Αυτό είναι επάνω στο πρωτοσέλιδο σημερινής εφημερίδας.

Σε τούτη τη χώρα, τόσα χρόνια έχουν καταστρέψει κάθε είδους παραγωγική δραστηριότητα· δεν παράγουμε τίποτα πέρα από ελάχιστα πράγματα. Μόνο τουρισμό και υπηρεσίες πουλάμε.

Για να αναπτυχθεί η εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα, χρήματα δεν δίνονται.

Για να ενισχυθούν τα κρατικά νοσοκομεία με εξοπλισμό και προσωπικό, χρήματα δεν δίνονται.

Για να ενισχυθεί ο οποιοσδήποτε δημιουργικός άνθρωπος ώστε να κάνει την οποιαδήποτε δημιουργική δραστηριότητα, χρήματα δεν δίνονται.

Αλλά για τα εμβόλια σκέφτονται να δώσουν το τρελό ποσό των 100 με 200 εκατομμυρίων ευρώ (!) προκειμένου να φτιαχτεί εργοστάσιο που θα τα παράγει. Πράγμα που, αν γίνει πραγματικότητα, θα είναι τουλάχιστον ύποπτο, από άποψη κόστους και μόνο. Κατά τα άλλα, θα σημαίνει ότι η χώρα (μη μπορώντας πλέον να είναι τουριστικό κέντρο) θα μετατραπεί σε μια χώρα παραγωγής εμβολίων και εμβολιαστικών κέντρων.

Εννοείται, βέβαια, ότι όλο αυτό προωθεί, συγχρόνως, τη φασιστική ατζέντα με τα πιστοποιητικά εμβολιασμού και τον εμμέσως αλλά σαφώς καταναγκαστικό εμβολιασμό των πάντων, τη σιχαμερή λογική τού να πρέπει οι υγιείς να παίρνουν φάρμακα για να τους επιτρέπεται να υπάρχουν.

Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει χρήματα για να αγοράσει μονοκλωνικά αντισώματα ή οποιαδήποτε άλλα φάρμακα για τη θεραπεία των ασθενών από Covid... Αφήνει τους ασθενείς να πεθαίνουν και τα νοσοκομεία να αναστενάζουν. Εσκεμμένα, φυσικά. Ώστε, μετά, να βγουν και να πουν γι’ακόμα μια φορά ότι το εμβόλιο είναι η μόνη σωτηρία – δηλαδή, οι υγιείς να παίρνουν ένα πειραματικό φάρμακο ανά τακτά χρονικά διαστήματα, να βάζουν σε αχρείαστο κίνδυνο την υγεία τους λόγω των φαρμάκων, να περιθωριοποιούνται όσοι δεν έχουν πάρει το φάρμακο, και, φυσικά, οι φαρμακοβιομηχανίες και τα πολιτικά τσιράκια τους να θησαυρίζουν από την όλη κομπίνα.

Αντισταθείτε όσο έχετε ακόμα καιρό.

 

Κολύμπα ελεύθερα.

Μυστηριακές Οντότητες

 

Θα αναφέρω μερικά πράγματα που θεωρώ «μύθους της πανδημίας». Τα έχω, μάλιστα, χωρίσει με επικεφαλίδες ώστε κάποιος να μπορεί να ανατρέξει κατευθείαν σε κάποιο από αυτά χωρίς να διαβάσει τα υπόλοιπα.

Δύο πράγματα μόνο θέλω να διευκρινίσω για αρχή.

Πρώτο: Έχω το κακό συνήθειο να κάνω αστική περιπλάνηση – δηλαδή, να βαδίζω κάθε τόσο τουλάχιστον 10 χιλιόμετρα μέσα στην Αθήνα με τυχαίο τρόπο. Αυτό το συνήθειό μου δεν το άλλαξα λόγω πανδημίας, πράγμα που σημαίνει ότι βλέπω διάφορα πράγματα στους δρόμους αντί να περιμένω να τα μάθω είτε από τα μεγάλα ΜΜΕ (ήμαρτον!) είτε από το διαδίκτυο. (Για τους κορονοπαρανοϊκούς ξεκαθαρίζω ότι σε αυτές τις περιπλανήσεις μου δεν συνωστίζομαι πουθενά· δεν υπάρχει κίνδυνος να κολλήσω τίποτα από κανέναν ούτε κανένας να κολλήσει τίποτα από εμένα, αν υποτεθεί ότι είμαι «μολυσμένος».)

Δεύτερο: Οι μύθοι που αναφέρω παρακάτω είναι, κατά βάση, υποκειμενικοί, δηλαδή βασίζονται στη δική μου αντίληψη των πραγμάτων, σε αυτά που έχω δει εγώ. Δεν αποκλείεται κάποιος άλλος να έχει διαφορετικές εμπειρίες και, άρα, άλλη αντίληψη των πραγμάτων. Δεν τα παρουσιάζω ως απόλυτες αλήθειες αλλά ως πιθανές αλήθειες.

Και ξεκινάμε...

 

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) είναι γεμάτα κόσμο, ο ένας πάνω στον άλλο, σαν σαρδέλες που κολλάνε τον ιό!

Μύθος που κυκλοφορεί πολύ και στο διαδίκτυο και αλλού. Προσωπικά, συνωστισμό σε ΜΜΜ έχω συναντήσει μόνο μια, δυο φορές ενδιάμεσα στα lockdown, τότε που η Αθήνα είχε ανοίξει λίγο. Κατά τα άλλα, έχει τύχει πολλές φορές να μπω σε ΜΜΜ όπου είμαι ο μόνος επιβάτης, ή εγώ κι άλλος ένας, ή εγώ κι άλλοι δύο. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να έχει λίγο περισσότερο κόσμο αλλά κάθονται ή στέκονται αραιά. Δεν επικρατεί συνωστισμός.

 

Ο κορονοϊός κολλάει πολύ! Δεν μπορείς να βγεις από την πόρτα! Όπου κι αν πας, αν έχει λίγο περισσότερο κόσμο – πχ, σουπερμάρκετ, λαϊκή αγορά – μπορεί να κολλήσεις! Ακόμα και στον δρόμο μπορείς να κολλήσεις!

Μύθος· δεν κολλάει τόσο πολύ, και το έχω τεστάρει επάνω μου. Έχω γράψει όλο τον πειραματισμό επάνω στον εαυτό μου σ’ένα προηγούμενο post, αλλά επειδή είναι πολύ μεγάλο και μπορεί να δυσκολευτεί κάποιος να βρει το σημείο που αναφέρομαι σ’αυτό, το κάνω copy/paste εδώ για ευκολία.

Διαβάστε το.

Επίσης, βλέπω πωλητές στις λαϊκές που οι άνθρωποι έχουν κατεβασμένες μάσκες αλλά ποτέ δεν κολλάνε, δεν παθαίνουν τίποτα, παρά την τόση επαφή που έχουν με όλο αυτό τον κόσμο. Είναι μια χαρά. Το ίδιο και οι υπάλληλοι σε καταστήματα.

Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι είναι τόσο κολλητικό όσο λένε αν είσαι λίγο προσεχτικός.

 

Τρομερός ο συνωστισμός στα μαγαζιά μόλις ανοίξουν! Ο ένας πάνω στον άλλο!

Ακόμα ένα παραμύθι. Όταν τα μαγαζιά είχαν ανοίξει για λίγο, γύρω στα Χριστούγεννα, εντάξει, είχε κάποια μικρή κίνηση, αλλά αυτό ήταν. Μια μικρή κίνηση. Σε άλλες περιπτώσεις θα διαμαρτυρόμασταν ότι δεν έχει κόσμο. Δεν ήταν συνωστισμός σε καμία περίπτωση· άδεια ήταν τα περισσότερα μαγαζιά, ή σχεδόν άδεια. Ακόμα και εκείνο το περιστατικό στην Ερμού για το οποίο φώναζαν κάποιοι παραμύθι επίσης μου φάνηκε, γιατί έτυχε εκείνη τη μέρα να περνάω από την Ερμού (αν και δεν ψωνίζω από εκεί). Δεν υπήρχε συνωστισμός γενικά· απλά δεν ήταν νεκρά. Κυκλοφορούσαν κάποιοι άνθρωποι αλλά μέσα σε λογικά πλαίσια. Ο μόνος σχετικός συνωστισμός που είδα ήταν μπροστά σε κάποια καταστήματα επειδή επέτρεπαν μόνο σε περιορισμένο αριθμό πελατών να εισέλθει. Δηλαδή, το μέτρο που υποτίθεται ότι πάρθηκε για να τους προστατέψει από την πανδημία δημιουργούσε συνωστισμό, ενώ σε διαφορετική περίπτωση απλά θα έμπαιναν, θα έβγαιναν, και τέλος.

 

Αστυνομία παντού! Δε μπορείς να βγεις από την πόρτα σου και σου ρίχνουν πρόστιμο!

Αν ίσχυε αυτό, τότε πώς κάνω αστική περιπλάνηση; Δεν ισχύει αυτό το πράγμα. Μάλιστα, πολλές φορές, βάδισα πολύ μεγάλες αποστάσεις χωρίς να δω αστυνομικούς καθόλου. Μόνο τώρα τελευταία είδα περισσότερες περιπολίες επάνω σε μοτοσικλέτες, ίσως λόγω των επεισοδίων που έχουν γίνει.

Δεν αμφισβητώ την απαράδεκτη αστυνομική βία που έχουν αποκαλύψει πολλοί. Δεν αμφισβητώ ότι έχουν πέσει άδικα, πολύ άδικα πρόστιμα. Απλώς λέω εκείνο που εγώ, προσωπικά, έχω δει στους δρόμους. Δεν έχω κανέναν λόγο να υπερασπίζομαι την Αστυνομία, αν κάποιοι νομίζουν ότι αυτό προσπαθώ να κάνω.

 

Σύγκριση μάσκας της πανδημίας με τις μάσκες που φοράνε στην Ανατολή.

Εντάξει, αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το τι βλέπω στους δρόμους, αλλά το έχω ακούσει αρκετές φορές και μου μοιάζει αστείο: ότι, επειδή στην Ανατολή αρκετοί λαοί φοράνε ένα πανί μπροστά στο πρόσωπό τους, αυτό είναι «φυσιολογικό». Στην Ανατολή, όμως, δεν φοράνε ένα πανί μπροστά στο πρόσωπό τους για να μην κολλήσουν ένα μικρόβιο· το φοράνε, κυρίως, για δύο λόγους: (α) επειδή είναι μέσα στα έθιμα ή στη θρησκεία τους, (β) επειδή δεν αφήνει την άμμο από τις ερήμους να γεμίσει τη μύτη και το στόμα τους σε περίπτωση που φυσάει άνεμος. Οι μάσκες αυτές είναι όντως καλές για να σταματάνε τη σκόνη. Για το αν σταματάνε τα μικρόβια που βρίσκονται στον αέρα, πραγματικά το αμφιβάλλω πολύ, όπως και πολύς άλλος κόσμος, ανάμεσα στους οποίους και υγειονομικοί.

 

Ακόμα κι αν όλα ήταν καλά (που δεν είναι) από χυμικής/ιατρικής άποψης με τα εμβόλια κατά Covid-19, πάλι θα ήμουν εναντίον του εμβολιασμού, και οι λόγοι είναι οι εξής:

1) Δεν μ’αρέσει η έμμεση παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προσπαθεί να επιβληθεί (διαβατήρια Covid, πράσινες κάρτες, και πράσιν’ άλογα). Δεν μου αρέσει καν η όλη προπαγάνδα που ξεκίνησε αμέσως με τα εμβόλια όταν τα έφεραν μέσα στη χώρα με ένα βανάκι και διατυμπάνιζαν ότι θα είναι «η σωτηρία»: κάτι βρομάει σαπίλα και απάτη όταν βλέπεις τέτοια πράγματα. Επιπλέον, δεν είμαι καθόλου σύμφωνος με το κάποιος τρίτος να αποφασίζει τι είναι «για το καλό» των ανθρώπων γενικά. Αν κάτι είναι όντως για το καλό σου θα πρέπει να μπορείς να το αντιληφτείς από μόνος σου, χωρίς προπαγάνδα, χωρίς έμμεσο ή άμεσο καταναγκασμό. Όταν άλλοι αποφασίζουν «για το καλό σου», μάλλον είναι πιο πολύ για κάποιου τρίτου το καλό παρά για το δικό σου. Αντιπαθώ με πάθος τους ανθρώπους που προσπαθούν να επιβάλλουν το οτιδήποτε επάνω στους άλλους ανθρώπους για τον οποιονδήποτε λόγο. Δεν υπάρχει ποτέ αρκετά σημαντικός λόγος για να καταπιέζεις ανθρώπους. Καμία υποχώρηση σ’αυτό δεν κάνω.

2) Δεν υπάρχουν φάρμακα χωρίς πιθανές παρενέργειες, οσοδήποτε ελαφρές, οσοδήποτε σπάνιες. Τέτοια φάρμακα είναι μύθος.

3) Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα έπρεπε να εμβολιαστούν οι πάντες για να σταματήσουν έναν ιό που οι πιθανότητες να σε σκοτώσει είναι ελάχιστες – κι αυτό λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αριθμοί θανάτων «από Covid» είναι αλλοιωμένοι, όπως έχει αποδειχτεί.

4) Είμαι γενικά εναντίον των φαρμάκων. Πιστεύω ότι τα φάρμακα πρέπει να τα παίρνεις μόνο αν δεν υπάρχει καμιά άλλη, καλύτερη λύση (και πάντα με την ελεύθερη, ανεπηρέαστη συναίνεσή σου). Απεχθάνομαι λογικές τύπου «πρέπει να πάρεις ένα φάρμακο που όμως σου δημιουργεί μια παρενέργεια που σε αναγκάζει να πάρεις ένα άλλο φάρμακο που σου δημιουργεί μια παρενέργεια που σε αναγκάζει να πάρεις ένα άλλο φάρμακο». Αυτές είναι λογικές που προωθούνται από φαρμακευτικές βιομηχανίες που θέλουν να πουλάνε όσο το δυνατόν περισσότερα φάρμακα. Δυστυχώς, προωθούνται και από γιατρούς – είτε από άγνοια είτε από κακή πρόθεση – που προσπαθούν να βάζουν τους ασθενείς, ή ακόμα και τους μη-ασθενείς, να παίρνουν φάρμακα τα οποία δεν τους χρειάζονται πραγματικά.

Πέρα από αυτά, έχω να πω το εξής: Δεν περίμενα ότι η κατάσταση με τα εμβόλια θα ήταν τόσο χάλια όσο φαίνεται σήμερα πως είναι. Αν και ήμουν εξαρχής εναντίον τους – κι αυτό δεν πρόκειται ν’αλλάξει με καμία δύναμη – θεωρούσα ότι τα εμβόλια, τουλάχιστον, θα λειτουργούσαν σωστά (αν και θα είχαν παρενέργειες). Σήμερα βλέπουμε πως δεν προσφέρουν καν καμιά σπουδαία ανοσία, όταν βγαίνει είδηση πως το 1/3 των εμβολιασμένων (και με τη δεύτερη δόση) αποδεικνύονται θετικοί στον κορονοϊό. Στο Ισραήλ, δε, και άλλες χώρες που έχουν εμβολιάσει μεγαλύτερα ποσοστά του πληθυσμού τους απ’ό,τι εδώ, η πανδημία, για κάποιο μυστηριώδη λόγο, καλπάζει...

Επίσης, δεν πίστευα ότι αυτοί που θα κάνουν το εμβόλιο θα πρέπει πάλι να φοράνε μάσκες και σκάφανδρα. Τι να τα κάνεις αυτά όταν έχεις κάνει εμβόλιο, σωστά;

Δεν πίστευα ότι θα έπρεπε ανά εξάμηνο, αν όχι σε πιο τακτά χρονικά διαστήματα, να επαναλαμβάνεις το εμβόλιο. Θεωρούσα ότι θα ήταν one-shot και τέρμα.

Για άλλα πράγματα που ακόμα δεν έχουν αποδειχτεί ή είναι αμφίβολα δεν μιλάω καν· μιλάω απλά για αυτά που είναι κοινή γνώση.

Αποκεί και πέρα, ο καθένας καλό είναι να σκεφτεί από μόνος του τι θέλει για τον εαυτό του και τι πιστεύει για την ελευθερία του και για την ελευθερία των συνανθρώπων του. Επίσης, να κάνει προσωπική έρευνα και να μην καταπίνει αμάσητα ό,τι ακούει από τα μεγάλα ΜΜΕ.

*

Επόμενο post που έχω κατά νου: Μύθοι της Πανδημίας.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_akoma_ki_an_ola_itan_kala_me_ta_emvolia

 

Ρομπότ... ή όχι;

Μυστηριακές Οντότητες