Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση
Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
6 / 3 / 2020

Κάνοντας μια βόλτα στο ελληνικό διαδίκτυο, μπορείς να δεις τον nCoV γραμμένο είτε ως κορονοϊό είτε ως κοροναϊό. Είναι ένα από τα γνωστά ελληνικά φαινόμενα που άλλοι γραφούν κάτι έτσι, άλλοι το γράφουν αλλιώς, και επικρατεί μια σχετική σύγχυση. Από την άλλη, γιατί να μην είναι τα πράγματα πολυμορφικά σε μια γλώσσα; Είναι καλύτερα να είναι μονολιθικά, να υπάρχει μόνο μία σωστή χρήση; Δεν το νομίζω. Νομίζω πως η πολυμορφικότητα είναι καλύτερη, ακόμα κι αν δημιουργεί μια κάποια σύγχυση ορισμένες φορές.

Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ποιο είναι το σωστό;

Κοίτα, το Wiktionary το γράφει κορονοϊός, οπότε αυτό είναι, κατά πρώτον, ένα καλό σημάδι για να θεωρήσεις ότι αυτή είναι η σωστή χρήση.

Από την άλλη, κι εμένα το κορονοϊός μού ακούγεται καλύτερο από το κοροναϊός. Ηχητικά και μόνο.

Αλλά ας δούμε τι είναι αυτή η λέξη. Είναι, προφανώς: κορόνα + ιός. Επομένως, λογικά, δεν θα έπρεπε το σωστό να είναι κοροναϊός; Γιατί, αλλιώς, πού πήγε το άλφα, βρε αδελφέ; Γιατί έγινε όμικρον;

Καλή ερώτηση. Όμως αυτή είναι η φύση των σύνθετων λέξεων: πολλές φορές χρησιμοποιούν το -ο- ως συνδετικό γράμμα-μπαλαντέρ ακόμα κι αν δεν υπάρχει μέσα στην αρχική λέξη. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Συμβαίνει κατά περίσταση. Και η περίσταση εξαρτάται είτε από το συνήθειο είτε από το γούστο.

Πάρε για παράδειγμα τη λέξη σκιαμαχώ. Συναρμολογείται από σκιά + μάχομαι, και διατηρεί το άλφα.

Αλλά δες μετά ότι υπάρχει και η λέξη σκιόφοβος. Συναρμολογείται από σκιά + φόβος. Γιατί να μην είναι σκιάφοβος;

Ή, αντιστρόφως, γιατί το σκιαμαχώ να μην είναι σκιομαχώ; Δεν θα ήταν το ίδιο σωστό;

Και στις δύο περιπτώσεις, και τα δύο θα μπορούσαν να είναι σωστά. Απλά αυτή είναι τώρα η χρήση που συνηθίζεται.

(Θυμήσου τι λέγαμε για την πολυμορφικότητα της γλώσσας.)

Παρομοίως, πρόσεξε: μακρόβιος (μακρύς + βίος), αλλά μακρυμάλλης (και μακρομάλλης επίσης) (μακρύς + μαλλιά). Και πολλά άλλα ακόμα...

Το -ο- γενικά παίρνει θέση ενωτικού στοιχείου που μπορεί να αντικαταστήσει το τελευταίο γράμμα της λέξης η οποία αποτελεί πρώτο συνθετικό στοιχείο της σύνθετης λέξης.

Οπότε, και το κορονοϊός και το κοροναϊός είναι το ίδιο σωστά. Αλλά εμένα μού αρέσει καλύτερα το κορονοϊός. Άρα, αυτό είναι πιο σωστό. Εντάξει;

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Σεπτεμβρίου (18/9)


οι ραδιοφωνικές εκπομπές κατά την κρίση των lockdown του κορονοϊού — καναδέζοι συγγραφείς του Weird Tales — ένα παράξενο ιαπωνικό Sex Guide — το επίσημο τρέιλερ της καινούργιας ταινίας Dune — Diana Rigg (1938 – 2020) — οι πολικές αρκούδες του Fantasy — A Voyage to Arcturus — μεταφυσικό θρίλερ και μυστικιστική λογοτεχνία — επανακυκλοφορεί το κλασικό επιτραπέζιο Hero Quest — ο Προφητάναξ του Monte Labbro

 

Ο Υπεράνθρωπος στη Σύγχρονη Λογοτεχνία


Τελευταία οι ιστορίες που γράφω (και, όχι, δεν μπορείτε ακόμα να τις βρείτε πουθενά στο Διαδίκτυο) περιλαμβάνουν έναν υπεράνθρωπο. Ήταν κάτι που παλιά δεν ήθελα ποτέ να χρησιμοποιήσω γιατί δεν νόμιζα ότι οι υπεράνθρωποι έχουν ενδιαφέρον. Τι νόημα έχει να γράφεις για κάποιον που πανεύκολα αντιμετωπίζει κάθε κίνδυνο; Είναι βαρετό, δεν είναι; Αποφάσισα να το αμφισβητήσω αυτό, και να βρω το ενδιαφέρον στον υπεράνθρωπο.

Έτυχε, επίσης, να πέσει στα χέρια μου ένα βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο: Ο Υπεράνθρωπος των Μαζών. Μου τράβηξε την προσοχή και, αν και δεν το έχω διαβάσει προσεχτικά ολόκληρο, έχω ρίξει μια επισταμένη ματιά σε όλο και έχω καταλάβει τι λέει. Το βρήκα ενδιαφέρον, όμως ο Έκο φαίνεται πως έχει μια αρκετά διαφορετική εικόνα για τον υπεράνθρωπο απ’ό,τι εγώ. Για τον Έκο, ο Κόμης Μοντεχρίστος είναι υπεράνθρωπος, όπως και οι Τρεις Σωματοφύλακες, ο Φαντομάς, ο Ταρζάν, και ο Τζέιμς Μποντ. Για εμένα, αυτοί δεν είναι υπεράνθρωποι· απλά υπερβατικοί. Για εμένα υπεράνθρωποι είναι ήρωες όπως ο Ηρακλής, ο Σαμψών, ο Σούπερμαν, ο Χι-Μαν.

Ως υπεράνθρωπο ορίζω κάποιον που έχει δυνάμεις (όχι απαραίτητα σωματικές) οι οποίες εμπίπτουν στη σφαίρα του υπερφυσικού. Ο υπεράνθρωπος βρίσκεται αρκετά μακριά από τον συνηθισμένο, συμβατικό άνθρωπο ώστε να μπορεί, οριακά, να θεωρηθεί ακόμα και άλλο είδος.

Συνέχισε να διαβάζεις.

 

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


/ --> Dance of Dragons, παράπλευρη τηλεοπτική σειρά του Game Of Thrones _+_ συνέντευξη Michael Cisco _+_ πανδημική μαγεία _+_ Discordian Tarot _+_ Robert Anton Wilson (“The Man’s either a genius or Jesus…”) _+_ φαντασιώσεις παντοδυναμίας και φανταστική λογοτεχνία _+_ Luis Royo και computer games του ’87 _+_ συνέντευξη του Enki Bilal, 1980 _+_ προσπαθούν να βρουν τρόπους για να τουμπάρουν τους Αμερικάνους να κάνουν το αμφιλεγόμενο εμβόλιο για COVID-19 _+_δείτε το πρώτο φιλμ του Quentin Tarantino _+_ η πειρατεία υψηλής ποιότητας αυξάνει τα κέρδη του Box Office _+_ θεματολογίες επιστημονικής φαντασίας για το σύστημα υγείας _+_ τίτλοι παρμένοι από το ποίημα Kubla Khan _+_ το Weird Tales έχει καινούργιο website _+_ παράξενα ιπτάμενα τρένα _+_ μυστηριώδη καταραμένα δαχτυλίδια που ίσως να ενέπνευσαν και τον Τόλκιν _+_ Thomas de Quincey και η καλή τέχνη του φόνου _+_ CIA και ψεύτικες απαγωγές με UFO στη Λατινική Αμερική _+_ το φιάσκο της «Επιχείρησης Κορωναϊός» _+_ COVI-PASS: Δικτατορία Υγείας <-- /