Σε μια προηγούμενη ανάρτηση εδώ, είχα πει ότι το Jurgen μου θυμίζει τις ιστορίες του Moorcock. Πλησιάζοντας τώρα το τέλος του, μπορώ να πω ότι έκανα τελείως λάθος. Απλά, ένα, δυο κομμάτια λίγο μετά την αρχή έτυχε να θυμίζουν Moorcock από μια άποψη. Το όλο βιβλίο δεν θυμίζει Moorcock καθόλου. Και, για να είμαι ειλικρινής, η γνώμη μου γι’αυτό έπεφτε με κάθε επόμενη σελίδα που διάβαζα.

Τι είναι, τελικά, το Jurgen που υποτίθεται πως στην εποχή του ήταν τόσο γνωστό και σήμερα πλέον έχει μείνει καλτ για κάποιους; Αρχικά, νομίζεις ότι είναι ένα παράξενο ιπποτικό, μυθικό παραμύθι, αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεται ένα από εκείνα τα βιβλία που, ουσιαστικά, μιλάνε «για τον άνθρωπο», «για τη ζωή», «για τα Μεγάλα Ερωτήματα».

Τουτέστιν: μία μεγάλη δηθενιά, που λένε, χωρίς κανένα νόημα.

Παλεύει τόσο πολύ να είναι «ψαγμένο» που πέφτει μέσα σε μια μαύρη τρύπα. Ώρες-ώρες, σου φαίνεται ότι ο συγγραφέας προσπαθεί να μοιάσει στον Σέξπιρ, με όλους αυτούς τους μακροσκελείς, φιλοσοφικούς διαλόγους που εκφράζουν τρομερές απόψεις με βαρύγδουπες λέξεις, κρύβοντας δήθεν βαθιά νοήματα.

Ήμαρτον.

Καταλαβαίνω, μάλιστα, γιατί ίσως να είχε προωθηθεί από κάποιους μια εποχή: ως νουθετιστικό σύγγραμα, ας πούμε. Από εκείνα που υποτίθεται ότι γράφουν κάτι «παραπάνω». Αλλά, στην πραγματικότητα, γράφουν κάτι παρακάτω. Δεν υπάρχει κάποια ιστορία, κάποια πλοκή, κάτι το ενδιαφέρον, κάτι που να το διαβάζεις και να γουστάρεις. Υπάρχουν, όμως, πολλές βαρύγδουπες φράσεις τύπου Σέξπιρ για την πορεία της ζωής και τα Μεγάλα Ερωτήματα και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Δυστυχώς, δεν έχει καμία σχέση με παραμύθι σαν αυτά του Lang. Αν είχε, ίσως να ήταν υπέροχο. Έχω αναφέρει εδώ και παλιότερα τα παραμύθια του Lang, τα οποία κάνουν το ακριβώς αντίθετο: αποφεύγουν τις νουθετιστικές μαλακίες και τις φιλοσοφικομπουρμπουλήθρες και γράφουν εξωφρενικές σουρεαλιστικότητες. Και είναι, ως εκ τούτου, υπέροχα.

Ένα καλό είχε το Jurgen μέχρι στιγμής – στην έκδοση που τυχαίνει να το έχω εγώ, τουλάχιστον: τρομερές εικόνες. Τρομερές, παραμυθένιες, ασπρόμαυρες εικόνες. Κάποιες από τον Frank C. Papé και άλλες που ή δεν γράφει από ποιον είναι ή μου διαφεύγει.

Ορίστε ορισμένες από αυτές.

Δεν είναι εξαίσιες;

Είναι ο μόνος λόγος για να διαβάσεις το βιβλίο.

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_Kai_o_Jurgen_glistrise