Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
14 / 5 / 2022

Τελευταία φορά που είχα πάρει τη Lifo επιδιδόταν σε τρομοκρατική κορονοπροπαγάνδα ενώ έγραφε για τους κακούς «ψεκασμένους» που λένε την αλήθεια– εεεε, συγνώμη, που είναι «ακροδεξιοί», «δεξιοί αναρχικοί», «τρελοί», και κάτι τέτοια. Μια κατάσταση που προκαλούσε, τουλάχιστον, αηδία. Είχα πει να μην ξαναγγίξω το έντυπο παρά μόνο με μάσκα για να μην κολλήσω τίποτα. Ή, καλύτερα, να μην το ξαναγγίξω απλά.

Αλλά την έκανα πάλι τη μαλακία και το πήρα. Φύλλο της Lifo 12/5/2022. Κοιτάζοντας τις σελίδες του νομίζεις ότι σ’αυτή τη χώρα υπάρχει τρομερή οικονομική ανάπτυξη και όλα πάνε καλά: οι πάντες χαμογελάνε ώς τ’αφτιά και ακολουθούν το όνειρό τους ενώ τα λεφτά πέφτουν με τη σέσουλα.

Μια βόλτα στην Αθήνα, όμως, θα σας πείσει για το... αντίθετο. Φυσικά.

Καλά, εντάξει, το ξέραμε ότι η Lifo είναι, κατά βάση, διαφημιστικό φυλλάδιο, αλλά πλέον πρέπει να είναι διαφημιστικό φυλλάδιο συγκεκριμένα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση γι’αυτό το πράγμα.

Ακόμα και την «αγιότητα» της ΔΕΗ εκθειάζει ενώ ο κόσμος αναστενάζει κάτω από την παράλογη αύξηση του ρεύματος. Δείτε αυτό – όχι δείτε το. Ένα με την κοινωνία η ΔΕΗ, ένα με τους πολίτες, τους απλούς ανθρώπους, τους ολιγοχρήματους. Αχ, ΔΕΗ, πόσο σ’αγαπάνε!...

Και δείτε και το άλλο, τώρα, για τον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών. Πςςς... Καλά, φυσάμε σ’αυτή τη χώρα... Όλα είναι υπέροχα!

Δεν ντρέπονται τίποτα πλέον. Πλήρης αναισθησία και άρνηση της πραγματικότητας, σε σημείο ψυχικής διαταραχής.

Ούτε καν τα γκράφιτι που έχει βάλει σ’αυτό το φύλλο (ο βασικός λόγος που το πήρα) δεν είναι της προκοπής. Απλώς μερικά πολύ, πολύ φανερά. Επιλεγμένα, καταφανώς, από ανθρώπους που δεν τριγυρίζουν στους δρόμους της Αθήνας.

Και, όπως πάντα, σταθερά, η Lifo πρέπει στις πρώτες σελίδες να ευλογήσει τα τριχίδιά της λέγοντάς μας πόσο δημοφιλής είναι. Να, βρε, δείτε: το έβγαλε η Focus-Bari: είμαστε οι καλύτεροι!

Φόκους μπάρι και το δεξί μας το παπάρι. Με το συμπάθιο.

Ελπίζω, τουλάχιστον, η Κυβέρνηση του Εμβολιαστικού Σκότους να τους έριξε κανένα τάλιρο παραπάνω αυτή τη φορά. Σίγουρα το αξίζουν.

*

Σε ένα πράγμα πρέπει μόνο να συμφωνήσω (αν και, μάλλον, αυτό θα έπρεπε να γραφτεί – και ίσως όντως να γραφτεί – σε μελλοντικό κείμενο εδώ για τη μετα-εμβολιοχουντική περίοδο): Υπάρχει πράγματι άνοδος της οικονομίας και της κυκλοφορίας αυτό τον μήνα στην Αθήνα. Προφανώς και υπάρχει. Αφού πιο πριν σερνόμασταν μέσα σε έναν λάκκο γεμάτο πίσσα. Ε, από εκεί, μόνο πιο πάνω μπορείς να πας. Έστω και με το να σέρνεσαι στη λάσπη.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (16/5)


Retroid (1ο τεύχος retro περιοδικού τεχνολογίας, δωρεάν) | Διοικητικό Συμβούλιο Παραπληροφόρησης (Μπάιντεν) | Η απόλυτη βιβλιοθήκη για χαμένους κόσμους (κατεβάζετε δωρεάν) | Η κρυφή ιστορία του μοντερνισμού (τέσσερα βίντεο) | ZOSO (το παράξενο σύμβολο των Led Zeppelin) | Cocteau και Lovecraft | Συνέντευξη Tolkien από το 1968 | Bernie Wrightson (τέχνη Sword & Planet) | Neal Adams (RIP) | Αστική Νέο-Μυθολογία | Blade Runner: This is the City (Heavy Metal, Ιούνιος 1982) — COVID-19 SCAM — Η κοροϊδία που δέχθηκαν οι εμβολιασμένοι αποκαλύπτεται • Οι νέοι δεν θέλουν να βγάλουν τις μάσκες τους • Μισό εκατομμύριο θύματα με σοβαρές παρενέργειες από τα εμβόλια (8 στους 1000) • Παρατείνεται τη χρήση του Covid Pass έως τον Ιούνιο του 2023 • Συμβάσεις «εμβολίων» • Περισσότερη χρήση μάσκας, ο ίδιος αριθμός κρουσμάτων, αλλά περισσότεροι θάνατοι • Αρνητική αποτελεσματικότητα των εμβολίων σε σχέση με τους θανάτους

 

Ο Παραλογισμός στη Λογοτεχνία


Στην πραγματικότητα που βιώνουμε συμβαίνουν πολλά πράγματα που μας φαίνονται παράλογα, ή ότι δεν βγάζουν κανένα νόημα, ότι είναι τρελά. Είναι αληθινά παράλογα ή υπάρχει πάντα κάποια καλή αιτία πίσω από το οτιδήποτε; Οι σκληροπυρηνικοί ορθολογιστές θα σου πουν ότι, ναι, σίγουρα υπάρχει μια καλή αιτία πίσω από το οτιδήποτε. Δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι ζουν σ’ένα παράλογο σύμπαν. Ακόμα, όμως, κι αυτοί οφείλουν να παραδεχτούν κάτι άλλο: ότι πολλές φορές δεν είναι εφικτό να βρούμε την αιτία, οπότε αυτά που μας μοιάζουν παράλογα είναι, στην πράξη, όντως παράλογα από τη σκοπιά που τα βλέπουμε.

Εκείνοι που δεν είναι σκληροπυρηνικοί ορθολογιστές πάλι αναζητούν κάποιον τρόπο για να εξηγήσουν όσα συμβαίνουν τα οποία τους φαίνονται παράλογα. Απλά, συνήθως, δεν προσπαθούν να τα εξηγήσουν με τα μαθηματικά ή τη σκληρή λογική. Έτσι γεννήθηκαν και οι θρησκείες, άλλωστε, καθώς και διάφορα φιλοσοφικά, μυστικιστικά, και μαγικά συστήματα: από την τάση που έχει ο άνθρωπος να εκλογικεύει το παράλογο, ή, τουλάχιστον, να προσπαθεί να το αποδεχτεί κάπως. Ο θάνατος, για παράδειγμα, που είναι ένα από τα κατεξοχήν «παράλογα» γίνεται προσπάθεια να εξηγηθεί σε όλες τις θρησκείες: Πού πηγαίνεις αφότου πεθάνεις; Πώς κρίνονται οι ψυχές; Επιστρέφεις ποτέ από εκεί; Και τα λοιπά...

Στη λογοτεχνικά – και, γενικά, στην αφήγηση (για να συμπεριλάβουμε και κινηματογράφο, θέατρο, ηλεκτρονικά παιχνίδια, ακόμα και ορισμένα επιτραπέζια παιχνίδια) – ο άνθρωπος έχει μεταφέρει αυτή του την τάση να εξηγεί τα πάντα, να τα εκλογικεύει, να δημιουργεί ένα σύμπαν που βγάζει κάποιο νόημα.

Ο πιο απλός τρόπος για να το δεις αυτό είναι να διαβάσεις ιστορίες μυστηρίου. Στις περισσότερες – σε όλες σχεδόν – στο τέλος δίνονται εξηγήσεις για τα πάντα. Όχι μόνο ποιος σκότωσε κάποιον, ή ποιος έκλεψε κάτι – όχι μόνο η λύση του μυστηρίου – αλλά και πολλές άλλες λεπτομέρειες που έχουν προκύψει μέσα από την αφήγηση: όπως, ποιος ήταν εκείνη η σκιά στο χολ, ποια ούρλιαξε μέσα στη νύχτα, τι ήταν τα παράξενα φτερουγίσματα έξω απ’το παράθυρο... οτιδήποτε. Τα πάντα, συνήθως, εξηγούνται.

Αλλά, σ’ένα πραγματικό μυστήριο, τα πάντα συνήθως δεν εξηγούνται. Στοίχημα είναι αν οι ερευνητές καταφέρνουν να λύσουν τα βασικά. Στη λογοτεχνία, όμως, εξηγούμε τα πάντα γιατί έχουμε την έμφυτη τάση να θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα εξηγήσιμο σύμπαν το οποίο βγάζει νόημα.

Συνέχισε να διαβάζεις