Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
28 / 1 / 2020

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Όσο πιο πολύ κοιτάζεις κάτι από κοντά τόσο πιο πολύπλοκο σού φαίνεται. Και από όσο πιο κοντά το κοιτάζεις τόσο ακόμα πιο πολύπλοκο σού φαίνεται. Συνεχίζοντας να το κοιτάζεις έτσι, είναι αναπόφευκτο ότι θα φτάσεις να πιστεύεις πως είναι απίστευτα, σουρεαλιστικά λαβυρινθώδες και άλυτο.

Παίρνοντας όμως λίγη απόσταση αρχίζεις να το βλέπεις διαφορετικά. Αφήνοντας τη σκέψη να καθαρίσει ενώ διατηρείς την απόσταση, η λύση γίνεται προφανής. Αναπτύσσοντας μια νοοτροπία τού καλώς εννοούμενου δεν-γαμιέται προσπερνάς το εμπόδιο σαν να μην– όχι “σαν να μην”: όντως έχει εξαφανιστεί!

Γράψε μια πρόταση. Δες την από κοντά για κάποια ώρα, από πολύ κοντά, και πολύ προσεχτικά. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να γράψεις αυτή την πρόταση· σίγουρα δεν έχεις επιλέξει τον καλύτερο. Τώρα σου έρχονται κι άλλοι στο μυαλό. Να αλλάξεις την πρόταση; Να την αναποδογυρίσεις; Να προσθέσεις ένα επίρρημα; Να αφαιρέσεις ένα επίρρημα; Να τροποποιήσεις λίγο τη στίξη; Τι είναι πιο σωστό, επιτέλους; Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος; (Σοφία του Άι Γάτου: Όλα είναι το ίδιο σωστά, μαλάκα.) Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να είσαι ποτέ σίγουρος για τίποτα. Απλά έχεις πέσει στην παγίδα της υπερβολικά ζουμαρισμένης παρατήρησης, όταν το μυαλό εγκλωβίζεται στο συγκεκριμένο. Αν δεν είχες πέσει σ’αυτό το λάκκο, θα έγραφες την πρόταση, θα την κοίταζες για κανένα καταφανές λάθος, και μετά θα προχωρούσες – και θα ήσουν ευχαριστημένος μ’αυτό. Και έτσι ακριβώς πρέπει να είσαι. Κάνοντας ένα βήμα πίσω και κοιτάζοντας από μια κάποια απόσταση.

Όχι, δεν είναι συμβουλή για συγγραφείς αυτή. Απλώς το παραπάνω είναι ένα παράδειγμα. Η ίδια παγίδα ισχύει για τα πάντα, και ο ίδιος τρόπος αντιμετώπισης.

Αν και αποφεύγω τα αρχαιόπληκτα παραδείγματα, δες τι έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Γόρδιο Δεσμό. Θα μπορούσε να τον κοιτάζει από κοντά, μπλεγμένος στον λαβύρινθο τού πώς να τον λύσει. Και ποτέ έτσι δεν θα τον έλυνε. Αντιθέτως, έκανε ένα βήμα πίσω. Κοίταξε το τρομερό πρόβλημα κουλαρισμένος από κάποια απόσταση. Και τι είδε; Ένα γαμημένο σχοινί. Τράβηξε το λεπίδι του, το έκοψε, και πέρασε χαιρετώντας συγχρόνως με την επίδειξη του μεσαίου δαχτύλου.

Πάντα είναι πιο απλό απ’ό,τι νομίζεις.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Φεβρουαρίου (16/2)


η σκοτεινή απόχρωση του «κάνε εκείνο που σου αρέσει» & βίντεο και φωτογραφίες για τα ΑΤΙΑ (έγγραφο της CIA) & τηλεπαθητική επαφή με την τεχνολογία & Thomas Malory (μύθοι του Βασιλιά Αρθούρου) και τέρατα & πρώιμα κόμιξ ηρωικής φαντασίας (1937-1948) & RIP Wes Wilson (πρωτοπόρος των ψυχεδελικών πόστερ) & Osamu Sato (The Art Of Computer Designing) & Γιατί ο Κάφκα είναι τόσο αγαπητός στην Ελλάδα; & Γυμνή Ήρθε η Άγνωστη (μια λογοτεχνική φάρσα για τα best seller) & ο Jack Kirby ανησυχούσε ότι ίσως φέρναμε στη Γη έναν «Τίγρη» & #SFF2020: The State of Genre Magazines (μια ματιά στα σημερινά περιοδικά φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας) & ένα ντοκιμαντέρ για το Cyberpunk

 

Μαγικές Λογικές


...και λογικές μαγείες, σε κόσμους φανταστικούς

 

Επιλογές Φεβρουαρίου (2/2)


The Thing from Another World (ένα κόμιξ που αποτελεί συνέχεια της ταινίας The Thing του John Carpenter) & προσδοκίες για το 2020 που διαψεύστηκαν & Colin Blakemore («Είμαστε δεσμώτες της ηδονής») & House of the Dragon (μια παράπλευρη τηλεοπτική σειρά του Game of Thrones) & ο Christopher Tolkien πέθανε στα 95 του & Ellinika Hoaxes («συντονισμένη προσπάθεια κατάρριψης αναληθών δημοσιευμάτων στο ελληνικό διαδίκτυο») & αρχείο Ιωάννη Καποδίστρια (κατεβάστε 9 τόμους) & έργα που γράφτηκαν πριν από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τολκιν (και ίσως θα μπορούσαν να θεωρηθούν πρόγονοί του) & MagicQuest: The First Juvenile Fantasy Series (16 βιβλία, 1983 – 1985) & Kafka και Dickens (μελέτη και συγκρίσεις τους) & Solomon Kane (στο περιοδικό The Weird Tales και στα κόμιξ)