Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο  |  RSS Feed

Τυχαία

27 / 4 / 2019

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

Υπάρχει μια γενική νοοτροπία σήμερα ότι το μυθιστόρημα πρέπει να είναι γραμμένο με μια συγκεκριμένη δομή, ειδικά αν θέλεις να είναι «εμπορικό». Σύμφωνα με αυτή τη δομή, η δράση/ένταση, μετά από την αρχή, συνεχώς αυξάνεται μέχρι που φτάνει σε μια κορύφωση. Από εκεί μειώνεται, συνήθως απότομα, και φτάνει περίπου εκεί όπου άρχισε. Κάπως έτσι:

Αλλά αυτό είναι ένα στείρο μοντέλο και επαναλαμβανόμενο, που, με απλά λόγια, σημαίνει βαρετό. Αν διαβάσεις 4-5 μυθιστορήματα γραμμένα σ’αυτό το στιλ, ξέρεις μετά ακριβώς τι θα διαβάσεις. Αν όλα τα βιβλία ήταν γραμμένα έτσι, δεν θα είχε νόημα να διαβάσεις ποτέ πάνω από καμια 10αριά βιβλία.

Αυτή η δομή επικράτησε από τότε που κάποιοι θέλησαν να καταστήσουν το λογοτεχνικό βιβλίο «εμπόρευμα». Και πίστεψαν ότι πρέπει να υπάρχει ομοιομορφία ώστε το κοινό να μπορεί να αγοράσει πιο εύκολα το εμπόρευμα. Εκείνο που δεν σκέφτηκαν (ή ίσως και να το σκέφτηκαν) είναι πως εσύ διαμορφώνεις το κοινό. Όταν του δίνεις τέτοιου είδους «εμπόρευμα», νεκρώνεις τη φαντασία του. Δημιουργείς μια επαναλαμβανόμενη μορφή σκέψης, που είναι ίσον φυλακή.

Τα πραγματικά μυθιστορήματα δεν γράφονται έτσι. Συνήθως έχουν πολλές κορυφές μέσα στην πλοκή, και δεν τελειώσουν απαραίτητα περίπου εκεί όπου άρχισαν από άποψη έντασης. Κάπως έτσι, δηλαδή:

Έτσι γράφονται οι πραγματικές ιστορίες.

Η πραγματικότητα δεν είναι ρυθμισμένη να παίρνει συνέχεια μια συγκεκριμένη μορφή, και ούτε η λογοτεχνία θα έπρεπε να είναι. Μπορεί να αφηγείσαι μια ιστορία (και οι ιστορίες συνήθως έχουν αρχή, μέση, τέλος), μπορεί να παίρνεις ένα κομμάτι πραγματικότητας και να το διαμορφώνεις έτσι ώστε να βγάζει κάποιο νόημα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει πάντα να είναι γραμμένο με τον ίδιο, ανιαρό τρόπο.

Κάποτε, παλιότερα, είχα παραγγείλει δύο βιβλία από το Amazon σχετικά με τη συγγραφή. Ήρθαν στο ταχυδρομείο και άρχισα να τα διαβάζω με ενδιαφέρον, υποπτευόμενος ότι θα ανακάλυπτα τρομερά μυστικά. (Ήμουν μικρός και αφελής ακόμα.) Ήταν οι χειρότερες σαχλαμάρες που είχα διαβάσει ποτέ στη ζωή μου. Έκλαιγα τα λεφτά μου. Ήταν το είδος εκείνου του «συμβουλευτικού βιβλίου» για τη συγγραφή που οι μόνες συμβουλές που σου δίνει είναι, ουσιαστικά, πώς να προσαρμοστείς στην αγορά, πώς να είσαι καλό ρομποτάκι. Σου έλεγε ακόμα και πού ακριβώς πρέπει να παρουσιάσεις τον «κακό» (villain) μέσα στην ιστορία. Μέχρι το τρίτο κεφάλαιο οπωσδήποτε. Μετά είναι πια αργά.

Για φαντάσου.

Δεν θα ήθελα να διαβάζω βιβλία που σε όλα ο villain υποχρεωτικά παρουσιάζεται μέχρι το τρίτο κεφάλαιο. Θέλω να διαβάζω βιβλία που ο villain ‒ αν υπάρχει καν τέτοιος ‒ παρουσιάζεται όπου οδηγεί τον συγγραφέα η έμπνευσή του ότι πρέπει να παρουσιαστεί.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Μαΐου (18/5)


ένα ψυχεδελικό παιχνίδι, και μια μεγάλη λίστα με ανέμους, και αγάλματα με δράκους απ'όλο τον κόσμο, και πόσο διαβάζουν οι Έλληνες, και ένα re-imagining της σύγκρουσης Darth Vader με Obi-Wan Kenobi, και η καινούργια μηχανή αναζήτησης των Creative Commons, και χάρτες σύγχρονων πόλεων σε στιλ Tolkien, και J.G. Ballard και η γέννηση της βιοτεχνολογίας, και οι χειρότερες ανακλήσεις προϊόντων στην ιστορία, και ένας καθηγητής της ιατρικής που έκανε ολόκληρη περιουσία με τη ρουλέτα, και τα σουρεαλιστικά κολάζ του Julien Pacaud

 

Το Παιχνίδι των Δύο Συνοικιών


Δύο συνοικίες της Ατέρμονης Πολιτείας, η Βαθμιδωτή και η Επίστρωτη, βρίσκονται από χρόνια σε μια κατάσταση οικονομικής αλληλεξάρτησης. Η μία συμπληρώνει την άλλη. Η Βαθμιδωτή παράγοντας, αποκλειστικά και μόνο, τεχνικούς εξοπλισμούς. Η Επίστρωτη παράγοντας τρόφιμα. Και καμιά από τις δυο συνοικίες δεν διανοείται να αλλάξει τον ρυθμό της ζωής των πολιτών της.

Μια μυστηριώδης γυναίκα με το όνομα Κορίνα παρουσιάζεται στην Επίστρωτη και μιλά με τους Εχθρούς του Πρωινού, τη μεγαλύτερη και χειρότερη συμμορία της συνοικίας, που είναι ο φόβος κι ο τρόμος των πολιτών αλλά και της αστυνομίας. Η Κορίνα προθυμοποιείται να τους βοηθήσει σ’ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο: να κλέψουν χρήματα κατευθείαν από το κεντρικό θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας των Τεσσάρων.

Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο που έχει η Κορίνα στο μυαλό της.

Πολύ σύντομα, τα πράγματα αρχίζουν ν’αλλάζουν για τις δύο συνοικίες καθώς οι ισορροπίες θρυμματίζονται...

 

Επιλογές Μαΐου (2/5)


• Σαρτρ: Θα πρέπει η λογοτεχνία να σχετίζεται με την πολιτική; • Εύκολη η κατάχρηση και τα λάθη με τα φίλτρα της ΕΕ σχετικά με το copyright στο Διαδίκτυο • Το βιβλίο των βιβλίων • Ο κόσμος παλιά κατέβαζε παιχνίδια από το ραδιόφωνο • Τα πιο διαβολικά πλάσματα στην πολωνική μυθολογίαΓρύπας: ο θρυλικός βασιλέας όλων των όντων • "Ο Πολ είναι νεκρός" – ένας σωσίας αντικατέστησε τον Paul McCartney των Beatles! • Πώς να Ζεις τη Ζωή σου (του Jesse Sump) • 2.500.000+ Αυστραλοί δεν τρώνε κρέας • Η τέχνη τού να ζεις στον νιοστό βαθμό • Το άρθρο 14 του Συντάγματος της Ελλάδας απαγορεύει την προληπτική λογοκρισία και δεν προβλέπει εξαίρεση ούτε για την πνευματική ιδιοκτησία οποιουδήποτε • A.E. van Vogt • Ο κήπος των τεράτων
>/ enD transmissioN froM inteRspacE /<