Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
/ /

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιανουαρίου (25/1)


Η μόδα του τρόμου (ταινίες) & Pulp περιπέτειες βασισμένες σε ιστορικές περιόδους & Η κόρη της Κλεοπάτρας και του Μάρκου Αντώνιου & Ελληνικό περιοδικό Retroid & Η ιστορία του Ίντερνετ στην Ελλάδα & Underground Σκηνή (ελληνικά συγκροτήματα) & Παράξενες περιπέτειες (ταινίες) & Ο πατέρας της Space Opera & The Night Land (William Hope Hodgson και άλλοι) & Power-Fantasy, Barbarian-Fantasy & Το synth-rock συγκρότημα του John Carpenter & Περιοδικό Longshot Island & Ο Κώδικας Ηθικής της TSR & Κάψουλες που θα περιστρέφονται γύρω από τη Γη, γεμάτες χρήσιμα πράγματα & Στη Washington Post παραδέχονται ότι οι «συνωμοσιολόγοι» του κορονοϊού είχαν δίκιο & Ελαστικοποίηση, παραιτήσεις, απολύσεις στα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία.

 

Περί Γραφής: Στο Βάθος της Αφήγησης


Δεν έχετε ακούσει αρκετές φορές να λένε ότι η τάδε ιστορία (είτε μυθιστόρημα είτε διήγημα) δεν έχει βάθος; Δεν έχετε ακούσει να σας λένε, αν είστε συγγραφέας, ότι καλά είναι αυτά που γράφεις αλλά δεν έχουν αρκετό βάθος; Ή ο τάδε γράφει καλά αλλά οι ιστορίες του, ή οι χαρακτήρες του, δεν έχουν βάθος;

Τι εννοούν με αυτό το «βάθος»;

Η αλήθεια είναι πως πολλοί δεν ξέρουν τι ακριβώς εννοούν, ενώ οι υπόλοιποι έχουν μια σχετική εντύπωση τού τι είναι «βάθος» σε μια λογοτεχνική ιστορία. Κάποιοι νομίζουν ότι είναι το υπόβαθρο, το ιστορικό, των χαρακτήρων: το να ξέρουμε τι έκανε ο ήρωες στην παιδική του ηλικία, ή πόσους γάμους έχει κάνει, ή πότε τον έδειρε η μάνα του και του άφησε εκείνη την ουλή στο πλάι του μηρού. Κάποιοι νομίζουν ότι βάθος είναι το υπόβαθρο του φανταστικού κόσμου στον οποίο διαδραματίζεται η ιστορία (ο κόσμος είναι πάντα φανταστικός, ακόμα και στη συμβατική λογοτεχνία· απλώς το μέγεθος αλλάζει), οι λεπτομέρειες και τα λοιπά.

Τίποτα από αυτά δεν είναι το «βάθος». Το βάθος δεν είναι κάτι που μπορεί να οριστεί εύκολα. Ίσως μια ιστορία να μην έχει κάτι από αυτά που αναφέρω παραπάνω αλλά να δίνει μια τρομερή αίσθηση βάθους, παρότι ποτέ δεν μαθαίνουμε για το παρελθόν του βασικού χαρακτήρα και το φανταστικό σκηνικό μοιάζει σκιώδες και ονειρικό.

Με τέτοια δεδομένα, τι μπορεί να θεωρηθεί «βάθος» σε μια λογοτεχνική ιστορία, και πώς διακρίνεις αν μια ιστορία έχει βάθος ή όχι;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιανουαρίου (10/1)


2022 => The Hobbit και The Hobyahs , Συζήτηση με το καστ του Willow , O Mark Twain δίνει συνέντευξη στον Samuel Clemens , Sword & Sorcery του Warren (1960 1970 1971) , Τέρατα του Arthur Conan Doyle , Η ιστορία των δράκων (στην τέχνη) , Clark Ashton Smith για την τέχνη και τη ζωή , Northwest Smith ο πρωταρχικός Han Solo(;) , The Written World and the Unwritten World (του Italo Calvino) , Η παγερή γοητεία του πλανήτη Άρη , Mighty Mikko (A Book of Finnish Fairy Tales) , Η δαιμονική τέχνη του Wayne Barlowe , Οι φανταστικοί κόσμοι του Luis Royo , Top-10 μεταλλικών τραγουδιών για τον Ιανουάριο => 2023