Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
/ /

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: The Keys to the Dimensions, του Kenneth Bulmer


Αυτή η σειρά είναι σχετικά παλιά. Το πρώτο βιβλίο γράφτηκε το 1967, το τελευταίο το 1983 (με κενό σχεδόν 10 χρόνια ανάμεσα σε αυτό και το προτελευταίο). Και φαίνεται ότι η σειρά είναι σχετικά παλιά, από το μέγεθος των βιβλίων κυρίως. Είναι όλα – εκτός από το τελευταίο – πολύ μικρά, όπως συνηθιζόταν τότε. Οι χαρακτήρες μετά βίας αναπτύσσονται, η πλοκή μετά βίας ανοίγει και κλείνει. Για τα δεδομένα αυτά, όμως, ο Kenneth Bulmer τα καταφέρνει αξιοσημείωτα καλά. Δεν μπορείς να συγκρίνεις αυτά τα βιβλία με τα σύγχρονα, που έχουν μεγαλύτερη έκταση, γιατί, πολύ απλά, τότε κατά κανόνα δεν τους άφηναν να εκδώσουν μεγαλύτερα βιβλία στην επιστημονική φαντασία αυτού του είδους.

Η σειρά Keys to the Dimensions διαδραματίζεται σε ένα πολυσύμπαν (βλ. και ένα άρθρο που έγραψα πρόσφατα γι’αυτό το θέμα), ένα σύμπαν δηλαδή αποτελούμενο από πολλές διαστάσεις (κόσμους) που μπορείς να ταξιδέψεις από τη μία στην άλλη. Ο βασικός τρόπος ταξιδιού είναι μέσω κάποιου ατόμου που είναι porteur, που έχει τη δυνατότητα, σε ορισμένα σημεία μιας διάστασης/κόσμου, να περάσει σε μια άλλη διάσταση/κόσμο. Αυτές οι «πύλες» βρίσκονται συνήθως η μία σχετικά κοντά στην άλλη, οπότε μπορεί έτσι κάποιος να κάνει ένα αρκετά μεγάλο πολυδιαστασιακό ταξίδι περνώντας από τη μια διάσταση στην άλλη ώσπου να φτάσει στον προορισμό του.

Οι διαστάσεις είναι περίπου παράλληλες η μία ως προς την άλλη, έτσι μπορείς, για παράδειγμα, να υπολογίσεις πόσο μακριά από τη Νέα Υόρκη βρίσκεσαι ενώ δεν είσαι στη Γη μας αλλά σ’έναν κόσμο που λέγεται Irunium ή Venudine.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (15/11)


Αναγνώστες & αναγνωσιμότητα σήμερα {Kiss Psycho Circus, κόμιξ} <Anton LaVey & Clark Ashton Smith> ... Alex Raymond ... (Milo Yiannopoulos για Mary Poppins της Disney & άλλα) Τα κέλτικα ημερολόγια του Kaluta [Η πραγματική Red Sonya (Sonja)] >The Backrooms, ένα εφιαλτικό liminal space< — Το Βιβλίο των Θαυμάτων — :: The Little Book of Cosmic Horrors :: \Λόγοι γιατί οι γυναίκες δεν πρέπει να ψηφίζουν/ == Ο κόσμος το 2030 == ~Book Graphics~ !Πίνακες του 17ου αιώνα με μεθυσμένες μαϊμούδες!

 

Φανταστικά Πράγματα


Αυτά που, στη λογοτεχνία, (δεν) μπορείς να διανοηθείς

Στη φανταστική λογοτεχνία έχουμε τη δυνατότητα να φτιάξουμε πράγματα τελείως φανταστικά. Ή, μάλλον, ίσως να είμαι κάπως υπερβολικός. Σε οποιαδήποτε μορφή λογοτεχνίας έχουμε τη δυνατότητα να φτιάξουμε πράγματα φανταστικά. Απλώς, στη φανταστική λογοτεχνία αυτό συμβαίνει περισσότερο και πιο έκδηλα. Δεν αποτελεί, ωστόσο, ιδίωμά της, γιατί κάθε είδους λογοτεχνία είναι άσκηση της φαντασίας. Ακόμα κι όταν γράψεις ότι ένας άνθρωπος πέρασε στην άλλη μεριά του δρόμου, άσκηση της φαντασίας είναι, γιατί πρέπει να φανταστείς αυτή την απλή κατάσταση.

Η δημιουργία φανταστικών πραγμάτων, όμως, είναι κάτι περισσότερο από το να φανταστούμε και να περιγράψουμε μια κατάσταση που συμβαίνει μέσα στο μυαλό μας. Τα φανταστικά πράγματα που παρουσιάζονται στις ιστορίες μπορεί να είναι από ένα παράξενο θηρίο (βλ. ένα προηγούμενο άρθρο μου για φανταστικά θηρία) μέχρι ένα φανταστικό βιβλίο ή ένα φανταστικό χρώμα.

Όπως είπα, στη φανταστική λογοτεχνία, προφανώς, συμβαίνει αρκετά συχνά αυτή η δημιουργία φανταστικών πραγμάτων – και, μάλιστα, αναρωτιέμαι μερικές φορές γιατί δεν συμβαίνει συχνότερα. Στον μαγικό ρεαλισμό, επίσης, συμβαίνει συχνά – όπως στις ιστορίες του Μπόρχες. Αλλά – ξαναλέω – και στη συμβατική λογοτεχνία συμβαίνει: και θα καταλάβετε παρακάτω τι εννοώ – δεν μιλάω μόνο θεωρητικά.

Η δημιουργία φανταστικών πραγμάτων είναι μία από τις διαδικασίες που βρίσκω πιο συναρπαστικές. Υπερβαίνει την απλή συγγραφή υπό την έννοια ότι, ουσιαστικά, δεν χρειάζεται λογοτεχνική γραφή για να φτιάξεις ένα φανταστικό πράγμα: μπορείς απλώς να το φανταστείς και να κρατήσεις μερικές σημειώσεις (ή μη), και είναι πάλι έτοιμο μέσα στο μυαλό σου, και μπορείς και να το μοιραστείς και με άλλους ώστε κι εκείνοι ν’αρχίσουν να το φαντάζονται. Έχεις αλλοιώσει την πραγματικότητα λιγάκι.

Ο Χόρχε Λούις Μπόρχες το καταλάβαινε αυτό πολύ καλά. Είχε πει ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει τα πραγματικά βιβλία από τα φανταστικά, ή ότι τα φανταστικά βιβλία είναι κι αυτά πραγματικά. Ποιος ο λόγος να καθίσεις να γράψεις ένα βιβλίο, είχε πει, όταν μπορείς να το φανταστείς;

[Συνέχισε να διαβάζεις]