Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση
Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
1 / 8 / 2020

Επειδή το ξέρω, παλιοκουφάλες, ότι σας αρέσει να σας λέω ιστορίες σ’αυτό το blog, θα σας πω ακόμα μία από τα σόσιαλ μύδια. Το ξέρω ότι αυτό που κάνω μερικές φορές – να σχολιάζω πράγματα που συναντάω αλλού στο Διαδίκτυο, ή αλλού γενικά – μπορεί να θεωρηθεί αγενές· όμως δεν αναφέρω ποτέ συγκεκριμένα ονόματα, ούτε καν ψευδώνυμα, και ο σκοπός μου δεν είναι να στοχοποιήσω ανθρώπους σε καμία περίπτωση. Εκείνο που με ενδιαφέρει συνήθως είναι να σχολιάσω κακές νοοτροπίες· νοοτροπίες που έχουμε να μάθει να δεχόμαστε σαν δεδομένες συχνά, αλλά δεν θα έπρεπε· νοοτροπίες που είναι σαν... επιδημία την οποία έχεις συνηθίσει τόσο να βλέπεις που αρχίζεις να νομίζεις ότι είναι μέρος της κανονικής πραγματικότητας ενώ, καταφανώς, δεν θα έπρεπε να είναι. Αυτό το τελευταίο είμαι σίγουρος πως το καταλαβαίνετε καλά, κορονομέρες που είναι. Οι χειρότερες επιδημίες είναι οι επιδημίες του μυαλού, όχι του σώματος.

Επιπλέον, κάτι θέλω να γράφω κάθε μέρα στο blog, και τέτοια πράγματα μού δίνουν υλικό. Τόσο κόπο κάναμε να γράψουμε τον κώδικα· δεν είναι τώρα να το αφήνουμε να πιάνει ηλεκτρονικές αράχνες το εργαλείο...

Ήρθε, λοιπόν, τις προάλλες κάποιος στο Twitter και, σε ένα τελείως άσχετο και ανάρμοστο σημείο, με ρώτησε αν ξέρω μήπως υπάρχει μετάφραση του Might is Right στα ελληνικά. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δεν ήθελε να ενοχλήσει ή να με προσβάλει. Φυσικά δεν τον πίστεψα, γιατί είναι η αρχή μου να μην πιστεύω κανέναν, ποτέ, ειδικά στα social media, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στις εφημερίδες, και στα περιοδικά – και προσπαθώ να μην παραβαίνω τις αρχές μου. Όπως και νάχει, είτε ήθελε να ενοχλήσει είτε όχι, δεν με ενόχλησε, και δεν τρέχει τίποτα. Του είπα πως δεν ξέρω για ελληνική μετάφραση του εν λόγω βιβλίου... και μου είπε, τότε, ότι το είχα προτείνει.

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν το είχα προτείνει. Ούτε είναι ένα βιβλίο που ποτέ θα πρότεινα γενικά. Απλώς είχα βάλει ένα link γι’αυτό στις Επιλογές μου, εδώ. Πάνω-πάνω στις Επιλογές μου, επίσης, γράφει, εκτός των άλλων: Ορισμένοι από τους συνδέσμους στις Επιλογές οδηγούν σε άρθρα που εκφράζουν διάφορες απόψεις. Δεν συμφωνώ απαραίτητα με τις απόψεις αυτές.

Να σου πω ένα μυστικό; Δεν ισχύει μόνο για άρθρα. Ισχύει για οτιδήποτε.

Αν κάποιος δεν το έχει καταλάβει, δεν βάζω links μόνο για πράγματα που συμφωνώ ιδεολογικά ή τα θεωρώ σωστά ως νοοτροπίες. Ούτε είμαι affiliated με τα websites προς τα οποία μπορεί να βάλω κάποιο link.

Αλλά, τα τελευταία χρόνια, έχει επικρατήσει στο Διαδίκτυο μια πολύ κακή νοοτροπία την οποία έχω παρατηρήσει και στο εξωτερικό και εδώ, στην Ελλάδα. Δεν είναι τοπική νοοτροπία· είναι παγκόσμια. Και σύμφωνα μ’αυτή την κωλονοοτροπία ο καθένας πρέπει να βάζει links μόνο για πράγματα με τα οποία συμφωνεί προσωπικά. Ή, αντιστρόφως, το να βάλεις link για κάτι σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνείς και με αυτό το κάτι, ή να είσαι ιδεολογικά προσκείμενος, ή affiliated, ή κάτι τέτοιο. Άμα τύχει να βάλεις link προς ακροδεξιό site, νομίζουν ότι πρέπει να είσαι ακροδεξιός· άμα βάλεις link προς ακροαριστερό site, νομίζουν ότι πρέπει να είσαι ακροαριστερός· και τα λοιπά.

Αυτό δεν είναι καλό. Δημιουργεί πόλωση στο Διαδίκτυο: διάσπαση αντί για ένωση. Δεν κινούνται καλά οι πληροφορίες έτσι. Επιπλέον, και σαν ανθρώπους μάς κάνει χειρότερους. Καχύποπτους, μνησίκακους, δεισιδαίμονες.

Εγώ δεν ακολουθώ αυτή τη νοοτροπία. Οι Επιλογές μου είναι πλουραλιστικές. Μπορείς να βρεις το οτιδήποτε εκεί. Με πολλά από αυτά, εννοείται, δεν συμφωνώ προσωπικά, ή μπορεί και να διαφωνώ τελείως. Αλλά δεν βάζω links μόνο για ό,τι συμφωνώ. Βάζω και links για πράγματα που μπορεί να θεωρώ αξιοπερίεργα ή, απλά, ενδιαφέροντα. Είναι, σε ορισμένες περιπτώσεις, σαν να σου έλεγα: «Να, δες αυτό το καραγκιοζιλίκι εκεί! Δεν έχει πλάκα;» Δεν το γράφω έτσι, βέβαια, μέσα στις Επιλογές (προσπαθώ να είμαι ουδέτερος όσο μπορώ), πρέπει να το καταλάβεις μόνος σου· μην περιμένεις να κάνω εγώ όλη τη δουλειά.

Κατά καιρούς, έχω την αίσθηση ότι κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι ανήκω στη μια ιδεολογία ή στην άλλη. Κάνουν λάθος. Δεν ανήκω σε καμία ιδεολογία, ούτε ποτέ θα προωθούσα εσκεμμένα τα πολιτικά συμφέροντα κανενός. Αν κάποιος νομίζει ότι προωθώ κάποιο πολιτικό συμφέρον, του το λέω για να το ξέρει: είναι η ιδέα του, όχι η δική μου ιδέα.

Και έχω συναντήσει, κατά καιρούς, κάτι πολύ κακές νοοτροπίες και συμπεριφορές σχετικά με ιδεολογίες και πολιτικές. Ο καθένας φαίνεται να νομίζει ότι μπορεί, ή πρέπει, να είσαι και με την παράταξή του. Πρόσφατα, κάποιος είχε βάλει link στο site του για τα βιβλία μου, και μετά είχε έρθει και μου έκανε φασαρία επειδή μιλούσα εναντίον των μέτρων για τον κορονοϊό σαν να νόμιζε ότι επειδή έβαλε ένα link για τα βιβλία μου είχε γίνει ξαφνικά και το αφεντικό μου. Δεν ήθελα να φανώ αγενής· προσπάθησα να διασκεδάσω την κατάσταση. Αλλά, μετά από λίγο, εμφανίστηκε πάλι το ίδιο άτομο με ακόμα χειρότερο ύφος, σχεδόν σαν να προσπαθούσε να με εκφοβίσει να σταματήσω να μιλάω. Φυσικά τον έβρισα. Δεν κωλώνω να βρίσω κανέναν αν κάνει μαλακία. Και δεν είμαι το τσουτσέκι κανενός. Αν θες να βάλεις link για τα βιβλία μου, μπορείς να το κάνεις επειδή σου αρέσουν τα ίδια τα βιβλία, ή επειδή γουστάρεις να προωθείς φανταστική λογοτεχνία που είναι πρωτοποριακή και γαμάτη. Αλλά μην περιμένεις ότι μετά θα μου λες «πήδα» και θα πηδάω. Δεν πρόκειται να συμβεί. Δεν βγάζουμε καν κανένα αξιοσημείωτο φράγκο απ’αυτά τα βιβλία. Αλλά ακόμα κι αν βγάζαμε, πάλι το ίδιο θα φερόμουν. Δεν δέχομαι εκβιασμούς. Από κανέναν. Ούτε μ’αρέσει όταν σε κάποιους καρφώνεται η ιδέα ότι μπορούν να με πατρονάρουν. Πάντα απογοητεύονται, οικτρά.

Όμως, όπως έλεγα, οι Επιλογές μου είναι πλουραλιστικές. Βάζω link για το οτιδήποτε. Δεν υποστηρίζω την πολιτική ιδεολογία κανενός, και, όπως είχε πει ο Μίκυς, είμαι εναντίον του φασισμού είτε είναι δεξιόστροφος είτε αριστερόστροφος.

Να κάνεις κι εσύ το ίδιο.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: The Pearl Saga: The Ring of Five Dragons, The Veil of A Thousand Tears, The Cage of Nine Banestones, του Eric Van Lustbader


Το Pearl Saga είναι μια τριλογία που δεν θα ήθελα, με τίποτα, να μην έχω διαβάσει. Δεν ξέρω αν θα το έθετα ανάμεσα στις καλύτερες ιστορίες που έχω διαβάσει στη ζωή μου· είναι, όμως, πολύ ευφάνταστο, πολύ δημιουργικό, και το καλύτερο πράγμα που έχω διαβάσει φέτος μέχρι στιγμής (Αύγουστος, 2020). Συνδυάζει, επιπλέον, με αξιοσημείωτο τρόπο τη μαγεία και την τεχνολογία, χωρίς να υπάρχει διχασμός ανάμεσά τους όπως σε πολλά άλλα βιβλία φαντασίας. Φτιάχνει ένα αμάλγαμα που δεν συναντάς παντού ενώ, συγχρόνως, το εμπλουτίζει με διάφορες φιλοσοφίες και μυστικιστικές λογικές. Αν μη τι άλλο, το Pearl Saga δεν είναι τίποτα το στερεοτυπικό· νομίζω πως ωθεί το είδος της φανταστικής λογοτεχνίας προς μια νέα κατεύθυνση.

 

Επιλογές Αυγούστου (1/8)


Questioning Covid: μια ιστοσελίδα που θα σε κάνει να αναρωτηθείς για τον κορονοϊό — η επίθεση κατά του Twitter: αλήθειες και ψέματα — The Curse of the Golden Skull: ένα ποίημα του Robert E. Howard — Oregon Trail:10 δεδομένα — Ευρώπη: εγκαταλειμμένα checkpoints — Edgar Rice Burroughs: οι γιοι του — κομήτες, κορονοϊός, πανωλεθρίες: παραφροσύνη — Wolfgang Grässe: φανταστικός ρεαλισμός — ρώσικα σατιρικά περιοδικά 1905-1907: παράξενη τέχνη — Silver Machines

 

Η Συμμαχία και το Φυλαχτό


Τα Κρυφά Όπλα της Πόλης, Βιβλίο 8