα) + Gilbert Williams (τέχνη) + Όνειρα και φαντασιώσεις (κι άλλη τέχνη) ++ ακόμα περισσότερα στο LinX!

 

Η Ψυχεδελική Επιστημονική Φαντασία


Καθότι γεννήθηκα στις αρχές του ’80, δεν γνώρισα την επιστημονική φαντασία σε κάποιες από τις ίσως πιο ενδιαφέρουσες μορφές της, ή νοοτροπίες της. Αυτές, όμως, οι μορφές – ή νοοτροπίες – παραμένουν ακόμα και σήμερα, αν κοιτάξεις διάφορα πράγματα που πλέον θεωρούμε «ρετρό» ή «παλιότερα» ή «ξεπερασμένα» – ή «κλασικά».

Η επιστημονική φαντασία έχει αλλάξει πολύ με τα χρόνια, αλλά νομίζω πως οι παλιότερες μορφές/νοοτροπίες έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τις σημερινές. Σήμερα, είναι πιο συγκεκριμένα τα πράγματα, είτε από άποψη επιστήμης είτε από άποψη αισθητικής. Η επιστήμη της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας ακολουθεί, κυρίως, και το σύγχρονο επιστημονικό «δόγμα». Η αισθητική της είναι, συνήθως, μια αισθητική κινηματογραφική, ή μια αισθητική επιστημονικής ακρίβειας, ή μια αισθητική space opera α λα Star Wars.

Τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 η επιστημονική φαντασία είχε μια πολύ διαφορετική αισθητική, και πιθανώς περισσότερο ενδιαφέρον.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)