Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
17 / 6 / 2022

Διαβάζοντας τώρα το Mistress of Mistresses, του Eddison (το οποίο έχει κάποια σχέση με το The Worm Ouroboros αλλά δεν νομίζω ότι αποτελεί και συνέχειά του), απορώ κυρίως για ένα πράγμα: πώς είναι δυνατόν, ακόμα και το 1930, να έγραφαν τέτοιο διάλογο.

Αποκλείεται, φυσικά, οι πραγματικοί άνθρωποι εκείνη την εποχή να μιλούσαν έτσι.

Οι χαρακτήρες σ’αυτό το μυθιστόρημα δεν είναι σαν να μιλάνε: είναι σαν να απαγγέλλουν ποίηση και, μάλιστα, στην καθαρεύουσα! Νομίζεις ότι διαβάζεις την Ιλιάδα. Η αφήγηση είναι γραμμένη πιο πεζά από τον διάλογο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, παρότι έχω διαβάσει πάρα πολλά αγγλικά βιβλία και δεν έχω πρόβλημα να κατανοήσω το οτιδήποτε στα αγγλικά, σε πολλά σημεία δυσκολεύομαι να καταλάβω τι θέλουν να πουν οι χαρακτήρες του Eddison ενώ σε κάποια άλλα σημεία απλά δεν καταλαβαίνω. Ίσως να πρέπει να το διαβάσεις σαν να κάνεις ανάλυση κειμένου, όχι σαν να διαβάζεις τεμπέλικα ένα μυθιστόρημα· αλλά αυτό δεν είμαι πρόθυμος να το κάνω.

Απορώ, πάντως, και πάλι, πώς είναι δυνατόν, ακόμα και το 1930 – ή και παλιότερα – να έγραφαν τέτοιο διάλογο. Τι σκοπό μπορεί να εξυπηρετεί; Μια αίσθηση μεγαλείου; Ίσως. Μια αίσθηση μυθικότητας; Ίσως. Αλλά, μπροστά στη σύγχυση που προκαλεί, δε νομίζω ότι αξίζει.

Σήμερα, δεν πιστεύω κανείς να γράψει έτσι τον διάλογο. Ή, αν το κάνει, δεν τον έχω μέχρι στιγμής συναντήσει.. Ακόμα και όσοι γράφουν πιο αρχαϊκά, δεν φτάνουν σε αυτό το άκρο.

Προσωπικά, για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να γράψω κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά παρά μόνο με εξωφρενική προσπάθεια. Θα έπρεπε, όχι μόνο να χρησιμοποιείς πολύ εξεζητημένες λέξεις, αλλά να γράφεις και στην καθαρεύουσα και με εσκεμμένα μπλεγμένη σύνταξη.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (18/6)


Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή υπερβάλλουσα θνητότητα (στην Ελλάδα) | Με το gov.gr, όλα πιο εύκολα! | Οι μάγισσες του Jan Parker | 14 σημάδια ότι ζεις χωρίς αντικουλτούρα | Γιατί δεν έφτασαν στη Μόρντιν καβαλώντας τους αετούς; | Ξεχασμένες ταινίες φαντασίας | Harlan Ellison (έγραψε μόνο τρία μυθιστορήματα και προσπαθούσε να τελειώσει άλλο ένα) | Τα αυτοκίνητα του Robert E. Howard | Ken Kelly (1946-2022) | Manhunter (1986) (του Michael Mann) | Earl Norem (τέχνη φιγούρων δράσης) | John Schoenherr (τέχνη Dune) | Bill Sienkiewicz («Κονανική» τέχνη) | Από το Cyberpunk στο Solarpunk (αυταρχική δυστοπία ή ηλιακή ουτοπία;) | Δεν είναι όλη η τέχνη όμορφη (κι αυτό δεν είναι κακό) | Ηλεκτρονική βιβλιοθήκη με βιβλία τεράτων (ενέπνευσαν τον Lovecraft στο The Supernatural Horror in Literature) | Στο lockdown χιλιάδες κόσμος είδε πολύ έντονα όνειρα | Διάσημες μπαρούφες | Σέξτος Εμπειρικός & Σκεπτικισμός | Το τέρας ΕΕ είναι Σοβιετική Δικτατορία | Νοόσφαιρα: Η Αχανής Άυλη Φυλακή του Sapiens

 

Γιατί Αφηγούμαστε Ιστορίες


Μια αναζήτηση της αιτιολογίας πίσω από την αφήγηση

 

Επιλογές Ιουνίου (1/6)


Planisphere (Urbano Monte – 1587) & Βαγγέλης Παπαθανασίου (η βιομηχανία της μουσικής) & Roger Zelazny (εξώφυλλα) & Fred Saberhagen (εξώφυλλα) & γκράφιτι (μυθικής φαντασίας) & Προσπάθειες να αφαιρεθούν τα «ενοχλητικά» βιβλία (από τις βιβλιοθήκες και τα σχολεία των ΗΠΑ) & Απαγορευμένο στη Λευκορωσία το 1984 του Όργουελ (αναστολή λειτουργίας εκδοτικών οίκων) & Στίβεν Κινγκ (20 συγγραφικοί κανόνες) & Victor Valla (εξώφυλλα για βιβλία Lovecraft, Derleth) & Βιβλία με «δαιμονική τέχνη» (λεκέδες από μελάνι) & Cry of the Banshee (1970) & Τα κρυφά μηνύματα της νυφίτσας (αναγεννησιακοί πίνακες) & The Element Encyclopedia Of Secret Societies And Hidden History & Ο ΠΟΥ ως Παγκόσμια Κυβέρνηση (θα τιμωρεί για τη μη συμμόρφωση) & Ο Αληθινός Νέος Κόσμος (το χακάρισμα των ανθρώπων)