Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο  |  RSS Feed

Τυχαία

22 / 4 / 2019

Έριχνα μια ματιά εδώ, σε κάτι πράγματα που έχει πει ο Σαρτρ για το αν η λογοτεχνία πρέπει να περιλαμβάνει πολιτική. Είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει κι εμένα γιατί στα δικά μου βιβλία, προσωπικά, δεν θέλω να ακολουθώ καμιά πολιτικοποιημένη στάση, όπως έχω ήδη γράψει. Δε μου αρέσουν τα βιβλία που προσπαθούν να σου κάνουν κατήχηση προς συγκεκριμένες ιδεολογίες. Το θεωρώ ύπουλο και ανέντιμο, αν μη τι άλλο. Η λογοτεχνία πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από πολιτική προπαγάνδα. Η Λογοτεχνία υπερβαίνει την Πολιτική.

Όμως, είτε το θέλεις είτε όχι, πάντα κάποιος θα μπορεί να βρει πολιτικά μηνύματα μέσα σ’ένα λογοτεχνικό κείμενο. Ίσως να είναι απλά αυτά που θα ήθελε να ακούσει. Ίσως να είναι αυτά που δεν θα ήθελε να ακούσει. Όχι επειδή το κείμενο τα γράφει ακριβώς έτσι αλλά επειδή εκείνος έχει την προδιάθεση να τα δει έτσι. Πολλές φορές βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δούμε, και όχι ό,τι είναι πραγματικά εκεί. Ολόκληρες κοινωνίες στήνονται πάνω σ’αυτή την απάτη της αντίληψης.

Επομένως, ναι, αναπόφευκτα, κάθε λογοτεχνικό κείμενο μπορεί να διαβαστεί με πολιτική διάθεση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε κιόλας. Το ξαναλέω: η Λογοτεχνία πρέπει να υπερβαίνει την Πολιτική. Όταν διαβάζεις λογοτεχνικό κείμενο πρέπει ν’αφήνεις πίσω σου τα γνωστά, και το μυαλό σου να ερευνά προς τα άγνωστα, τα καινούργια, αυτά που θα σε αιφνιδιάσουν, θα σε ανανεώσουν, θα σε διδάξουν, θα σε ψυχαγωγήσουν.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (18/5)


ένα ψυχεδελικό παιχνίδι, και μια μεγάλη λίστα με ανέμους, και αγάλματα με δράκους απ'όλο τον κόσμο, και πόσο διαβάζουν οι Έλληνες, και ένα re-imagining της σύγκρουσης Darth Vader με Obi-Wan Kenobi, και η καινούργια μηχανή αναζήτησης των Creative Commons, και χάρτες σύγχρονων πόλεων σε στιλ Tolkien, και J.G. Ballard και η γέννηση της βιοτεχνολογίας, και οι χειρότερες ανακλήσεις προϊόντων στην ιστορία, και ένας καθηγητής της ιατρικής που έκανε ολόκληρη περιουσία με τη ρουλέτα, και τα σουρεαλιστικά κολάζ του Julien Pacaud

 

Το Παιχνίδι των Δύο Συνοικιών


Δύο συνοικίες της Ατέρμονης Πολιτείας, η Βαθμιδωτή και η Επίστρωτη, βρίσκονται από χρόνια σε μια κατάσταση οικονομικής αλληλεξάρτησης. Η μία συμπληρώνει την άλλη. Η Βαθμιδωτή παράγοντας, αποκλειστικά και μόνο, τεχνικούς εξοπλισμούς. Η Επίστρωτη παράγοντας τρόφιμα. Και καμιά από τις δυο συνοικίες δεν διανοείται να αλλάξει τον ρυθμό της ζωής των πολιτών της.

Μια μυστηριώδης γυναίκα με το όνομα Κορίνα παρουσιάζεται στην Επίστρωτη και μιλά με τους Εχθρούς του Πρωινού, τη μεγαλύτερη και χειρότερη συμμορία της συνοικίας, που είναι ο φόβος κι ο τρόμος των πολιτών αλλά και της αστυνομίας. Η Κορίνα προθυμοποιείται να τους βοηθήσει σ’ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο: να κλέψουν χρήματα κατευθείαν από το κεντρικό θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας των Τεσσάρων.

Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο που έχει η Κορίνα στο μυαλό της.

Πολύ σύντομα, τα πράγματα αρχίζουν ν’αλλάζουν για τις δύο συνοικίες καθώς οι ισορροπίες θρυμματίζονται...

 

Επιλογές Μαΐου (2/5)


• Σαρτρ: Θα πρέπει η λογοτεχνία να σχετίζεται με την πολιτική; • Εύκολη η κατάχρηση και τα λάθη με τα φίλτρα της ΕΕ σχετικά με το copyright στο Διαδίκτυο • Το βιβλίο των βιβλίων • Ο κόσμος παλιά κατέβαζε παιχνίδια από το ραδιόφωνο • Τα πιο διαβολικά πλάσματα στην πολωνική μυθολογίαΓρύπας: ο θρυλικός βασιλέας όλων των όντων • "Ο Πολ είναι νεκρός" – ένας σωσίας αντικατέστησε τον Paul McCartney των Beatles! • Πώς να Ζεις τη Ζωή σου (του Jesse Sump) • 2.500.000+ Αυστραλοί δεν τρώνε κρέας • Η τέχνη τού να ζεις στον νιοστό βαθμό • Το άρθρο 14 του Συντάγματος της Ελλάδας απαγορεύει την προληπτική λογοκρισία και δεν προβλέπει εξαίρεση ούτε για την πνευματική ιδιοκτησία οποιουδήποτε • A.E. van Vogt • Ο κήπος των τεράτων
>/ enD transmissioN froM inteRspacE /<