Το Sea of Ghosts είναι από τα ελάχιστα σύγχρονα βιβλία φαντασίας που το τελείωσα και αμέσως έπιασα να διαβάσω τη συνέχεια. Δε θυμάμαι, τα τελευταία χρόνια, να μου έχει ξανασυμβεί αυτό με σύγχρονο βιβλίο φαντασίας. Ναι, ήταν τόσο καλό που δεν μπορούσα να περιμένω· έπρεπε να διαβάσω το επόμενο. (Όχι, δεν ξέρω τον συγγραφέα· όχι, δεν κάνω διαφήμιση.) Συνήθως δεν πάω αμέσως στο επόμενο, ακόμα κι αν θα ήθελα να το διαβάσω· λέω “εντάξει, ασ’ το για άλλη φορά, πάμε σε κάτι διαφορετικό τώρα.” Αλλά όχι με το Sea of Ghosts. Πήγα κατευθείαν στο Art of Hunting, και ήδη έχω διαβάσει σχεδόν το μισό.

Το σκηνικό είναι αληθινά παράξενο. Όχι μαλακίες, όχι κλισέ ντυμένα με άλλα ρούχα. Αληθινά παράξενο φανταστικό σκηνικό, και πλοκή το ίδιο παράξενη και απρόβλεπτη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει και κάποια πολυχρησιμοποιημένα στοιχεία – πχ, υπάρχουν δράκοι – αλλά ακόμα κι αυτά είναι τόσο αλλαγμένα και δένουν τόσο καλά μέσα στην όλη εικόνα που είναι σαν κάτι το καινούργιο.

Και να φανταστεί κανείς ότι αυτή την ιστορία τη βρήκα τυχαία, όχι επειδή κάπου διάβασα κάτι γι’αυτήν. Ναι, όταν λέω τυχαία, εννοώ πραγματικά τυχαία. Μαγεία. Καθαρή μαγεία.

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

Στη λογοτεχνία, ποτέ μην ακολουθείς μονολιθικούς κανόνες. Ποτέ μην παύεις να πειραματίζεσαι με τα πάντα: με τη μορφή, με την ιστορία, με την αισθητική.

Η λογοτεχνία πρέπει να ξυπνά το μυαλό, και του συγγραφέα και του αναγνώστη. Αν δεν το κάνει αυτό, αν αφήνει το μυαλό να πέφτει σε αποχαύνωση, τότε δεν είναι καλή. Λογοτεχνία που της λείπει η φαντασία δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο από μέτρια.

Δεινόσαυροι και εξωγήινοι; Εξωγήινοι δεινόσαυροι και αστροναύτες; Κάτι άλλο;

Μυστηριακές Οντότητες

OK, post σχετικής γκρίνιας...

Τελευταία, το Firefox αποφάσισε ν’ακολουθήσει την τακτική που ήδη είχε ακολουθήσει το Chrome εδώ και κάποιο καιρό, να εμφανίζει ανόμοια υπογράμμιση στις λέξεις – δηλαδή, τα γράμματα που εξέχουν προς τα κάτω να σπάνε την ομοιόμορφη υπογράμμιση. Παράδειγμα: γρήγορα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Τα γάμα και τα ρο πάνε κάτω από τη γραμμή και τη σπάνε σ’εκείνο το σημείο· φαίνεται κενό άμα προσέξεις.

Δεν μου αρέσει. Τι γίνεται αν θέλω μια κανονική, παλιομοδίτικη υπογράμμιση, βρε αδελφέ; Υποθέτω πως, από προγραμματιστικής άποψης, είναι “μαγκιά” να καταφέρεις να κάνεις κάτι τέτοιο με την υπογράμμιση. Αλλά από αισθητικής άποψης δεν με ικανοποιεί και τόσο. Είναι υποκειμενικό θέμα: σε κάποιους θα αρέσει, σε κάποιους δεν θα αρέσει.

Μπορείς να το αποφύγεις αν σώνει και καλά θέλεις; Βρήκα μόνο έναν τρόπο για να το καταφέρω. Αντί να βάλεις κανονική υπογράμμιση με <u></u>, βάλε κάτω πλαίσιο, κάπως έτσι: <span style="border-bottom:1px solid black">γρήγορα</span>.

Αυτά είναι τα δύο διαφορετικά αποτελέσματα:

Αλλά, εντάξει, αυτό λύνει το πρόβλημα αν θες οπωσδήποτε να βάλεις “κανονική” υπογράμμιση στο δικό σου website. Τι γίνεται άμα θέλεις να βλέπεις την υπογράμμιση κανονική και σε όλα τα υπόλοιπα websites;

Γιατί μας το κάνεις αυτό, Firefox;

(Αν και εξακολουθεί να είναι το καλύτερο browser στο Διαδίκτυο, το καταραμένο, και δεν θα το άλλαζα με τίποτα.)

Από καιρό σκέφτομαι να φτιάξω μια εγκυκλοπαίδεια του Θρυμματισμένου Σύμπαντος – από τότε που έγραφα τον 1^ο κύκλο, βασικά. Αλλά ακόμα δεν το έχω επιχειρήσει, και, για νάμαι ειλικρινής, αμφιβάλλω αν ποτέ θα το επιχειρήσω. Σημειώσεις, βέβαια, κρατάω συνεχώς – έχω άπειρες σελίδες με σημειώσεις. Αλλά αυτό δεν είναι εγκυκλοπαίδεια· δεν είναι πράγματα που θα μπορούσε να τα διαβάσει κανείς άλλος εκτός από εμένα και να βγάλει νόημα.

Ένα από τα προβλήματα τού να φτιάξω μια εγκυκλοπαίδεια του ΘΣ είναι ότι το ΘΣ διαρκώς εξελίσσεται, διαρκώς προσθέτω ή αλλάζω. Μια λύση ίσως να ήταν να στήσω ένα website τύπου wiki, όπου θα μπορούσα να συμπεριλαμβάνω και να επεξεργάζομαι καταχωρήσεις όποτε ήθελα. Αλλά τότε δεν θα είχα μια “κανονική” εγκυκλοπαίδεια σε μορφή βιβλίου, κι αυτό δεν μου πολυαρέσει. Επιπλέον, αν ήταν να στήσω τέτοιο site θα έπρεπε να καθίσω να γράψω τον κώδικα· όπως συνήθως, δεν θα ήθελα να πάρω κάτι έτοιμο. Κι αυτό είναι αρκετή δουλειά από μόνο του.

Εκείνο που θα μου άρεσε να φτιάξω είναι ένα πελώριο αλληλεπιδραστικό pdf (δηλαδή, που να περιλαμβάνει links).

Το πιο βασικό πρόβλημα απ’όλα, όμως, νομίζω πως είναι ότι βαριέμαι κάτι τέτοιο. Μπορώ να κάθομαι να γράφω λογοτεχνία με τις ώρες, και να μην βαριέμαι· απλά θα κουραστώ. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Μόλις έχω ξεκουραστεί, συνεχίζω πάλι. Αλλά αυτού του είδους η συγγραφή δεν είναι ίδια με τη συγγραφή εγκυκλοπαίδειας. Είναι τελείως διαφορετικά πράγματα. Απαιτεί άλλου είδους προσήλωση από εσένα. Απαιτεί να σου αρέσουν άλλα πράγματα.

Γι’αυτό κιόλας η εγκυκλοπαίδεια του ΘΣ μάλλον θα μείνει για πάντα ένα όνειρο – αν και, βέβαια, ποτέ δεν ξέρεις. Εκείνο που θεωρώ πιο πιθανό ότι ίσως να κάνω είναι να γράψω ένα λεξικό του Θρυμματισμένου Σύμπαντος – δηλαδή, μια μεγάλη λίστα με λήμματα σε αλφαβητική σειρά και λίγα λόγια δίπλα στο καθένα. Αυτό μπορεί να ήταν πιο εφικτό, γιατί δεν θα απαιτούσε την ίδια προσήλωση από εμένα. Δεν μπορώ να παρατήσω τη λογοτεχνία για μια μερικούς μήνες ώστε να γράψω μια κανονική εγκυκλοπαίδεια του ΘΣ, αλλά ίσως να μπορούσα κάθε τόσο να προσθέτω ένα καινούργιο λήμμα στο λεξικό του ΘΣ μέχρι που να θεωρήσω ότι είναι (σχετικά) ολοκληρωμένα. (Απόλυτα ολοκληρωμένο, βέβαια, δεν μπορεί ποτέ να είναι, γιατί το ΘΣ διαρκώς εξελίσσεται και μεταλλάσσεται.)

Και τώρα θα μου πεις, γιατί τα γράφω αυτά; Με ρώτησε κανείς αν θα φτιάξω εγκυκλοπαίδεια του Θρυμματισμένου Σύμπαντος; Όχι, κανείς δεν με ρώτησε. Όμως ήταν κάτι που πάλι είχε έρθει στο μυαλό μου, για κάποιο λόγο, και δεν ήξερα και τι άλλο να γράψω στα Σκιώδη Παραλειπόμενα σήμερα.

Εκείνο που σίγουρα θα κυκλοφορήσει σύντομα είναι το πρώτο βιβλίο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, μια σειρά που εντάσσεται στην ευρύτερη σειρά των Θυγατέρων της Πόλης.

Τα περισσότερα εξώφυλλα, όπως θα διαπιστώσετε, είναι παραλλαγές αναμεταξύ τους. Γιατί τα βιβλία είναι αρκετά – εννιά, αν και όχι όλα το ίδιο μεγάλα – και δεν ήθελα να φτιάξω ένα τελείως καινούργιο εξώφυλλο για το καθένα. Από την άλλη, ούτε ήθελα να έχουν μόνο ένα εξώφυλλο όπως το Αίμα των Κατοίκων της. Επομένως, έκανα αυτό που έκανα. Ένα ελαφρώς διαφορετικό όνειρο κάθε φορά. Και το πρώτο είναι κατακόκκινο.