Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 6 / 2019

Πρόσφατα παρατήρησα ότι, αν χρησιμοποιείς Internet Explorer ή Edge για να βλέπεις αυτό το blog, κάποιες εικόνες δεν παρουσιάζονται σωστά· βγαίνουν σαν μουντζουρωμένες. Αυτό οφείλεται στο ότι παρουσιάζονται σε κλίμακα: δηλαδή, είναι μεγαλύτερες αλλά, μέσω CSS, μικραίνουν. Αν τις κάνεις drag σε ένα πλαϊνό tab θα τις δεις στο κανονικό τους μέγεθος.

Δυστυχώς δεν φαίνεται να μπορώ να κάνω κάτι, για την ώρα, για να λύσω αυτό το πρόβλημα. Το μόνο που θα μπορούσα να κάνω είναι να ανεβάζω μικρότερες εικόνες γενικά, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θέλω να το κάνω αυτό – όχι σε όλες τις περιπτώσεις τουλάχιστον. Θέλω ο αναγνώστης να μπορεί να κατεβάσει και μια μεγαλύτερη εικόνα αν θέλει αλλά χωρίς εγώ να έχω ανεβάσει δύο εικόνες στον server.

Επομένως, τι λύση έχω να δώσω; Η μόνη λύση που μπορώ να δώσω είναι να βλέπετε αυτό το blog με κάποιο καλύτερο browser, όπως Chrome ή Firefox. Και, όπως πάντα, προτείνω το Firefox.

 

Προσθήκη:

(9.20 μμ)

Μετά από κάποιες δοκιμές που έκανα ακόμα, διαπίστωσα ότι αν βγάλεις τη σκιά γύρω από το κάθε post, τότε οι εικόνες αλλοιώνονται σε λιγότερες περιπτώσεις. Επομένως, δεν νομίζω ότι φταίει η κλιμάκωση της εικόνας. Φταίει ότι όλα αυτά τα γραφικά (σκιές, διάφορα background κτλ) πέφτουν λιγάκι βαριά στο Explorer και στο Edge. Ίσως να το παράκανα στο design με τη CSS αυτή τη φορά. Αλλά – γαμώτο! – μου αρέσει αυτό το στιλ και, για την ώρα τουλάχιστον, θα το κρατήσω αν δεν βρω τίποτα καλύτερο, ελπίζοντας ότι η Microsoft θα βελτιώσει τα browser της και ότι περισσότερος κόσμος θα βάλει μυαλό και θ’αρχίσει να χρησιμοποιεί Firefox. :-)

Επιπλέον, οι περισσότεροι επισκέπτες στο site μου φαίνεται να χρησιμοποιούν Chrome, απ’ό,τι μου δείχνουν τα στατιστικά (όσο αξιόπιστα μπορούν να είναι), και μετά χρησιμοποιούν Firefox. Ελάχιστοι χρησιμοποιούν Explorer, κι ακόμα λιγότεροι Edge. Κακώς, βέβαια. Οι περισσότεροι θα έπρεπε να χρησιμοποιούν Firefox. (Το ξέρω ότι μόλις πρότεινα το Firefox για τρίτη φορά σ’αυτό το post!)

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιανουαρίου (27/1)


Visual Melt / κόλπο για να διαβάζετε 900 λέξεις το λεπτό \ Paco Pomet [τέχνη] | πώς να εντοπίζεις κρυφές κάμερες / τεχνητή νοημοσύνη και ανθρώπινη δημιουργικότητα \ οι κάτοικοι της Ωκεανίας έφτιαχναν τρομερές πανοπλίες και όπλα χωρίς μέταλλο | Η θετική σκέψη ενισχύει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων ~ (!τσίουν!) ~ Lord Dunsany και φανταστική λογοτεχνία / ξένες ασπρόμαυρες ταινίες με ελληνικούς υπότιτλους \ πίνακας του Ned Dameron [1985] για το Mirrors of Tuzun Thune [Kull – R.E. Howard] | Eugene Von Bruenchenhein [τέχνη] / ρετρό συλλογές επιστημονικής φαντασίας | Το remake του Deathstalker / Suffer [ταινία] | πώς φαντάζονταν στα τέλη του 1800 το μέλλον [δλδ, το 1950!] ~ && LinX εν όψει στον ορίζοντα: τα βλέπεις από τη σκόνη.

 

Περί Γραφής: Οι Κακοί της Αφήγησης


Αν και υπάρχουν ιστορίες χωρίς κανέναν αντίπαλο (όπως κοινωνικού ή φιλοσοφικού περιεχομένου) ή με τελείως απρόσωπο αντίπαλο (για παράδειγμα, το φυσικό τοπίο), συνήθως οι περιπετειώδεις αφηγήσεις έχουν κάποιον «κακό». Και στη φανταστική λογοτεχνία, συγκεκριμένα, ο κακός αυτός μπορεί να πάρει ακόμα και ακραίες μορφές.

Για παράδειγμα, ο Σάουρον από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών είναι μια ακραία περίπτωση κακού. Το μόνο που ξέρουμε γι’αυτόν είναι ότι θέλει να κυριεύσει τα πάντα... και να κάνει τι; Να τα μετατρέψει σε μια ερημιά όλο πέτρα και στάχτη, όπως είναι η Μόρντορ; Δεν είναι ποτέ ξεκάθαρο τι ακριβώς θέλει ο Σάουρον. Απλώς ξέρουμε ότι είναι «ο Κακός», ή ίσως η ίδια η δύναμη του Κακού. Και τέλος. Είναι ένας αντίπαλος όπως αυτούς που μπορεί να συναντήσεις στα παραμύθια, γιατί, κατά βάση, ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών είναι ένα παραμύθι για μεγάλους.

Αυτό μπορεί να γίνει μόνο στη φανταστική λογοτεχνία.

Αντίστοιχοι (περίπου) κακοί σε μη-φανταστική λογοτεχνία μπορούμε να πούμε ότι είναι κάποιοι τρελοί επιστήμονες σαν αυτούς στις ιστορίες με τον Τζέιμς Μποντ, ή ο Φου Μαντσού. Τέτοιοι κακοί έχουν κάποια πιο ξεκάθαρα κίνητρα, αλλά δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο συνήθως. Θέλουν απλά να καταστρέψουν μια ολόκληρη χώρα με πυρηνικά όπλα, ή κάτι παρόμοιο.

Όλοι αυτοί είναι αρκετά στερεοτυπικοί κακοί. Υπάρχουν εκεί απλώς για να δημιουργηθεί η πλοκή, να έχει κάτι να αντιμετωπίσει ο ήρωας, ή οι ήρωες, της ιστορίας.

Δεν μπορούμε να τους κατακρίνουμε. Έχουν τη χρησιμότητά τους. Έχουν ακόμα και την πλάκα τους, για να το πούμε πιο απλά. Ορισμένες φορές, για να γράψεις μια περιπετειώδη ιστορία, δεν θέλεις τίποτα περισσότερο από έναν «τρελό» που προσπαθεί να καταστρέψει τα πάντα.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιανουαρίου (14/1)


μοτοσικλέτα ηλιακής ενέργειας, & μανιτάρια που τρέφονται με ραδιενέργεια· ορίστε & το Snappy Driver Installer, & δυο ταινίες Ε.Φ. & 10 ταινίες α λα David Lynch· ενώ ξεβράζονται βικτοριανά υποδήματα σε ουαλικές ακτές, & κι εμφανίζονται τα παράξενα κολάζ του Wilfried Sätty· ποιες οι επιρροές του ’70 στις ταινίες φαντασίας; – να & ο Blade του Jeffrey Lord! & The Mystery Of The XV (1911), & δωρέαν Metal Hurlant· ενώ κάτω από τη γη, Land Under England (Joseph O'Neill)! & The Sorcerer's Apprentice (Hanns Heinz Ewers) (κι άλλο δωρεάν κατέβασμα) ...& ακόμα περισσότερα στο LinX—