Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
24 / 5 / 2024

Ου φας. Κακόν εστί.

Σήμερα, περιδιαβαίνοντας στους δρόμους της Αθήνας, έτυχε να δω αυτό το μαργαριτάρι σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας–

–και το μόνο που μπόρεσα να σκεφτώ ήταν: Ω, μαμά, σε τι κόσμο ζούμε!

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το Κράτος πραγματικά σκέφτεται να σε τιμωρεί αν αποφασίσεις να φας κάτι που έχει κρίνει ως «μη υγιεινό». Δηλαδή, δεν μπορείς να φας ό,τι θέλεις! Αν φας το «μη υγιεινό» πρέπει να φας και ξύλο μαζί!

Σαν κομουνιστική δυστοπία μού μυρίζει – αν όχι, απλώς, σαν σκατά.

Και το λέω εγώ αυτό που, προσωπικά, ένα τέτοιο μέτρο μάλλον δεν θα με πιάνει καθόλου γιατί είμαι 100% χορτοφάγος. Αλλά είμαι χορτοφάγος για τους δικούς μου λόγους, όχι επειδή κάποιος άλλος το λέει. Σουβλάκι έχω να φάω 15 χρόνια, και δεν νομίζω να ξεκινήσω τώρα. Όμως δεν έχω καμία πρόθεση να εξαναγκάσω τους πάντες επίσης να μην τρώνε σουβλάκι.

Πού έχουμε καταντήσει σ’αυτή τη χώρα; Φτάσαμε και στο απόλυτο αίσχος τού να παρατηρεί ο Μεγάλος Αδελφός τι τρως, κι αν τρως κάτι μη εγκεκριμένο από το Κράτος να σου ρίχνει βιτσιά!

Η Κυβέρνηση των Προστίμων δεν σταματά πουθενά. Το χάλι ξεκίνησε προ-κορονοχούντας, επιδεινώθηκε κατά την κορονοχούντα μέχρι αηδίας, και τώρα, στη μεταχουντική περίοδο, τα καραγκιοζιλίκια συνεχίζονται. Δεν ξέρουν από πού ν’αρπάξουν λεφτά και έχουν βάλει στόχο τον μοναδικό στόχο που υπάρχει: τον κοσμάκη. Τι έκανες εκεί; Πρόστιμο!

Ετοιμαστείτε, σε λίγο, για πρόστιμο ούρησης και πρόστιμο αφόδευσης. Μη γελάτε, γιατί κι αυτό θα έρθει στο τέλος...

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (12/6)


Κομμάτια από μεσαιωνικά επιτραπέζια παιχνίδια & Μεσαιωνικές εικονογραφήσεις ζώων | Κοντά στην ανακάλυψη της πραγματικής τηλεπάθειας; | 28 αναψυκτικά, χυμοί, ποτά που ανακαλούνται για επιβλαβείς χημικές ουσίες & Τα δουλεμπορικά πλοία του Διαστήματος | Ντοκιμαντέρ για τους Hells Angels & Ντοκιμαντέρ για τον πόλεμο των Hells Angels με τους Bandidos | Bob Fowke & Λουρί για τον προσωπικό αστακό σας | Κλασικές ιστορίες για να σε παίρνει ο ύπνος & Kirby O’Donnell, ένας ήρωας του Robert E. Howard στο Αφγανιστάν | The Shudder Pulps, η πρώτη Ιστορία για τα pulp περιοδικά, & Cybele, ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας από το 1891 | Το γνωστό αλλά αινιγματικό Flammarion engraving & Ανδροειδή και τεχνητή ομιλία σε παλιές εποχές

 

Περί Γραφής: Περιγραφικές Αποκαλύψεις


Φανταστείτε μια σκηνή που διαδραματίζεται μέσα σ’ένα δωμάτιο. Κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται εκεί και συζητάνε για ένα θέμα. Ως συγγραφέας, τι περιγράφεις καθώς ξεκινάς αυτή τη σκηνή; Περιγράφεις τους συνομιλητές έναν-έναν; Περιγράφεις πώς είναι το δωμάτιο; Τι έπιπλα έχει; Πώς είναι διακοσμημένο; Τι φαίνεται έξω από το παράθυρο; Τι ήχοι, ή μυρωδιές, έρχονται από έξω;

Τα περιγράφεις όλα αυτά; Αν το καλοσκεφτείς, τα πράγματα που μπορείς να περιγράψεις σε μια σκηνή είναι πάρα πολλά, αν όχι άπειρα. Και, όσο καλά και να περιγράψεις κάτι, πάντα θα έχεις «ελλείψεις» (όχι τυχαία εντός εισαγωγικών)· γιατί ο γραπτός λόγος δεν είναι σαν το βίντεο ή τη φωτογραφία, ούτε σαν τη ζωγραφική. Ο γραπτός λόγος απλώς δημιουργεί εντυπώσεις μέσα στο μυαλό ώστε να πλάσει την εικόνα ο αναγνώστης με τη φαντασία του. Ο γραπτός λόγος, επίσης, νομίζω πως βοηθά και τη φαντασία του συγγραφέα να καθοδηγηθεί, την οργανώνει.

Αλλά το ερώτημα είναι: Ως συγγραφέας, τι περιγράφεις σε μια σκηνή; Περιγράφεις τα πάντα; Πρακτικά αδύνατον. Περιγράφεις όσο πιο πολλά μπορείς; Πρακτικά, τρομερά χρονοβόρο και... κειμενοβόρο. Πόσες σελίδες θα αφιερώσεις απλά και μόνο για να περιγράψεις ένα δωμάτιο και τους ανθρώπους που είναι μέσα; Δεν είναι θέμα κόστους (ότι το βιβλίο θα βγει πολύ μεγάλο), ούτε είναι μόνο θέμα τού ποιος θα καθίσει να τα διαβάσει όλα αυτά. Είναι θέμα ουσίας. Τι νόημα έχει μια τόσο μεγάλη περιγραφή;

Ορισμένοι συγγραφείς το κάνουν, αλλά, και πάλι, όχι συνέχεια. Δεν γίνεται συνέχεια. Και ούτε αυτό βοηθά τη φαντασία. Αν προσέξετε, μερικές φορές όσο πιο μακροσκελής είναι η περιγραφή τόσο πιο δύσκολο είναι, ως αναγνώστης, να φανταστείς αυτό που περιγράφεται! Μοιάζει παράξενο, κι όμως είναι αλήθεια. Όσο πιο πολλές οι λέξεις τόσο πιο δύσκολα λειτουργεί η φαντασία για να σχηματίσει τη σκηνή που ο συγγραφέας θα ήθελε να σχηματίσουμε στο μυαλό μας.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαΐου (28/5)


Ποιος έφτιαξε το Stonehenge; | Ron Walotsky | Η καλλιτέχνις που φτιάχνει πύλες προς άλλους κόσμους | Το μυστήριο της κώφωσης του Μπετόβεν | Πώς ο Τόλκιν αρνήθηκε στους Beatles να φτιάξουν ταινία Lord of the Rings | Μεσίτης με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης | Οι διαστάσεις του χρόνου | Ταινίες ψυχεδελικού σουρεαλισμού από τον Vince Collins | Οι Μεγαλουπόλεις του Αύριο | Μουσική εμπνευσμένη από τον Τσαρλς Φορτ | House of the Dragon και Rings of Power: νέα τρέιλερ | Μια ανάλυση για το πώς φτιάχνονταν και φτιάχνονται τα τραπουλόχαρτα | Nicholas Kalmakoff | Η σχέση του Lovecraft με τον Charles Fort