Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο  |  RSS Feed

Τυχαία

Μια στιγμή...
22 / 4 / 2019

Έριχνα μια ματιά εδώ, σε κάτι πράγματα που έχει πει ο Σαρτρ για το αν η λογοτεχνία πρέπει να περιλαμβάνει πολιτική. Είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει κι εμένα γιατί στα δικά μου βιβλία, προσωπικά, δεν θέλω να ακολουθώ καμιά πολιτικοποιημένη στάση, όπως έχω ήδη γράψει. Δε μου αρέσουν τα βιβλία που προσπαθούν να σου κάνουν κατήχηση προς συγκεκριμένες ιδεολογίες. Το θεωρώ ύπουλο και ανέντιμο, αν μη τι άλλο. Η λογοτεχνία πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από πολιτική προπαγάνδα. Η Λογοτεχνία υπερβαίνει την Πολιτική.

Όμως, είτε το θέλεις είτε όχι, πάντα κάποιος θα μπορεί να βρει πολιτικά μηνύματα μέσα σ’ένα λογοτεχνικό κείμενο. Ίσως να είναι απλά αυτά που θα ήθελε να ακούσει. Ίσως να είναι αυτά που δεν θα ήθελε να ακούσει. Όχι επειδή το κείμενο τα γράφει ακριβώς έτσι αλλά επειδή εκείνος έχει την προδιάθεση να τα δει έτσι. Πολλές φορές βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δούμε, και όχι ό,τι είναι πραγματικά εκεί. Ολόκληρες κοινωνίες στήνονται πάνω σ’αυτή την απάτη της αντίληψης.

Επομένως, ναι, αναπόφευκτα, κάθε λογοτεχνικό κείμενο μπορεί να διαβαστεί με πολιτική διάθεση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε κιόλας. Το ξαναλέω: η Λογοτεχνία πρέπει να υπερβαίνει την Πολιτική. Όταν διαβάζεις λογοτεχνικό κείμενο πρέπει ν’αφήνεις πίσω σου τα γνωστά, και το μυαλό σου να ερευνά προς τα άγνωστα, τα καινούργια, αυτά που θα σε αιφνιδιάσουν, θα σε ανανεώσουν, θα σε διδάξουν, θα σε ψυχαγωγήσουν.

 

 

Επίσης . . .

Η Ξεχασμένη Πόλη


Ο Ρίκερελ, ένας καλλιτέχνης των δρόμων, έχει ταξιδέψει σε μια μακρινή συνοικία της Ρελκάμνια – τη Νερ Έρντεραγ, την Ξεχασμένη – και εκεί βρίσκεται σε κίνδυνο. Τουλάχιστον, αυτό διακρίνει στα πολεοσημάδια η Ευγενία, που τον αγαπά αλλά ποτέ δεν μπορεί να είναι για πολύ μαζί του. Τώρα αισθάνεται πως πρέπει να πάει κι εκείνη στη Νερ Έρντεραγ για να τον βοηθήσει. Αλλά αυτή είναι μια συνοικία τόσο αρχαία και τόσο παράδοξη που είναι επικίνδυνη ακόμα και για μια Θυγατέρα της Πόλης. Ίσως, μάλιστα, πιο επικίνδυνη για μια Θυγατέρα της Πόλης, αν όσα έχουν πει στην Ευγενία οι Αδελφές της αληθεύουν.

Η Ευγενία καταλαβαίνει ότι χρειάζεται έναν οδηγό για ένα τέτοιο μέρος, και τυχαίνει να γνωρίζει έναν κάτοικο της Νερ Έρντεραγ που έχει φύγει από εκεί εδώ και πολλά χρόνια. Ονομάζεται Νόρενταμπ. Είναι τζογαδόρος, και παλιότερα ήταν ιερέας του Κρόνου.

Αλλά η Ευγενία σύντομα μαθαίνει ότι έχει φυλακιστεί στο Α’ Δεσμωτήριο της Παράλληλης Συνοικίας. Θα πρέπει να μπει κι η ίδια στη φυλακή για να τον σώσει, αν είναι ο Νόρενταμπ να την οδηγήσει μετά στη Νερ Έρντεραγ.

Κι αυτή δεν είναι παρά η αρχή του ταξιδιού της, που τελικά θα τη φέρει σε σύγκρουση με τους μυστηριώδεις Πολεοτέχνες και την αινιγματική αρχηγό τους, τη Σκιουργό.

 

Επιλογές Ιουνίου (21/6)


Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο / David Trautrimas / (το Facebook θα μας πληρώνει για να μας παρακολουθεί) / weird menace / περιοδικό Heavy Metal / Surrealism And The Occult (ένα βιβλίο) / (Carl Jung και μια ιστορία με φάντασμα) / John Martin (εικόνες – Απολεσθείς Παράδεισος) / The Mighty Blowhole / Dennis Etchison / (προβλέψεις για το μέλλον από τροχαία δυστυχήματα)

 

Επιλογές Ιουνίου (9/6)


[αρχη] Αναρχοβιοκοσμιστές και ο Λένιν για τη μαγεία και Ευρώπη hotspot της αυτοκτονίας και όταν στη Γερμανία βιβλία καίγονταν και μελλοντικά οράματα κάθετης αρχιτεκτονικής και η χώρα των πνευμάτων και μια αρχαία πόλη φτιαγμένη επάνω σε κοράλλια και το πρώτο κομπιούτερ που τραγούδησε το Daisy Bell και ο Murray Gell-Mann πέθανε σε ηλικία 89 ετών και μια οργάνωση με σατανιστικά βαμπίρ στη Ζιμπάμπουε και ποιος αποφασίζει τι σημαίνει τέχνη και 10 παράξενα μυστήρια και 9 μέθοδοι αρχαίας τιμωρίας και The Makerμια ευφάνταστη, χαριτωμένη, και γεμάτη νόημα ταινία μικρού μήκους [τελος]